Skip to Content
Quand òm a de mal temps, òm pòt pas prene de bon temps.

Recèrca per categorias

Categorias
ostal
Al fuòc las castanhas espetan ; aquò nos fasiá espetar de rire.
Aquela pòst cracina (cruissís) quand òm i passa dessús.
Manquèt a (cugèt) s'asfixiar amb d'oxid de carbòni.
Un còpafum de chimenèia es un estrechiment del tudèl.
La carpenta es lo fustam d'un ostal, d'un bastiment...
Cal curar las apevasons d'un ostal entrò (fins) al caspel.
L'ostal foguèt calcinat : foguèt cremat de fons a cima.
Las apevasons son las fondamentas d'un ostal o d'una paret.
Un recipient comol es talament comble, que debòrda.
Una clauson es un corondat (una paret de separacion).
Una clauson pòt èsser de brica, de plastre, de pèira, de fust.
Lo biscre d'una teulada es la pus cima de la teulada.
La blima verda de genèst fa de bravas (de bonas) balajas.
Un fuòc d'infèrn brandava (cremava) dins la chimenèia.
Que la serviciala me panèsse, per ma fe, me'n dobtavi !
Quand fa plan freg, un calfatge d'apunt nos fa besonh.
Ai desponchada (despuntada) la cotèla sus aquel òs.
Un pairòl desquerbat (sens sa quèrba), consí lo portar?
Lo papeta desruscava los vims per ne far de panièrs blancs.
Una bugada plan canda es de linge lavat plan blanc.
La paret a finit per canhar: per s'esbosenar, se demolir.
Una pèira de cantonada es una pèira angulara (una pèira d'angle).
Una cobèrta de lana (una flaçada) apara plan del freg.
Los privats son los pissadors o los cagadors privats.
Avèm condemnada aquela fenèstra: l'avèm suprimida.
Las moscas qui tan pas (arrèstan pas) de concagar los mòbles.
Los contrafòrts d'una paret son las apièjas / los espicons.
L'ostal foguèt quilhat en contranaut per escapar a tot aigat.
Cornadar es cobrir une teulada amb de teules-canal.
Clavar una pòrta es li far (li donar) un torn de clau.
Contraclavar una pòrta es far (donar) dos torns de clau.
Una contraclau (una ena part d'una minuta ; classa de segonda. ">segonda clau) es un passapertot.
M'agrada lo vai-e-vèni del balancièr de ma pendula.
Lo balet (balcon de fust) es tipic d'un ostal occitan.
Amodar vòl mai que mai dire « metre en movement ».
Far lo d'andèr vòl dire demorar al (al canton) del fuòc.
Agusar: amolar (passar a la mòla), afilar. Agusar lo cotèl.
Una aisina es una ustensilha per cosinar (far la cosina).
Alanda la pòrta (obrís-la en grand), que lo solelh intre plan.
Obrís la pòrta de bat en bat (en grand) : alanda la pòrta.
A còps de batedor, la mameta tustava lo linge de la bugada.
Aquel topin bercat l'avèm servat en sovenir, pas mai.
L'ostal atenent (contigú) es pas meu, qu'es lo del vesin.
L'ostal li foguèt atribuit (donat / balhat) per testament.
Una fusta cussonada es estada rosegada pels cussons.
Una cotèla es pus gròssa qu'un cotèl e se plega pas.
Una lenha cremadissa es una lenha de bon far cremar.
Lo cremalh èra un aplech per penjar sul fuòc olas o pairòls.
S'es arremausat (retirat / reclamat / amagat) dins son ostal.
Lo fustam es l'ensemble de las fustas de la carpenta d'un ostal.
Tot lo fustam èra cussonat (trauquilhat) pels cussons.
Un topin despoterlat (bercat / sens pòta) val pas res pus.
Una damajoana èra un recipient ventregròs pels liquids.
Lo Francesc davalèt de la pèrga un palm de salsissa.
Aviam una cistèrna que cubava dins los tres mila litres.
lès l paura dròlla, as tornarmai desenfilada ton agulha?
Desengàbia-me aquel aucelon sulcòp (sulpic) e deslarga-lo !
La clau la poguèri pas desenganar de dins la sarralha.
Aquela pòst s'es desgetada (desgarambida, desformada).
Son a descoscolhar (descufelar / desgrunar) de peses.
Aquel ostal se desmantaula (se destrantalha / se demolís).
Autres còps, bufàvem (avidàvem) lo fuòc amb un bufador.
Burgava (furgava) jol mòble per ne far sortir la mirga.
Lo cabinet (l'armari) de mairegrand nòl a lavanda.
Cabrèt (quilhèt) una escala per montar al trast (galatàs).
Lo cacaracà del gal me desrevelha un pauc cada matin.
La nòstra (ma femna) fa lo dedins, ieu fau lo defòra.
Far lo dedins vòl dire far lo trabalh domestic de l'ostal.
Se dementisson (se degradan) las parets amb lo temps.
Dementre (pendent) que plòu me'n vau far un sòm.
Lo denaut d'un ostal es lo galatàs qu'es jos la teulada.
Aquela chimenèia tira pas res que valga e nos enfuma.
Descabelhàvem las bledas per donar lo cabelh als pòrcs.
Poguèt pas desclavar la pòrta, qu'aviá perduda la clau.
Descloscar (closcar) de noses es un trabalh de velhada.
Desruscava los vims per ne far de panieirons blancs.
Son a clavelar las lausas sus la doèla de la teulada.
La doèla d'una teulada es facha amb de postam tèunhe.
Lo dormir es una bona causa après una jornada de trabalh.
La Dorotèa, cal que se prenga una dormilha (un endormitòri).
Lo panaire dintrèt per efraccion dins l'ostal de la Miquelina.
L'ivèrn òm se contenta sovent de se torrelhar davant lo fuòc.
Un eissugamans es una tòrca (pelha) per i s'eissugar las mans.
Eissugar la vaissèla o fau quand pòdi pas far autrament.
Ta cambra sentís a embarrat, te cal obrir la fenèstra!
Embocàvem las aucas amb un embut per las engraissar.
Adonc, disiam tanben « embutar» las aucas o los rits.
Lo papà emplenava las botelhas de vin amb un embut.
Embutar la salsissa del masèl nos agradava aicisèm.
Aquel miralh val pas res pus, qu'es tot empanit (tot tacat).
As empastissada tota la taula amb tas confituras d'amoras !
Après embutar la salsissa l'emperguèrem sus la pèrga nauta.
Sa femna mòrta, empruntèt (loguèt) una serviciala.
Mentre (dementre) que nèva, fai un sòm (pendent que nèva ... ).
As ta penche tròp encrassada, càmbia-la sens esperar mai.
La mamà fa l'endedins de l'ostal, lo papà fa l'endefòra.
De bolir, l'aiga s'endemesís (se demesís, diminuís).
Entre aver sopat (entre sopar, tanlèu sopar) s'anètjaire.
Entrebadèt (entredobriguèt) la pòrta per laissar dintrar la cata.
Tanlèu dinnar agachi d'entreclucar pendent una mièja orada.
Entreclucar: tampar los ucles (los uèlhs) a mièg per se sondormir.
Se sondormir es s'aconsomir (s'entredormir / s'entresomir).
Se cal fava las entremièjas (las entrecuèissas) davant lo fuòc.
Tot lo fial (fil) s'es entrenosat (entortibilhat / enrambolhat).
Lo telefòn l'entrepachava (lo desajudava) dins son trabalh.
Vòl far enveirinar, la lustina, lo ponde de son ostal.
Los ostals vièlhs finisson que s'escagassan (que s'esbosenan).
Susanna, sentís a esclaufit, te cal dobrir la fenèstra.
Una escoba es una balaja rustica de blima de genèst o de jonquina.
Un escobet es un balajon de plumas per netejar la posca.
Las escobilhas (las bordilhas) son de balajum o de rafatum.
Un escobilhon es una escobeta per netejar fusils o botelhas.
Una ganiva es una mena de cotelàs (una cotèla granda).
Lo papeta es esfogassat (es espatat) davant lo fuòc.
Se faguèt quilhar un ostalàs amb de membres espacioses.
Lo Gracian s'espalhassava cada ser dins son liechàs.
Espampàvem las bledas (copàvem de pampes) pels pòrcs.
La Filomena espandissiá sa bugada al grand solelh.
Dins lo Miègjorn, las fen èstras son tampadas o a l'espanholeta.
Calguèt espiconar (estançonar) la paret que canhava.
Lo panièr espolsador es utilizat per brandir l'ensalada.
Per espolsetar los mòbles òm se servís d'una escobeta.
S'espomparlèt (s'espandiguèt) dins sa cadièira grand.
L'espondièira (la vanèla) es lo passatge entre lo lièch e la paret.
Lo vas de cristal s'espotiguèt (s'esclafèt) suls pavats.
Un estatge (una estatja, una estança) es un apartament d'ostal.
La Monica, ni per èsser malautissa, a totjorn son ostal en estat.
Estela èra la femna del nòstre vesin lo paure Matieu.
Un estofador es un recipient per far còire quicòm a l'estofat.
D'unes occitanofòns de naissença dison estofadoira de pression.
D'autres dison una glotona o un confidor de pression.
D'estòrcer (de cachar, de quichar) un linge banhat seca pus lèu.
Jaumelina, soi pas que ieu, ajas pas paur, obrís me !
Una faissèla es un recipient trauquilhat pel formatge fresc.
Fendasclar (asclar) un rol : fendre en dos un rondilh de fust.
Per bastir cal far las apevasons sul fèrm (sul ròc, sus sisa fèrma).
Un ferrat èra un recipient metallic per tirar d'aiga d'un potz.
Un blachin èra un recipient de coire, un « ferrat» de coire.
Un ferradat èra lo contengut d'un ferrat o d'un blachin.
Lo can me fa fèsta (m'aculhís) cada còp que torni a l'ostal.
Una flaçada es mai que mai una brava cobèrta de lana.
Lo flambador es un aplech per flambuscar una lèbre o un pol.
Una flasca es una botelha ventruda vestida de palha, de rafià ...
Cal totjorn fondar un ostal o una paret sul ròc o sul fèrm.
Lo fòragèt es la partida de la teulada que fa salida sus las parets.
La nòstra (ma femna) forneja (utiliza lo forn) cadajorn.
Lo panaire fracturèt una fenèstra per dintrar dins l'ostal.
Sens te comandar, freta-me (eissuga-me) la vaissèla.
Una frisa florada adornava l'ennaut e l'enbàs de la paret.
Un frutièr es un recipient que l'òm i presenta la frucha.
Un fum de chimenèia s'escampilhava dins lo vent.
Una lampa de petròli es totjorn fumosa (fa totjorn de fum).
Furtivament (a l'amagat) lo panaire s'engulhèt dins l'ostal.
A l'ostal, lo papà aviá un fusil de caça e un fusil d'agusar.
Un fusil d'agusar es mai que mai un aplech de boquièr.
Los gafons de la pòrta sinholan, los nos cal graissar.
Los gafons permeton a la pòrta de se dobrir e de se barrar.
Après lo trabalh, l'ivèrn, un parelh de pantoflas plan gal gas !
Un matalàs galguet (moflet / plan mofle) m'agrada pas.
Per contra, un plumon galguet, en ivèrn, vòli plan.
Un gardacendres es una barrièira per arrestar las cendres.
Un gardafuòc es un parabelugas (un grasilhatge davant lo fuòc).
Una balaja de genèst es una balaja facha amb de blima.
Un gobèl (un gobelet) es una mena de recipient per beure.
Grand cadièira : cadièira grand, cadièira de braces.
Un còp a l'ostal, lo Gèli se cargava de grolas als pès.
Lo Ladislau faguèt ignifugar lo fustam de son ostal.
L'imbricacion dels teules d'una teulada arrèsta la pluèja.
Ara, l'isolacion dels ostals es venguda indispensabla.
Me'n vau al jaç (a la palha) : me vau jaire / vau al lièch.
Un òrt es l'airal que i se cultiva la vianda per la cosina.
Far lo dedins es s'ocupar de tot lo trabalh de far dins l'ostal.
Un òme fa puslèu lo defòra, trabalha puslèu fòra l'ostal.
Aja-me la topina qu'es amont sus la laissa (la pòst) nauta.
Alandèt lo portal: l'obriguèt de land en land (en grand).
En montanha las teuladas dels ostals son cobèrtas de lausas.
Lausar una paret d'ostal: l'aparar de l'ecir amb de lausas.
Lo lenhièr es lo montet de lenha o l'airal que i se sarra la lenha.
A la Lison, li desagrada pas d'alisar de farda (de linge).
Dormiràs dins l'ostal d'un amic, loqual ostal es pas nòu.
Abans de quilhar un ostal cal crompar un lotejament.
Una lucana es un fenestron o una obertura sus una teulada.
A los uèlhs macats de qualqu'un qu'a pas plan dormit.
Trapa la manada de la desca: trapa la ponhada de la desca.
Lo cremalh èra un aplech per penjar sul fuòc olas o pairòls.
S'arregandiguèt (se reclamèt) dins son brave ostal.
Un fuòc d'infèrn brandava (cremava) dins la chimenèia.
Un ostal o un airal insalubre es un ostal o un airal malsan.
Los ostals modèrns son de mai en mai insonorizats.
Tu que siás pausadís (repausat), dona-me un còp de man.
Pausèt (quilhèt) l'escala contra la paret e arrapèt al denaut.
Pausèt la balaja dins son recanton e decidiguèt de se pausar.
Pausèt son mantèl e se metèt a taula amb nosautres.
Demorèt de pès (depès / drech), que refusèt de se sèire.
Un d'anders es un trespès per montar l'ola sul fuòc.
Aquela escala a pas pro de (es tròp sarrada de la paret).
Lo me cal pecigar per lo desrevelhar, que dormís coma un soc.
Aquela cadièira garrèla a besonh d'èsser pecolada.
Pòrta la pelanha (las pèls) als lapins, sens te comandar.
Aquel cotèl a pas de mordent (còpa pas res que valga).
La canèla de l'aiguièira de la menina èra sovent obstruida.
La mameta orjolava (rentrava / sarcissiá) un pauc tot lo jorn.
Un membre es tanben una pèça d'ostal o d'apartament.
La paret mèstra es la muralha màger (principala) d'un edifici.
Lo balet occitan a totjorn una parabanda (una balustrada).
Lo paramosca en matièira plastica nos fa plan servici.
Tot son ostal la Feliciana lo para (l'adorna) de flors.
Ai una envejassa de dormir que i pòdi pas mai resistir.
Dròlle, para las moscas de sus la tòsta, despacha-te!
Segut sul paredor de l'ostal, agachava las gents passar.
Una parran es mai que mai una faissa de tèrra que tòca l'ostal.
Consí se fa qu'aquela lòca d'escalièr siá pas de nivèl?
Abans de quilhar un ostal cal nivelar lo terren de bastir.
La Norina, sa cambra ven d'èsser tapissada de nòu.
Lo forn de microondas es intrat un pauc dins cada ostal.
Dormir coma una missara es dormir d'un sòm prigond.
Dormir coma un soc es un sinonim de dormir coma una missara.
Una paret (una muralha) mitadenca es entremièg dos ostals.
Es esclau de son can, forçat qu'es de lo passejar cada jorn.
Quilhèt dins l'òrt una paur (un espavental) pels aucèls.
La menina rança orjolava (rentrava) los debasses de la familha.
Quand los podiá pas pus orjolar, alara los empeutava.
Empeutar un debàs es li tornar (li ajustar) un autre pè.
Tiram de l'òrt tota la nòstra vianda dels cadajorns.
S'acontentèt pas d'un ostalon, mas se quilhèt un ostalàs.
Nòstra menina rança refrescava sa bugada a una paissièira.
Fantonèl (enfantonèl), a la palha (al lièch), qu'es ora!
Lo nòstre papeta palha cadièiras, bonbon as e botelhas.
Neteja-te plan los pès pel palhasson abans d'intrar.
Una paumèla de pòrta o de fenèstra se ditz tanben una relha.
Quand lo lum s'atudèt avancèt a palpas dins lo corredor.
Ta penche crassosa, compreni pas perqué la càmbias pas!
Lo Màrius se penchena amb la penche d'Adam (amb la man).
Una pendilhada de rasims servants suspenduda al plafon.
Quina pendolada de salsissòts, de bodins e de bonhetas !
Tanlèu davant la television, penèqui (capegi de sòm).
Las teuladas son penjadissas per que la nèu i demòre pas.
Òu Justina, as la polalha per l'òrt que t'afraba la vianda!
Calguèt que tornèsse perbocar las parets de l'ostal.
Se lo can japa es qu'a percebut quicòm o qualqu'un de suspècte.
Las pèrgas per far secar lo masèl son margadas jol plafon.
Un ridèu de pèrlas deviá empachar las moscas d'intrar.
Un topin pernat (fendasclat) val pas res pus, que pèrd.
Aquela lòca d'escalièr a una pesada (una auçada) normala.
La mameta èra totjorn a petaçar los vestits de l'ostalada.
Un pisat èra lo pel sòl en tèrra batuda d'una cosina d'autres còps.
Lo pissador es lo recipient de nuèch sonat tanben lo quèli.
Al papeta li crompèrem una cadièira grand pivotanta.
Una pòrta, un portal... pivòtan (giran / viran) suls gafons.
La placa de la chimenèia la sonavan la calfapança.
D'unes ostals de montanha son placats amb de lausas.
Lo plafon es lo ponde naut (lo plancat opausat al ponde).
Lo papeta abita a plan ; aital a pas d'estatja a montar.
A un plançolièr de caulets que ne pòt donar als vesins.
Un jardin de plasença es pas un òrt per far venir de vianda.
La Julieta aviá una platabanda de margaridas dins son òrt.
La mamà nos demandava de l'ajudar a plegar los lençòls.
Un ostal, val mai l'aparar del vent pluèg (del vent de la pluèja).
Me pòdes donar un còp de plumet al bufet de la cosina?
Lèumens, abans intrar, l'òm pompís (l'òm tusta) a la pòrta.
Abans intrar, pompís dels pès sul pompidor, que son fangoses !
Calguèt espiconar la fusta que sa portada èra tròp longa.
Un corondat de pòstes desseparava la cambra en doas pèças.
En occitan, un pòt de cambra es un quèli (un pissador).
Un premsafrucha es un aparelh per espremir lo chuc de la frucha.
Lavarai la primalha (la farda menuda) après los lençòls.
Ton installacion electrica es mai que primitiva, mesfisa-te !
Se desrevelhèt a primsòm (sul sòm primièr) sens poder cutar l'uèlh.
L'ostal que i nasquèri a cambiat de mèstre quatre còps.
S'as besonh del quèli lo trobaràs dins la tauleta de nuèch.
Quicha (cacha) l'esponga, qu'es tota confla d'aiga.
Li calguèt un rastèl de television e mai una parabòla.
Aquela pòrta raunha (cracina), a besonh d'èsser graissada.
Lo vesin a raunhat son tèrme, èra pas sens besonh !
Calguèt que reboquèsse (qu'emplastrèsse) las parets de l'ostal.
Calguèt recapelar la teulada afrabada per las pèiras de glaç.
Ferran es pas maridat e fa son recapte (fa lo dedins) coma pòt.
Dins un ostal un recapte (un cambron) servís totjorn.
Englajada per una mirga, recuolèt al fons del corredor.
Las caçairòlas las cal ben recurar cadajorn, si que non ...
Aquela cambra sent (sentís) a refastinhat (a claufit).
Espiconar una paret que flaquís la refortís un pauc.
Refrescar la bugada èra la tornar passar per l'aiga freja.
Aquela paret es a mand de se regalar (de s'esbosenar).
Quilhèt (bastiguèt) son ostal al regard (del costat) del levant.
La pòrta renava (cracinava) cada còp que voliá plòure.
Repairèrem (acomodèrem) lo convidat al nòstre ostal.
Se repapussava (s'espatarrava) dins sa cadièira grand.
E la mameta de rentraire ! (de sarcir / de represar).
Represava los debasses amb una gròssa agulha rentraira.
Aireja ta cambra, que sentís a resclaufit quicòm (fòrça).
Avèm totjorn reservada pels amics la cambra pus brava.
Nos calguèt reteulejar la teulada, que las pèiras de glaç ...
S'èri al vòstre ostal, cresi que seriá ora de me retirar.
Ai un revelh de 1913 que son bruch diriatz un tractor.
Ai una sorga que revena (qu'avena / que vina) dins l'òrt.
Los ancians matalasses a ressòrts fasián ringa-ranga.
Una teulada fa salhida per melhor gandir las parets.
A un ostal de doas salidas, una davant, una darrièr.
Sovent, l'umiditat salpètra (cobrís de salpètra) las parets.
Saqueja-te (bolèga-te) en lòc de t'aconsomir davant lo fuòc!
Sata (entrebada) la fenèstra, que l'aire se renovèle.
Dròlla, ai lo sentit que lo sòm te ganha, vai-te jaire.
Sos bens èran jos sequèstre, qu'aviá perduda l'idèa.
Passa-me la serpilhièira sul pasiment, sens te comandar.
Tot sòbra (tot es a bofre / en abondi) dins aquel ostal.
An facha la solenca (la fèsta d'acabalhas) de lor ostal.
La soliditat d'una paret o d'un ostal depend de sas apevasons.
Reguèrga, una peirassa sortissiá (despassava) de la paret.
D'un biais o d'un autre nos cal sosténer aquela paret.
Me desrevelhèri en subresaut (subran / en subresòm).
Quilhèt son ostal sus un bauç que susplomba la mar.
La pòrta d'intrada de l'ostal vièlh èra clavelada de tachas.
Es un ostal amb balet, coma i n'a tantes en Occitània.
Tanlèu segut (tre que / tanlèu que foguèt segut) s'endonniguèt.
Se tapèt (se tampèt) dins l'ostal, que degun lo vegèsse pas.
Demoliguèt las parets de tàpia per las tornar bastir de pèira.
Del tech (de la teulada) de l'ostal, l'aiga tombava glop per glop.
De la lausa fendasclada, l'aiga tombava tech per tech.
Cal clavelar la doèla suls tenalhs (suls cabirons) de la teulada.
Quilhèri lor ostal sul tèrra planièr que se crompèron.
As una teulada de dos pendisses (de doas aigas) o de quatre?
Dins sos tiradors i sarrava tot çò que podiá pas metre enlòc pus.
Quand lo vent tira del nòrd, nòstra chimenèia tira pas.
Pòdi pas tocar (ajar) la topina qu'es sus la laissa nauta.
Al tombant de la teulada l'aiga a facha una regòla.
Eissuga-te las mans a la tòrca (a l'eissugamans / a l'eissugador).
Lo fustam a trabalhat, mas sembla pas que las parets ajan bolegat.
Trasvira (capvira) la vaissèla, qu'aital l'aiga s'escolarà.
Avèm las fustas de l'ostal trauquilhadas pels cussons.
Davant l'ostal, avèm una tremolièira (un bosquet de trembles).
Udolava (ululava), lo vent, jos la pòrta de la cosina.
Sens vanèla, consí vòls poder far ton lièch coma cal?
As aquela paret que fa plan ventre, es a mand de s'esbosenar.
Ai la pairòla del masèl plena de verdet, la me cal netejar.
Aquel can quita pas de vessinar (de lofar). Defòra!
N'ai fachas de viradas (me siái virat e revirat) aquesta nuèch.
Avèm fach vitrificar lo ponde de totas las cambras.
Entre dobrir la pòrta lo crup nos escapava per una setmana.
Las viandas que clausián pas dins la cava las entraucàvem.
D'èsser tombat suls pavats, lo veire foguèt esclapissat.
Es assetadàs dins la cadièira de braces, mas da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten pas lièch.
De lenha, ne podèm pas téner de facha de tant que fa freg.
Quora que se jaguèsse, podiá pas trapar lo sòm sulcòp.
Ara, un pauc totes avèm l'aiga al robinet, e mai de cauda.
Los ostals de montanha son enlausats, pas teulissats.
La Romanilha enrotlava de fial (fil) sus una bobina.
Los cabolhs de milh los penjàvem al ponde naut que sequèsson.
La pipa de vin da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten de quatre cents a quatre cents cinquanta litres.
Los ostals vièlhs finisson qu'un jorn s'escagassan.
Sus aquel tust, la topina s'abridolèt (se fendasclèt e s'asclèt).
La pòrta se duèrp de per dedins, pas de per defòra.
Per l'entrebadal de la pòrta desvistèt lo canhàs del vesin.
La lenha, o volontèsses, ieu te'n tendriái de copada.
L'ostal m'agrada, aquò rai, mas es quilhat a totes los vents.
Çò que demòra de far es de sarrar de lenha per l'ivèrn.
Para la saca coma cal! Veses pas que de gran s'escampa ?
La catonièira es un trauc pel cat dins l'enbàs d'una pòrta.
L'escalièr de son ostal a trenta doas lòcas; las ai comptadas.
La Raquèl i s'entendiá mai que degun a perlar una brodariá.
Un paratronèire es una brava proteccion contra lo tròn.
As un cotèl que còpa coma un genolh de vièlha!
Ai l' òme que ronca, paura! e aquò me desrenga fòrça!
Los passerats e los colombs, las teuladas los aiman pas.
Se sabes pas ont metre las onglas, eissuga-me la vaissèla.