Skip to Content
Lo badar pòt pas mentir: vòl manjar o vòl dormir, o vòl dire se languir.

Recèrca per categorias

Categorias
etapa de la vida
Los parents los perdèron al pus espés del boscàs grand.
Se te calas pas traparàs un emplastre! (una brava sofla).
Destapèt una bona botelha per festejar sa retirada.
Lo paire tanben descimossava (desenmalholava) la nena.
Aquel pistolet (coquinàs) de dròlle no'n fa véser de totas !
An totjorn tròp tolhorada (coconada) lor filha unenca.
L'adopcion d'un mainatge (enfant o filha) se fa pas aisidament.
Tornèron comandar: programèron una autra naissença.
La menina rança (la rèiremenina) l'aimàvem fòrça.
Braces en quèrba, los dos amoroses roconejavan langorosament.
Aquel dròlle sembla son paire tot ponat (tot patrat / tot cagat).
Quand perdèri mon òme, recebèri de letras pertocantas.
Anar pastrar es anar cortejar una pastra quand garda.
Aquel nenon quita pas de pèbatre (de petnar, de petnejar).
Quand òm se fa vièlh, òm a la pèl que se fronzís (se rafís).
La Carlòta se volguèt pas maridar amb Loís Jolverd.
A la prima, amb de brotas de fraisse, fasiam de calamèlas.
Una filha en calh es una filha qu'es pas encara formada.
Cinquantejar vòl dire trucar (tocar) los cinquanta ans.
Classejar vòl dire sonar una finida / sonar lo clas.
A la Marià li arriba de blaimar (de s'estavanir) quand espèra.
La mòrt l'ai aguda vista de prèp tres o quatre còps.
Quand lo pel blanquís, aquò marca que l'òm vielhís.
Un nenon bolegadís quita pas (arrèsta pas) de bolegar.
Proclamar los bans : tirar las anóncias d'un maridatge.
Sèm totes estats bramaires (ploraires) quand èrem nenes.
Lor desapartiguèt (devesiguèt) sa fortuna abans morir.
Es un nenon aluserpit / alebraudit / esperdigalhat (desrevelhat).
Sèm a las canas: sèm a la fin de la barrica o del barricon.
Lo clas per una mòrt se ditz tanben lo cantaplora o la finida.
Lo cap d'an d'un defuntat es l'anoal, l'aniversari de sa mòrt.
Es a cap de camin vòl dire trabalha a la mòrt / va morir.
Tot l'ivèrn, lo nòstre papeta coa los tusons (tisons).
Un coconon es un nenon tròp tolhorat ( tròp coconejat).
Periguèt (moriguèt) d'un atac (d'una congestion cerebrala).
Vivon conjugalament, mas son pas encara maridats.
La Rosalina foguèt convidada (invitada) a lor maridatge.
Lo dròlle cornava (bramava / plorava) còrna que cornaràs.
A plegadas sas cauquilhas (s'es laissat morir / es mòrt).
Sa femna brandiguèt las pelhas a son òme (lo corrocèt).
Lo paure òme es sul pas de la mòrt (es a cap de camin).
Lo palhièr / lo tudèl es tombat (ven d'aver un mainatge).
Ludovic se faguèt aurelhar (tirar las aurelhas) per son paire.
Loís trapèt un brave aurelhal (un brave fretal d'aurelhas).
Menar qualqu'un a l'autar: lo o la se maridar de la Glèisa.
Lo dròlle èra pivelat (embelinat / falquetat) pels automats.
Tant que foguèt autonòm anèt pas a l'espital (ospital).
L'autopsia se practica en cas de (quand i a) mòrt suspècta.
Mon paire amb ma maire son los autors de mos jorns.
Lo paire avantagèt fòrça son enfant màger, pas lo cabdèt.
Ven de mai en mai avariciós a proporcion que se fa vièlh.
Lo paure Malfeta faguèt son darrièr badal a cinquanta ans.
En se fasent vièlh, es vengut pus alargant (pus generós).
Sèm cosins par aliança, ) ">òc, mas pas cosins germans.
Se faguèt alumar (corroçar / increpar) per son paire.
D'ont mai grandís, d'ont mai s'emmalís (ven paucval).
Aquel nenon es amarvit (escarrabilhat, aluserpit / alebraudit).
Es un amor de nenon (es un nenon bravament plasent).
Las ormonas de l'adolescéncia la trabalhan aicisèm (fòrça).
Aqueles bessons se revèrtan (se semblan) coma dos esclòps.
Prensa: grossesa / emprenhament (estat de femna qu'espèra).
La nòstra es pas d'acòrdi: ma femna o volonta pas.
Lo nòstre es matinièr / lo meu òme se lèva matin.
Quant tenètz / quant de temps avètz? : quin atge avètz?
Rosègui los setanta ans : soi dins los setanta, sarri los oitanta.
Es a cap de camin (es a las escanas / trabalha a la mòrt).
Los afres de la mòrt lo taravelavan (lo preocupavan fòrça).
Quand èrem dròlles, los agaçats lo nos manjàvem rostits.
Tanlèu que la Loísa s'ajacèt, enfantèt una polida nenòta.
Aquel dròlle s'alangorís : es a causa de l'adolescéncia.
Prene un nenon a bèl braçat: lo prene dins sos braces.
Bèlafilha e bèlamaire se podián pas véser (sofrir / suportar).
La nòra (la bèlafilha) estimava fòrça (aicisèm) son bèlpaire.
Ricon quita pas (arrèsta pas) de chucar (de suçar) de bonbons.
Jordeta se fa sovent tirar la borra per son fraire Matieu.
Aquel dròlle s'embuca de sucrariás.
Lo nòstre papeta a una crisi d'asma un pauc cada jorn.
Lo nenon es assetadon (polidament assetat) sul coissin.
Aqueles dròlles quitan pas (arrèstan pas) de s'atacar.
Podiá pas ataisar (far calar) lo nenon que bramava.
Sa femna lo corroçava, mas el s'ataisava (se calava).
Son vielhum (son grand atge) l'a plan atassada (corbada).
Las atifargas (los apleches, l'equipament) d'un pescaire.
S'es cargat tot son atiralh (totas sas atifargas) de caçaire.
Lo paure vielhòt s'atracís (ven pus trace) cadajorn.
La cosinalha es tota la tièira dels cosins en segond.
Cosinejam pas ges (pas brica) entre cosins en segond.
Cosinejar vòl dire se far dels cosins (los frequentar).
Costosir un nenon es lo tolhorar (lo coconar, lo calinhar).
Calinar e calinejar vòlon dire tanben tolhorar e calinhar.
Los dos amoroses se calinejavan (se calinavan) un a l'autre.
Un creaturon (un fanfanhon, un nadon) : (fètus, avorton).
La cremacion remplaça de mai en mai los enterraments.
Soi aquí de me maridar: ai enveja de me maridar.
Rotar vòl dire far un ròt. Lo nenon a pas fach son ròt.
Es sus pas de la mòrt: trabalha a la mòrt (va morir).
Vivon conjugalament (maritalament), mas son pas maridats.
Lo tudèl es tombat : lo palhièr es tombat (a enfantat).
Es vièlh acabat: es sul pas de la mòrt / es fòrt vièlh.
La nenòta es assetadeta : es graciosament assetada.
Lo papeta es assetadàs sus la cadièira (atassat sus la cadièira).
Lo tròp beure, lo tròp fumar, lo tròp manjar acorchisson la vida.
Lo caganís, lo racanèl, lo pichonàs: lo darrièr nascut.
Davant morir / abans de morir / abans morir son sinonims.
Los davancièrs son los que visquèron abans nosautres.
Son piòt (son bestion / son pèc) de fraire l'aviá pas esperat.
Ieu tanben n'ai un de fusil, lo que teni de mon paire.
La madaissa se debanava a proporcion que brocava.
Cada ser nos debanava (nos contava) un conte novèl.
Un decan èra una persona responsabla d'un grop de dètz.
Cridar la pregària: la dire a nauta votz en familha.
La Veronica s'es facha cridar: s'es facha semonsar.
Lo paure el, l'an portat al cròs: lo defuntat l'an en terrat.
Aquel dròlle es la crotz (la dolor granda) de sos parents.
Aquel còp la Martina cugèt morir: manquèt a morir.
Curar lo bornhon es desliurar una femna qu'espèra.
Lo vielhum des fuòc a (desenfuòca) un pauc las passions.
La mòrt de son òme l'a tota desgarada (desvariada).
Mon front se desgarnís a proporcion que me fau vièlh.
Los Fontans quitan pas de se desgaunhar (de s'escarnir).
Se desmemorièt (perdèt lo cap) quand truquèt nonanta ans.
Quand òm es filha òm se desostala per se maridar.
Amb lo vielhum l'òm pèrd lo buf (l'alen / lo sofle).
Lo nòstre papeta aviá la cara (la fàcia) burinada pels ans.
La menina rança (la rèiremenina) cabecejava d'estonament,
La paura filha capitèt pas de se cabir (de se maridar).
Se cabir (se maridar) se deuriá pas far consí que siá.
Me faràs venir cabra! : me faràs venir fòla (caluga).
Nadala s'es estada trapada de braves cachals (nhòcas).
Una cacibralha de dròlles : de dròlles insuportables.
Quintin se declarèt a l'Andriveta e se maridèron sulcòp.
La paura veusa foguèt demarrimada (desconsolada).
Laissava sa familha de caire: delaissava sa familha.
La nòstra nenòta èrajagudeta abarreja (demest) las flors.
Lo Joan es encara jos la dependéncia de sos parents.
Se desafrairèron (venguèron enemics) a la particion.
Lo nenon desajudava (geinava) sa maire dins son trabalh.
Se desaimèron (pleguèron de s'aimar) al cap de dos ans.
Se desapartiguèron l'eretatge, mas sens se desafrairar.
Plegar sas cauquilhas : prene sos afars e s'enanar ; morir.
Lo nenon es a cavalin: es sus l'esquina de son paire.
Una brava desborrada (rosta / tanada) que trapèt quand tornèt !
Caminàvem descauces (pèdescauç) e nos fasiam cridar.
Quand clavelèron lo tauc, la veusa del defuntat afalhoquèt.
De venir vièlh lo destimborlèt (lo trebolèt / lo desvarièt).
A la dicha de sos parents (al dire de sos parents) èra bravàs.
A dicha que (a proporcion que) veniá vièlh veniá aissablàs.
Quand son mainatges, fraires e sòrres an disputa per de guirguilhs.
Un eretatge es pas totjorn de bon devesir (divisir / divisar).
Una dròlla somesa escota sos parents e sos mèstres.
La Martina es en dòl de son òme (ven de pèrdre son òme).
Lo Popet es un dròlle plan desgordit que te farà servici.
La dòna jove se sona la nòra o atanben la bèlafilha.
A oitanta ans èra encara drech coma un I.
Se passeja totjorn amb sa dulcinèa (femna aimada).
Son paire durcissiá la votz per far escotar son drollon.
L'Elena amb l'Alexià son doas bessonas vertadièiras.
Pel Calixte, la mòrt de sa femna foguèt un brave electrochòc.
La bèlamaire faguèt l'elògi de sa bèlafilha l'Elvira.
Tu e mai ieu (tu e ieu tanben) sèm sortits d'una bòria.
Una femna embarrassada (prens) espèra de familha.
Embaumar un defuntat es aprestar son còrs amb d'onguents.
Dròlles, embrenicàvem lo pan per far de bonhetas.
L'Emmanuèla s'enmainadèt de quatre enfants e de cinc filhas.
La Valèria es empachada (es prens) : espèra de familha.
Enamorada, la Ventúria se n' es anada de l'ostal pairal.
Lo Severin finiguèt que s'encabestrèt (que se maridèt) a trenta cinc ans.
Ni per lo tolhorar (lo poponar), plorava encara que mai.
La botiga del fabre Bosquet foguèt barrada per encausa de mòrt.
Los Barutas fan encendrar lors defuntats, los fan pas enterrar.
En lòc d'encendrar, los cròcamòrts dison cremar o incinerar.
Es pas plan encorat (a pas plan enveja) de se maridar.
De venir vièlh, òm s'endemesís (òm diminuís) pauc a pauc.
Las doas sòrres s'endevenon plan (s'entendon plan).
Sa maire, bestiassa qu'èra, lo vestiguèt de filha per l'endomaiselir.
Los dos fraires se podián pas endurar (suportar) un a l'autre.
La Nadala se laissèt enfiscalhar (enjaular, embelinar) pel Josèp.
Lo nenon, pecaire! a lo cuol tot enfuocat (escalfat).
Lo nenon s'engalhardissiá (veniá galhard) cada jorn.
Lo vielhum a bravament engarratat (engarrelat) lo Causset.
Mesfisa-te, si que non te faràs engautar (traparàs un emplastre).
S'ensordís (ven sord / ven sordanha) cadajorn un pauc mai.
Anèri a son enterrament (a sa sepultura), que lo coneissiái.
Venèm d'entraucar (d'enterrar / de sebelir) lo paure Siça.
Sa nena (sa drolleta) l'entravava (la desajudava) per son trabalh.
Un amic meu me moriguèt entre braces (dins los braces).
Contentonelon après far teton, s'entrerisiá lo nenon.
Lo Florenç e la Germana s'encontravan d'escondons.
A la Gineta, son paire li mandèt un escopetal (un emplastre).
Quand èrem dròlles, la mamà nos fasiá escorgar los lapins.
Aquel dròlle escota pas res! Sabi pas tròp qué ne farem.
S'esfigurava (s'imaginava), la paura, que lo Luc la badava.
Esitèt (balancèt, trantalhèt) abans de se maridar.
Lo papeta s'espatava (se torrelhava) davant lo fuòc.
La santat del papeta s'enforcèt un pauc amb lo bèl temps.
Per las esposalhas (pel maridatge) faguèron fèsta a tot petar.
Agachava de s'esquivar al moment de far la vaissèla.
Establiguèt (maridèt) totas sas filhas sens cap de problèma.
La menina rança es la rèiremenina que ven de trucar sos nonanta nòu ans.
Quand èrem dròlles, nos estinhassàvem (nos tiràvem lo pel).
Es a far los estirals : es a far las espèrras (trabalha a la mòrt).
La nenòta estrafegava (desajudava) sa mamà dins son trabalh.
Moriguèt d'estransina (de languina) luènh de son país.
S'estransinèt : se laissèt morir d'estransina (de languina).
Lo Luc es tròp estrech per l'educacion de sos dròlles.
Se faguèt estrilhar (tanar, tabassar, tustassar) per son paire.
La mamà es en extasi davant son nenon que ven de nàisser.
Ara, paga la factura de sas escarbicadas de quand èra jovent.
An pas encara de familha: an pas encara de mainatges.
Après far las espèrras, faguèt lo darrièr farfalh (lo darrièr sospir).
La nenòta s'es acoconida dins la fauda de sa mamà.
Per poder enfantar li calguèt los fèrs, a l'Emestina.
Figura-te que sa femna l'a abandonat, mas el o a pas panat.
Seriás brave, fanton, de me far un brave (gròs) poton.
Vèni, ò meu (mon filh), que te farai un brave poton.
Un filastre (una filhastra) : enfant o filha d'un autre lièch.
Ma filhòla se sona Maria Clàudia. Ton filhòl se sona Filemon.
La Filibèrta es una filha maire (una maire celibatària).
Pel moment ta filheta es filifòrma, mas amb lo temps se farà.
Te fisi mos dròlles per doas setmanas de vacanças.
E las vesinas de brandir lo fisson! (de maldire, de denigrar).
Venir pas a carga a sos enfants es per el una idèa fixa.
La flaquason es lo primièr malaise de l'emprenhament.
Es a la flor del joventum : es a la prima de la vida.
Còp o autre, lo papà nos fregava (fretava) las aurelhas.
La Gisèla e lo Victòr frequentan (se fan un de l'autre).
Trapèt una fretada (rosta / tanada) que Dieu te'n garde !
La nòstra nos fricciona amb d'esséncia de terebentina.
Far fringas vòl dire calinejar (careçar) amorosament.
Un fringaire es un jovent fringarèl (un amorós / un galant).
Agèt lo front (l'impudéncia) d'insolentar sos parents.
Ai un sovenir fugaç de quand aviái pas que tres ans.
Fasèm pas en ganhant: venèm traces de mai en mai.
D'ont mai se fasiá vièlh, d'ont mai semblava una gargolha.
Ni per sos oitanta ans, a encara bona garra (bona camba).
Anèt gendrar (anèt coma gendre) a cò dels Valetas.
Foguèt per eles lo gendre mannat ( lo gendre providencial).
Cosins germans : los enfants de mos oncles o de mas tantas.
Fraires germans : nascuts del meteis paire o de la meteissa maire.
Sa sòrre Gervàsia da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten plan d'el (es plan coma son fraire).
Lo nenon quitava pas (arrestava pas) de gingar dins lo brèç.
Matieu, a nonanta cinc ans, es pas encara gorgolhat (fotut).
Lo Popet (lo Josepon / lo Jep) comença de se far grandet.
Una persona que trabalha a la mòrt granolha (raufeleja).
Lo nenon avançava a grapas / de grapas (a quatre patas).
La nena se rebalava de gratipautas (a quatre patas).
La grépia de Nadal i soscàvem mai d'un mes abans.
Una grossesa (un emprenhament) femenin dura nòu meses.
Dins son vielhum las dolors li faguèron la guèrra (l'ataquèron).
Lo Jòrdi quitava pas de guinhar (de relucar) la Guilhemina.
Ai pas idèa de me maridar (ai pas l'intencion de me maridar).
Lo Patrici èra un enfant illegitim (èra un bastardon).
Lo nòstre papeta es vengut plan impotent (plan entravat).
Lo Valentin embèstia la Viviana amb sas importunitats.
La Victorina es inconsolabla de la mòrt de son òme.
Lotset se faguèt increpar (semonsar / corroçar) per son paire.
Una mòrt instantanèa es una mòrt qu'arriba subran.
Ni per èsser vièlh a servada l'integritat de sas facultats.
M'invitèt (me convidèt) a son maridatge (a son matrimòni).
Lo coble foguèt forçat d'aver recors a una fiv (a una fiveta).
FIV es l'acronim del latin « Fecondacion in vitro ».
Una filha formada es una filha maridadoira (nubila).
Forrupar un nenon de potons es lo manjar de potons.
Invoquèt son vielhum e sa lassièira per èsser pas vengut.
Se son mancats (an copadas palhas) irreconciliablament.
Se lo nenon jangola (gem èga / se planh) es ben per quicòm.
Una jasent es una femna en jasilhas (que va o que ven d'enfantar).
Una jogalha es una joguina, un joguet de mainatge.
Sas cambas vòlon pas pus jogar, que lo vielhum l'afraba.
Un dròlle jogarèl es ajoguit : s'agrada (aima) de jogar.
A vint ans òm es jove, a oitanta òm es vièlh.
Los joves (lo promés e la promesa) se van maridar.
Lo jorn del maridatge, los joves se sonan los nòvis.
Un jovent o una joventa (de jovents) son pas encara maridats.
La Josiana es la jove (la nòra / la bèlafilha) dels Fontans.
La nena (la nenòta) lagremejava (plorinejava) dins son brèç.
Venon de sonar la laissa (la finida / lo clas) del paure Catin.
Laissa-me aquò tranquil, qu'es pas pus de ton atge!
Lo nenon laleja (balbuseja), aquò marca que vòl parlar.
Lo Ladislau, una lama de mar l'emportèt que lo neguèt.
La naissença d'un nenon es quicòm de magic (de meravilhós).
D'ont mai se fa vièlh, d'ont mai lo papeta ven magre.
Los mainatges son los drollons e las drolletas en general.
Una joventa sap pas per avança ont anarà penjar son lum.
Lo mainatjum o l'enfantolige son sinonims de mainatges.
La mainucalha es un autre sinonim de mainatjum.
Una mairastra: femna d'un paire de mainatges que son pas d'ela.
Una maire de lach es la noiriça d'un mainatge qu'es pas seu.
La mairina es la que fa ofici de maire en cas de besonh.
La maivièlha es la menina pus vièlha (la menina rança).
La menina rança se ditz dins Albigés, Roergue e Erau.
Menina rança es pas pejoratiu, que vòl dire rèiremenina.
La Loísa es en mal d'enfant: es a patir d'enfantar.
Lo mal d'enfant es l'emprenhament o l'enfantament.
Lo Rigobèrt a lo mal de la mòrt (trabalha a la mòrt).
La malasòrt (lo mal sòrt) volguèt que se maridèsse pas.
Lo malèsser de l'adolescéncia es totjorn de mal endurar.
La Viveta s'es maridada amb lo Vincenç malgrat son paire.
Malholar es envolopar un nene o una nena dins una borrassa.
Demandar la man d'una filha: la demandar en maridatge.
Un novèl nascut es pas unencament un manja-caga.
Amorós fòl, lo Marcelon manjava dels uèlhs la Margarida.
La paura veusa neguèt son dòl dins una mar de lagremas.
Crentosament (d'un biais crentós) lo nenon m'agachava.
Aquel pistolet (coquinàs) de dròlle no'n fa véser de totas !
Rotar vòl dire far un ròt. Lo nenon a pas fach son ròt.
Elisa trapèt una brava brandida (una brava semonça).
Femna, aquò tomba a plec: podiá pas tombar melhor.
Ara pausa-te (repaus a-te) qu'as ben pro trimat dins la vida!
Pausèt lo dòl de son òme pel cap d'an e se tornèt maridar.
Lo nòstre papeta da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten un pauc (quita pas gaire) lo del fuòc.
Del temps que serai a la pèça (al camp) garda-me lo nenon.
La verquièira es pas çò que creses, qu'es pas una soma d'argent.
Defuntèron totes peitrinaris (paumonistas / tuberculoses).
S'es fach lo pelhòc: a amassadas sas pelhas (ven de morir).
Teniam de peltirar las filhas (las teniam peltiradas).
Los mainatges an sovent la tissa de se peltirar (de se tirar lo pel).
Venir al mond (nàisser). Partir pel mond invisible (morir).
Se son montats (an crompat çò necessari) pauc a pauc.
Demòres pas aquí coma un margue, bolèga-te donc !
La maridèra (l'enveja de se maridar) lo trapèt a 50 ans.
Jès, paure dròlle, qué siás mascarat (qué siás mostafà) !
«La nòstra i s'entend per onchar la padena! » ço disiá lo paire.
E ajustava : « Ieu, i m'entendi puslèu per onchar la garganta ».
La levandièira ondegèt (bategèt) lo nenon malvengut.
Margassava (brutalejava) sos mainatges de contunh.
Un orfanèl o una orfanèla an perdut lor paire o lor maire.
La membrança (lo cap d'an) d'un defuntat es l'anoal.
Lo mendre (lo fraire mendre) es lo cabdèt del màger.
La menina es la mairegrand. La menina rança es la rèiremenina.
Menina rança es pas pejoratiu, que rance vòl dire fòrt vièlh.
A un defuntat òm li carga una mentonièira per li tampar la boca.
Lo menut es lo caganís / lo drollon pus mendre (pus jove).
Revèrta son paire tot mèr (sembla son paire tot patrat).
Una mesaliança es un maridatge garrèl quant a la condicion.
Mesarribèt que moriguèt : se capitèt malaiirosament que moriguèt.
Per mesura vòl dire mesuradament (amb prudéncia).
Jès ! qué siás moret (bochard), vèni que te lavarai lo morre.
Sopa de morres : sopa servida en fasent lo morre a l'òme en retard.
Lo mortuari es l'anóncia a la familha de la mòrt d'un soldat.
Un nadon es un fanfanhon (un creaturon, un fètus).
La gràcia es la paradura e lo privilègi del joventum.
Sas amigas parèron (adornèron) la nòvia del cap als pès.
L'Angelina a encara sos parents, mas se fan plan vièlhs.
Cresi que sèm dins la parentat, mas ne soi pas solid solid.
Sèm totes parents mai o mens, mas la parentat, amb lo temps ...
Es passat lo dich que lo Lucian e l'Audeta se parlan.
Se parlar vòl dire se frequentar en vista d'un maridatge.
La dròlla se laissèt embelinar e enganar per un parlantin.
Cadun dels quatre eretièrs minors agèt lo quart (de quatre parts una).
La Margarida es un bon partit, te manquèsses pas amb ela!
Abans morir lo Quintian agèt una marrida passada.
Aquela mamà pòt pas noirir (pòt pas far tetar son nenon).
Una noirissa noirís (fa tetar) lo nenon d'una autra femna.
Un noirisson (un noirigat) : nenon que teta sa maire o sa noirissa.
La nomenèron (la sonèron / l'apelèron) Esteveneta.
Un non-nat es un nenon vengut al mond per cesariana.
Un nonagenari es qualqu'un que manja sas annadas nonanta.
La nòstra: ma femna (la patrona). Lo nòstre: mon òme.
A l'ostal nòstre es la nòstra que còpa lo farç (que comanda).
Lo viatge novial es lo començament de la luna de mèl.
Los nòvis son los dos promeses lo jorn del maridatge.
Aquò rai, es plan polideta en novieta la meuna sorreta !
Una filha nubila (maridadoira) es en estat de se maridar.
Quand la nòstra a dich quicòm, i se cal totes plegar.
Lo nenon se rebalava de patas (de quatre patas) sul pelsòl.
Los amoroses se patejavan sens vergonha totes dos.
Còbrapatèrlas: bragas per mudar un nenon qu'a lo fais.
Patis a córrer (a caminar), qu'es vengut plan vièlh.
Lo paure dròlle èra vengut lo patiràs de totes los autres.
Los mainatges lor agrada de patolhar dins un fangàs.
Lo Pèire revèrta (sembla) son paire tot patrat (tot cagat).
Lo paure el (aicí s'agís d'un defuntat).
La corroces pas tant, la pauròta, que o a pas fach exprès.
La Miquèla dança la paísana (es tustada per son òme).
Un paísantonelon es un enfantonelon de paísan o de paísana.
Son amoreta foguèt pas qu'un fuòc de palha (foguèt passadissa).
La Carlòta a la panta (l'enveja fòrta) de se maridar lèu.
Lo nenon quita pas de penejar (de remenar los pès)
Lor dròlle es estat fòrt penible (bravament insuportable).
Lo vesin nos graciosèt d'un polit penjarilh (pinèl) de cerièiras.
A agut pensat de se maridar (li arribèt de soscar al maridatge).
La mamà pensava (tolhorava) amorosament son novèl nascut.
Lo vielhum lo pentissiá (lo punissiá) de son joventum fòl.
De tant qu'a grandit aquel dròlle diriatz una pèrga.
La Maria refusèt que li faguèsson l'anestesia peridurala.
Es, pel moment, fòrt perturbat per la mòrt de sa femna.
Veirà pas la flor dels peses, lo paure: passarà pas l'ivèrn.
D'ont mai se fasiá vièlh, d'ont mens se pessava (s'avidava).
Lo papà aviá, quand ne virava, la man plan pesuga.
Aquela dròlla es tròp petimada / minhardada (tolhorada).
Aquel nenon a la pevinha (es plorinejaire / es ernhós).
La Lisa se laissèt embabiar pel parlar elogiós d'aquel òme.
S'embaratèt (se malmaridèt), pecaire! amb un ibronhassa.
Un novèl nascut es ja plan mai qu'un simple pissa-caga.
Dròlles, menàvem la vaca al buòu e la cavala al garanhon.
Menar la cavala (l'èga) al garanhon se ditz la menar a la plaça.
Quand agèt plaçadas (maridadas) totas sas filhas ...
Es de plànher que lo paire planga lo pan a sos mainatges.
Lo seu plan seriá de se quilhar un ostal e de se maridar.
Teniá lo nenon al dessús de l'aiga a plec de braç (a fòrça de braç).
Es estat lèu plegat, lo paure el ! (es estat lèu mòrt).
Aquela femna n'a plegats dos (a enterrats dos òmes).
A oitanta ans es ora de plegar botiga (de s'arrestar).
Lor nena es ploregosa que jamai, que fa pas que plorar.
Lo Jòrdi se trapèt una brava plumada (una brava rosta).
Entre vesins i pòt aver de pocanas (de pocanadas / de guirguilhs).
Pòt aver (a quicòm coma) cinquanta o seissanta ans.
Dròlles, tiràvem los polses al cuol de la maquina de batre.
Los polses son las balòfas, lo ventum, los palhusses del cerealum.
Sa femna, per contra, a sus el una influéncia ponderairitz.
Popar vòl dire tetar. Un popon es un nenon que teta.
La nenòta chucava golardament lo popelon (lo teton) de sa mamà.
Los popons o las popon as agradan fòrça a las filhas.
Lo sens-tu-fariam, sos parents lo poponèron tanben.
Per la fèsta porcala (lo jorn del masèl) convidàvem los vesins.
A dos ans, diguèt a sa maire: « Lo porron a porronat ! »
Dins lo coble, es pas el, pecaire! qu'es lo pòrtacalças.
Portava son nenon sus l'esquina a cabramòrta (a pelharòt).
Lo nenon a facha una brava possada (una brava tetada).
Se potonèron (se faguèron de potons), que s'aimavan plan.
Entre cosins de luènh nos practicam (cosinejam) pas gaire.
Tot semblava lo predestinar a venir centenari, mas ...
Sa naissença lo predispausa pas ges a venir qualqu'un.
Dins la familha, la menina rança nos cridava la pregària.
Cridar la pregària en familha es la decorar a nauta votz.
Se son preses per Pascas, mas se fasián despuèi un an.
Es tombada prens (emprenhada / encencha / encinta).
Una femna prens es una femna qu'espèra de familha.
Cresi que demòra prèp (al prèp / dins lo vesinatge).
Mainatge, ai agut presat, còp o autre, per curiositat.
Lo Josèp èra plen de prevenenças per l'Idà sa promesa.
La mamà lor se privèt per sos mainatges tota la guèrra.
Programar una naissença se ditz tanben comandar.
A nonanta ans, fasiá totjorn de projèctes d'avenidor
Las rufas e las tissas se pronóncian amb l'atge (los ans).
A propaus, sabes que vendrà pas, qu'es tombat malaut.
Crentes par per el, que sos parents l'an plan provesit.
A la Margarida li prusissiá (li prusiá) de se maridar.
Quant de temps as ? Vòli jogar que sèm de las meteissas èrbas.
Me soveni del jorn que quarantegèri (qu'agèri quaranta ans).
Joan fa pas que trucar la quarantena, Jaume l'a manjada.
Cadun dels quatre fraires eretèt de quatre parts una.
Los drollons qui tan pas (plegan pas) de questionejar.
Quita pas (arrèsta) pas de plorar la mòrt de sa nenòta.
Lo papà se contentava de rafir las ussas e tot èra dich.
Ara que se fa vièlh finís que rebacaula (que repàpia).
Rafèl a trapada una rebalada (una rosta) que se'n sovendrà.
Lo Bartomieu de Fontanilha rebala totjorn qualque filha.
Lo nòstre papeta rebalèt plan sièis meses abans morir.
Se rebalan despuèi tres ans sens parlar de se maridar!
Los nenons (als nenons) lor agrada de se rebalar sul pel sòl.
Agèt la (s.f.sangflac /

ausardariá / audàcia / front / impudéncia. (e non pas topet (fr.)

Te propausi aquò e as la mèlsa de refusar ? ">mèlsa
(agèt l'aplomb) de se rebelar contra son paire.
La Constança vièlha nos donava de rebrós (peral agrolós).
Venguda vièlha, la paura femna se metèt a rebusar (a repapiar).
Recalendar (repapiar) marca que lo vielhum te ganha.
Sos ancians avián recaptats de rosselons dins una paret.
La paura Febronia es estada lèu recaptada (plegada).
Après recaptar (maridar) totas sas sièis filhas se retirèt.
Sa maire la corroça, son paire la recapta (la rasona).
Quand truquèt la cinquantena se recaptèt (se maridèt).
Los vièlhs (als vièlhs), lor arriba de recocar (de repapiar).
Ara qu'aquò me recòpa me soveni que, dròlles, èrem falords.
Totjorn me recordarai de quand èrem encara drollons.
D'ont mai òm vielhís, d'ont mens òm a de reflèxes.
Lo nenon regalèt (vomiguèt) lo lach que veniá de tetar.
Pel regalèmus de la fèsta porcala los vesins son convidats.
A totjorn agut fòrça regard (consideracion) per son paire.
Los dròlles, de còps que i a, regaunhan (rebufan) lors parents.
Ai tot un regiment (tot un fum) de cosinalha (de cosins).
Lo nenon fa pas que reguitnar (repetingar) dins son brèç.
La rèiremenina (la menina rança) es una font de bontat.
L'òme quitava pas de relançar (de secutar) la paura filha.
Son paire lo remenèt quicòm (li brandiguèt las pelhas).
Se remicolèt (s'acoconèt) sus la fauda de sa mamà.
Remochinèt (semonsèt) son drollàs sens brica balançar.
Lo paire remudava (cambiava) lo nenon tan plan coma la maire.
Es insuportable, que rena (que plora / que brama) del matin al ser.
Aquela nenòta a totjorn las renas, marca que quicòm li dòl.
De còps que i a, lo papeta repàpia, mas pas plan sovent.
Se fas aquò te faràs repotegar (corroçar) per ton paire.
Dròlles, ne fasiam de causas a la resconduda (a l'amagat) !
Ara que son a la retirada, demòran plan retapadòts.
Aqueles bessons se retipan (se revèrtan) coma dos esclòps.
Dins lo coble es ela que da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten las retnas (que comanda).
Siás tot lo retrach de ton paire (siás ton paire tot patrat).
L'oncle nos retraguèt (nos relatèt) sas annadas de guèrra.
Bessonas que son, se revèrtan (se semblan) coma doas cerièiras.
Quand perdèt sa paura femna, n'agèt una fòrta revirada.
La mameta es tota rimada (rafida), qu'es plan vièlha.
Lo nòstre papeta mairal pesava çò gròs amb un roman.
Tot çò pichon, per contra, o pesava amb la romana.
L'oncle Marin fumava pas, mas romiava (machugava) de tabat.
La paura maire se sangnèt per far venir sola sa familha.
Lo nenon se sargolha dins lo brèç, gara, que bramarà lèu.
Son paire sargotiguèt (saquegèt) lo dròlle coma un prunièr.
Despuèi que s'èran pas vistes se faguèron un sarral (una braçada).
Rebalaira! es ara que te sarras, a cinc oras del matin!
Venguda seca, cresi que la Valentina se maridarà pas.
Segon (d'après) la Segolena son dròlle a totas las qualitats.
Los selhons de l'atge regavan son front de nonanta ans.
Mai val donar lo sen a son nenon, dison los mètges.
L'avèm plan aculhida ça que la (ni per tot) la sens-tu-fariam.
Après dos ans de vida comuna los Durands se son separats.
La mama sigossava (cosserguejava) lo nenon per lo far rire.
L'Antòni agachava la mòrt amb una granda serenitat.
A sobrada (a laissada de caire) la filha, qu'aviá pas de verquièira.
Los parents sòbran lor esquipòt per establir lor familha.
La Peironeta se trapèt una brava sofla per aver mentit.
Dròlle, se te cal as pas, traparàs un soflet (un emplastre).
Entre vesins se cal portar solaç (se cal entrajudar).
Lo papeta se congostava de se solelhar al solelh d'ivèrn.
La Susanna es estada totjorn plan somesa a sos parents.
Cridèron las sonas (tirèron las anóncias) del maridatge.
Me soni Baptista, mas me sonan mai que mai Baptistin.
Ma sòrre màger es plan pus aimabla que la cabdèta.
Volontam d'aculhir l'orfanèl, que serà pas una subrecarga.
Çò que redobtava subretot (mai que mai) èra d'èsser a carga.
Supliquèt son paire que li perdonèsse son asenada.
Çò que mai lo tafura es lo vielhum, e non pas la mòrt.
Pòdes talcar la nenòta, qu'es tota enfuocada, la paura ?
Nos tanhèm (sèm parents) en tant que cosins germans.
La mamà tapinava amistosament las gautas de sa nenòta.
La fratria de qualqu'un es l'ensemble de sos fraires o sòrres.
D'ont mai se fasiá vièlha, d'ont mai veniá fregeluga.
Lo rèirepepin aviá los ucles totes telats pel vielhum.
La Juliana a la tèma (a la tissa) de se maridar al pus lèu.
Lo nòstre pepin a fach son temps, ara es vièlh acabat.
Faguèrem un poton tendret al nenon que malautejava.
Veronica, èras encara un tendron quand te maridèras.
Aquel nenon da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten plorat, e sabèm pas encara qué las a.
Lo mainatge demorèt tendrièr, que nasquèt abans tèrme.
Son executor testamentari se carguèt de sa succession.
Los nòvis, los testimònis e los parents signèron sul registre.
A dos ans, lo nenon se pòt pas encara passar de sa tetarèla.
La nenòta bramava (plorava), que voliá lo teton de sa mamà.
Las dragèias getadas pels nòvis, las nos disputàvem a tiraborra.
Faguèron tirar las anóncias e se maridèron après las cridas.
Se tocassejavan en public que n'èra una vergonha!
Lo nenon a encara las tombarèl as (tomba plan sovent).
Sa femna es en trabalh, lo palhièr tombarà d'un moment a l'autre.
Ma femna es venguda plan traça, me demandi çò que a.
La Feliciana es una septuagenària de setanta tres ans.
Totes los mainatges se carran plan de far de trantòla.
Aquò rai, a trapada (trobada) la femna que li caliá.
Ara qu'es vièlha acabada, la menina rança trasteja.
Dròlle, trenavi de rafià ; papeta, treni descas e panièrs.
Entre totes, sos amics donèron un trentenari pel defuntat.
La menina rança (la rèiremenina) ven que patís a trescambar.
Sa femna venguèt reconéisser lo còrs, tresperduda.
Trigossava tres drolletas empegadas a sos cotilhons.
Se trobèt qu'èrem dins la parentat, mas o sabiam pas.
Totes dos se fasián l'ulhon (s'agachavan amorosament).
Lo nòstre Umbèrt n'a una, de femna, qu'a pas sa pariona.
Una feme unipara dona naissença pas qu'a un sol pichon.
Tòca l'usufruch de tot çò qu'a donat a sos eretièrs.
Nòstre papeta pairal vanejava (badinava) pas jamai.
Ni per sos parents, l'Angelina s'es presa lo vel ça que la.
Ço dison que son a la velha (sul punt) de se maridar.
Velha plan sul dròlle, que nos faga pas cap d'asenada.
Per un dròlle de sèt ans, a un biais de parlar plan verd.
Es plan vesedor qu'espèra de familha (qu'es encinta).
Grandisson, los teus dròlles, a uèlh vesent (a vista d'uèlh).
Los dos vesins se pòdon pas véser (se pòdon pas sentir).
Aquel dròlle, l'an tròp vesadiat (tolhorat / coconat).
Vesinam (sèm vesins) despuèi tres o quatre generacions.
Se vòl maridar dins lo vesinat, a causa de sos parents.
Quand agèt begut l'amarum de la vida se laissèt morir.
Vièt d'ase! qué te siás estirat (qu'as grandit) dins l'afar d'un an !
Li mandèt un viragaug (un vira-Marion) que lo virèt de part.
Despuèi un mes, la mameta a pas ges de vòia (de vam).
Sos parents volontèron plan que lor filha prenguèsse lo vel.
D'unes mainatges an totjorn la vòrma (la meca) al nas.
Vòli pas, ço disiá sovent, vos venir embestiar per pas res.
Es aital, paura, qu'es lo seu òme que comanda, pas ela!
Sofla-te (rnoca-te), me disiá la mameta, qu'as la meca!
Ma femna es puslèu crestadobla, mas me n'acomòdi.
Se seriá poguda tornar maridar, mas la vesinalha ...
Qué sètz braves de m'èsser venguts donar un còp de man!
Vos desrenguèssetz pas per ieu, que m'arrèsti pas!
Trimèt aicisèm per poder far cagar sos dotze cuols.
Tant mai èra sarrat lo paire, tant mai escampat son enfant.
Òu tu, qué venes far aicí, sens èsser estat convidat?
Que lor dròlla se faguèsse d'aquel paucval o cresián pas.
Passat pertot s'aimavan ja tant coma quand se prenguèron.
Mainatges los nosilhons d'anuçòls n'èrem lemfres.
Çò que mai lor pressava èra de se maridar de la Glèisa.
Quand lo papeta se laissèt morir lo trobèrem plan de mens.
Quand s'espetèsse de trabalh sos nòu mainatges avián la pepida.
Auràs lo temps de carpar quand te portaràn al cementèri!
Un pauc cada ser los Rogets cridan la pregària ensemble.
Nosautres èra la mameta que cridava sola la pregària per totes.
Quand sa femna li moriguèt ne demorèt desconsolat.
La son anada quèrre per levar lor filha en mal d'enfant.
Quand aviam quicòm de passa oblidàvem pas lo vesin.
Quand son paire moriguèt, lo màger o laissèt tot desanar.
Agèt encara autres dos dròlJes après l'enfant màger.
I a la tatà Angelina que te vòl far un poton abans de partir.
Quand la mòrt l'èra venguda trapar aviá pas encara vint ans.
Qué voliatz que faguèssi amb un vesin tant emmalit ?
Quand anèri per nòra a cò dels Durands crentavi la maire.
Lo meu fraire, el, s'enanèt gendrar a cò dels Martins.
Es un amic que li pòdes far signe en cas de quicòm.
Èran ben un pauc cabòças (caputs), tant un coma l'autre.
Se prenguèron totes sois, que los forcèrem pas, lo contrari.
Seràs pas a nòças, o te pòdi dire, que tos parents fuman de colèra.
Qual dirà los trencaments d'un paire de nòu mainatges ?
La maridèra los peltirava totes dos, esperèron pas mai.
Parlem pas d'aquò, que lo dròlle a d'aurelhas coma d'enfonilhs.
De gendres aital te disi que ne trobaràs pas gaires !
Ma filha la te pòdi pas donar a tu, qu'es per un autre.
La nòstra drolleta, agacha-la plan, serà lèu femnòta.
Perque nos endevenèm totes dos, perqué fariam pas ostal?
Tu rai! as pas una femna e sèt dròlles per te far cagar.
Li'n cal de moneda per far cagar cada jorn tretze cuols !
Plan segur que lo conoguèri, vist qu'èrem de la classa.
Pèire amb son fraire, bessons qu'èran, se revertavan quicòm!
Bessonas que son, destriaràs pas una de l'autra, o te disi.
L'an convidat, mas quand venguèsse pas lor fariá pas manca.
I a la Margarida que te prendriá plan, o volontèsses.
Nos es estat mai arribat de sortir ensemble, aquò rai!
Fin finala aquò li faguèt plaser que l'agèsson convidat.
Autras doas bessonadas aquò li faguèt dos enfants e quatre filhas.
S'endevenián plan totes dos, atanben se maridèron.
Ieu prendrai lo bòsc grand, tot lo restant o te laissarai.
Causiràs çò que mai aimaràs, tot çò autre o laissaràs.
Lo papa faguèt far una cistèrna qu'èrem encara drollets.
Nos repotegava que la desajudàvem quand li èrem pels passes.
Lo papà nos teniá de cort e nos donava pas sovent d'ample.
L'oncle Marin nos teniá dich que la vida es un crebar.
Ma sòrre, li agradava de culhir un ramelet de tremblants.
Lo papà fasiá pas mina de res, mas nos teniá velhats.
Se prenguèt una filha engruna (sens verquièira e sens dòt).
La menina rança (la rèiremenina) desgrunava lo capelet.
La Norina se laissèt enjaular (sedusir / embelinar) pel Lucian.
È ben, d'ont mai te fas vièlh e d'ont mai t'enjovenisses !
Lo Tadèu se laissèt enlunar (pivelar) pels uèlhs blaus de Simona.
Es lo vielhum qu'a enrampesit d'a fons lo nòstre papeta.
Per l'ensebelir, estropèrem lo Severin dins son drapèu occitan.
Lo nòstre enfant a trenta dos ans e viu encara amb nosautres.
Avèm pas facha nòça, que sèm en dòl del paure pepin.
Ni per sos nonanta-dos ans sembla pas que siá encara per morir.
Los parents la loguèron per pastra quand agèt nòu ans.
A trenta ans es lo moment de venir senat o jamai non.
Amb lo vielhum las pojadas me fan cleussar (guelsar).
Guelsar (cleussar) vòlon dire besalenar (pantaissar).
Lo nòstre enfant s'es embeguinat per una filha fenestrièira.
Un còp de tròn destrassonèt (desrevelhèt) lo nenon.
Lo nenon, lo paure, s'es entrelachat (a tetat tròp de lach).
Gasta pas que ma femna siá pus jove que non pas ieu.
De vielhum lo papeta podiá pas solament trescambar.
Se maridèt a cap perdut amb una filha bartassièira.
Aquò es pas de véser per un mainatjon de dètz ans.
Lo nòstre cabdèt a pas brica fantasiá de se maridar.
M'es estat dich que se fan (que se frequentan) despuèi un an.
Alan pòt far dins los setanta ans, mas los pòrta plan.
De se far vièlh, òm ven sempre mai emperit (patraca).
Franc corrissiá coma un desmelsat per escapar a son paire.
Recòrda-te (remembra-te / sovenga-te) de quand èrem joves.
A viá pas tèma de se maridar, e mai finiguèt onclon.
Aquela dòna (femna) a pel pus mens setanta cinc ans.
S'entragachèron, s'agradèron, se frequentèron, se maridèron.
De fil en veta (de fial en cordura) me contèt tota sa vida.
Entre vesins fasiam a tornatemps (nos tornàvem lo temps).
Una joventa escanaulida (magrostina) fasiá tetar son nenon.
Metam que l'ajas lo permés, qual te pagarà l'autò ?
Vai te lavar o t'amagar, dròlle, que siás mostafà (tot moret).
Qué vòls que i faga se lo nenon vòl pas tetar?
Se prenguèt una femna boçuda, torçuda e cropuda.
Tal coma o te disi, Luc se va maridar sens esperar mai.
La Ceselha aviá pas setze ans que se voliá maridar.
S'èra pres un escamandràs de femna que lo tustava.
Portava sovent sa drolleta a escarcèla (sus l'esquina).
La dròlla, tant mai li'n balhas (donas) tant mai ne pren.
Cal far lo mai que se pòt tant qu'òm es jove e galhard.
S'enanèron totes dos, braç e braç (braces en quèrba).
De tèrra, n'auràs pas besonh d'un fòrça per te recaptar.
Los bessons, qui ne vei un crei tanplan véser l'autre.
Baste l'enfant se maridèsse, que s'espèra gaire mai ...
Lo nòstre cabdèt a mai d'ambicion que non pas lo màger.
A pas que paur de se maridar pas, qu'es bracièr agricòla.
) ">O sabes, tu, que la filha es sautabartasses, mas el o sap pas.
) ">O sabiás qu'èra bastard? - Si ben talament, totes o sabon!
La filha que te'n parli, urós aquel que la se prendrà.
La mamà rai, mas lo papà foguèt pus de mal tòrcer que si cresiam.
Vièlh acabat, fa pas res pus son que somiar del passat.
Quand moriguèt lo seu nenon la Francina ne foguèt esperduda.
Quand auràs un jorn de liure vèni me donar un còp de man.
L'Amalrigata (la femna d'Amalric) fintava (espiava) los vesins.
Quant de temps as? (Quin atge as ?) Ieu truqui la cinquantena.
Ieu atanben, vesi que sèm totes dos de las meteissas èrbas.
Ara que s'es presa la retirada, lo temps li dura (se languís).
Un accident de la rota lo desparentèt (lo faguèt orfanèl).
Son paire fòrt en colèra li escalfèt (li freguèt) las aurelhas.
Oscar s'embeguinèt d'una filha de vint ans pus jove qu'el.
S'es amoriscat (es tombat amorós) d'una Provençala.
Amb lo vesin nos sèm mancats (sèm pas pus d'acòrdi).
Ara, quand òm fa ostal, es pas totjorn per tota la vida.
Sabes ta filha quora se marida, o t'a pas encara dich res?
Son paire l'aima mai a ela sa filha que non pas a el son enfant.
Abandonèt son nenon, qu'aviá pas la tripa mairala.
Dròlle, te sarres pas de la ribièira, que i tombariás.
Se voliá pas maridar, mas finiguèt que s'encabestrèt.
Nos fasèm pas amb los Pujòls, que nos venon pas jamai a l'endavant.
La Luça sa quítia maire l' aimava pas, ne demorèt desvariada.
Tanplan benlèu me poiriàs ajudar, tu que sabes pas qué far de tas onglas ?
Per rosegar los ivèrns longs, la menina brocava al del fuòc.
Sa maire copèt lo lach al nenon, qu' èra pas bona lachièira.
Bona de lach, La Boissona alachèt totes sos uòch dròlles.
Tot orfanèl que foguèsse, finiguèt que se'n tirèt.