Skip to Content
Se bolègas de rocasses, soven-te que son brutalasses.

Recèrca per categorias

Categorias
subsisténcia
Dins las topinas grandas i se metiá lo grais per lo servar.
Lo Bartomieu, gadalós, lo pinton acabat, s'entornèt.
Exprémer o expremir una frucha es ne far sortir lo chuc.
Una torta esfogassada (mal levada) es plan sovent codada.
La cosinièira nos escartairèt lo colomb (lo nos copèt en quatre quartièrs).
Escaumar es rascalar la codena d'un pòrc maselat e escaudat.
Lo tròp bèure encatarina (encigala, banda, embriaga).
Empresurar lo lach es lo far calhar amb de presura.
La mameta levava la crosta del lach (lo desburrava).
) ">O te disi de bon! Dona-me d'aiga, de la bona, de la fresca.
Tròbi aquel vinòt un pauc aquós (tròp flac, pas pro fòrt).
La regardèla noirís pas: somiar sufís pas dins la vida.
A pas d'apetís, que fa pas que besuquejar (manjuquejar).
Rosègui amb un plaser grand lo començon d'una torta.
Se te ven per gost, se t'agrada (se o aimas) ne pòdes manjar.
Una carbonada (una grasilhada) de buòu me desagrada pas.
Cargar sus l'ais vòl dire se pintar, se bandar, beure tròp.
Carnufalhar vòl dire se manjar bravament de carn.
Un bodin sens carnilhs e sens farç, ni mai ni mens!
Los carnilhs son de trocilhons de carn o de ventresca.
Los carnons son de trocilhons de ventresca a la padena.
La ventresca es lo pichon lard (lo lard del ventre de pòrc).
Los carnons ieu los aimi a eles, mas eles m'aiman pas a ieu.
Las peras clocas (tròp maduras) son pas brica bonas.
Una blanqueta d'anhèl me ven per gost (me desagrada pas).
La farina de blat negre es blanquinarda (d'un blanc passit).
Aquelas peras son clocas (bletas : plan tròp maduras).
De vin blos es de vin pur. D'aiga blosa es d'aiga canda.
Bocinèt (copèt a tròces) de carn de buòu per far de dòba.
La carn de pòrc se bocineja per far de salsissa o de salsissòt.
Una rondèla de bodin fresc se fa freginar dins la padena.
La mala bofa (lo marrit manjar) se tròba pas gaire en Roergue.
Lo bodin sec se manja tanben a rondèlas, coma lo salsissòt.
Lo paure bogre (lo paure diable) manjava pas a talent.
Se bandèt que jamai (se trapèt una bandada memorabla).
Un bramafam (bramasopa) es qualqu'un que crèba de fam.
Lo divendres èra lo jorn de la brandada (trufada de merlussa).
Lo lach s'es brossat (a grumelat, a faches de grumèls).
La Veronica a brossada sa crèma (sa crèma a grumelat).
Sul còp de cotèl, lo pòrc se metèt (se botèt) a sisclar.
Aprestar (cosinar) de carn a l'estofat (dins un confidor).
Aprèsta-Ii un brave dinnar, qu'a pas quitament dejunat.
Cada còp qu'a tròp begut, Malfeta desralha (desparla).
Cada dijòus dessalàvem la merlussa pel divendres.
Vòli un cunh (tròç) de cambajon amb un croston de pan.
Un cantèl de formatge es un tròç en forma de cunh.
Closcar es bresar un clòsc. Closcar un uòu. Closcar de noses.
Mangi pas jamai de cogombres, que me repròchan.
Quicòm que te repròcha te dona d'agrors d'estomac.
Far confir la sopa: la far còire un brieu e doçamenton.
Manjar a conflapèl : a conflaventre, a conflapança.
La frucha tròp madura se confís (se corromp, se poirís).
Un confit de rit o d'auca, quin regalèmus! (quina fèsta).
Un confla-coquin es quicòm de cosinat de mal digerir.
Un confla-crestian es un sinonim de confla-coquin.
Un brave còp de maissa (un brave repais) li fa pas paur.
Copar lo vin (lo batejar) : i mesclar un pauc d'aiga.
De carn li engodofèt la corniòla (la garganta, la gargamèla).
Prene lo bolh vòl dire virar lo bolh (se metre a bolir).
Pèrdre lo bolh vòl dire s'arrestar de bolir.
Aquel cambajon es salat al fuòc: es salat que jamai.
Ai fais d'estomac (ai quicòm (lo manjar)que me pesa).
Aver lo fetge que se quilha (aver tròp manjat e tròp gras).
La sopa es tròp cauda, la cal laissar aurejar (airejar, refregir).
S'avinassa (se banda amb de vin) un pauc cadajorn.
Bajanar vòl dire passar los legums a l'aiga bolhenta.
Bajanat vòl dire pas que (sonque) entrebolit (mièg cru).
S'alcoolizava sens se'n mainar (sens se'n trachar).
Alestiguèt (aprestèt) lo sopar dins l'afar d'una ora.
Un alicòt es un platat de tombadas de pol a l'estofat.
Un aligòt es una purèia de trufets amb de toma fresca.
La cooperativa, de lo mesclar a alterat mon brave vin!
Çò amargant (l'amarum / çò amar) me desagrada pas.
Amargantejar vòl dire / èsser amargant / èsser amar.
Lo pan, quand s'amarina (quand ven mòl) marca la pluèja.
La genciana e la camomilha amargantejan (son amargantas).
La Sandrina es besucosa (manhaga), que se manja pas de tot.
Parlar espés: parlar coma qualqu'un qu'a tròp begut.
Una cocanha es una còca de pan o una bòla de pastèl.
Lo Josèp a cargat sus l'ais (aissèl / fusòl) : s'es bandat.
Un pompet banut se trempa dins lo cafè del dejunar.
Un pompet al ròm me ven per gost (m'agrada fòrça).
Aganit o adelit vòl dire que crèba de fam (de talent).
Soi adelit, qu'ai pas brica (ges) dejunat aqueste matin.
S'aglotonir es venir gloton (golard, golut, lemfre, golarut).
Aquel vin es vengut agre: s'es mudat (cambiat) en vinagre.
Una alhada (una aigabolida) es un bolhon de grans d'alh.
L'aigardent de prunas es una aigardent de flor (fòrt bona).
Tanlèu levat, me bevi un bolat (un plen bòl) de cafè.
Una barricada de vin es lo contengut d'una barrica.
Un barricat de sardas es lo contengut en sardas d'un barril.
Las bonhetas las aimi amb fòrça carnilhs (carnons).
Lo brave vin, de venir vièlh se bonifica encara mai.
Dejuni amb dos uòus borrats (mesclats dins la padena).
Lo lach que bolhís s'asonda (desbòrda / s'escampa) lèu fach.
L'assaborum (l'aprestatge) es çò que dona de sabor al manjar.
Cal plan assasonar (salar) lo masèl per que sèrve plan.
Aquel cunh (cantèl) de cambajon m'a assedat (m'a fach set).
Cal totjorn assucar (esterrussar) un lapin abans de lo sangnar.
Una lèbre s'atendresís (ven pus tendra) de la manjar pas sulcòp.
Atissi (ai en òdi) l'òli de fetge de merlussa e l'òli de ricin.
Un pinton es pas qu'un mièg litre. Una pinta es un litre.
Un corroquet es una pèira de sucre o una autra lecadissa.
La Justina sap pas cosinar (far la cosina, cosinejar).
Los ceses son pas cosívols (son pas de bon far còire).
Un costilhon es una costèla de pòrc a la sal e al grais.
Se cotonar (se baganar) : venir telhut (filachós / filandrós).
Los rafes baganats (telhuts / filachoses) son pas bons.
Lo Galonièr, golafre qu'èra, manjava a crèbapança.
Manjar a crèbapança (a conflapèl) : manjar fòrça tròp.
Me laisses pas cremar (tròp còire, rabinar) lo rostit.
Sentís a cremat (a rabinat, a rimat, a brutlat, a usclat).
Un lach cremós (burrat) conten fòrça crèma (burrada).
Los reponchons (los brots de tamièr) se manjan pas que bajanats.
Manjar a se'n far petar la correja: manjar fòrça trop.
S'embucar o s'embocar vòl dire tanben manjar fòrça tròp.
Bajanat vòl dire entrebolit (pas tròp cuèch), mièg cru.
De vin trebol (qu'es pas blos) lo cal decantar (purificar).
Un croston de pan crocadís, quina fèsta (quin regal) !
Los ceses son pas de bona cuècha (de bon far còire).
Un culhieirat es la contenéncia (lo contengut) d'un culhièr.
Un cunh de formatge, un veirat de vin, e fai que tire !
DesengoIiguèt (regolèt / vomiguèt) tot son dejunar.
Lo bolhon de galina lo cal desgraissar qu'es tròp gras.
Despenjar un palm de salsissa lo fasiá totjorn salivar.
Los tanons (las brotas de caulet) se manjan en vinagreta.
Un dedalat de sal es la sal contenguda dins un dedal.
L'aIcoolisme es un vici que desgrada (aviIís) l'òme.
Despuèi que soi levat soi encara dejun: ai pas encara dejunat.
De bolir, la sopa se demesís (diminuís) e ven pus salada.
Per se desassedar (per atudar sa set) s'acapèt al riu.
S'acapar es s'aplatussar de ventres per beure a un riu.
Per se desafamar (per apasiar son talent), res a far!
Se sarrar la cencha vòl dire manjar pas totjorn a sadol.
Un chaudèl banut es un pastisson de tres banas (triangular).
Chimar un veironelon d'aperitiu es quicòm d'agradiu.
Chimar vòl dire chucar doçamenton / bèure glop per glop.
Lo Matieu arribava pas a se desarsar (atudar sa set).
Las maselièiras desbosavan (netejavan) los budèls del pòrc.
Descodar una torta (una micha) es enlevar çò codat.
Descodenar de carn vòl dire levar (enlevar) la codena.
Descueissàvem las granolhas per ne cosinar las cuèissas.
Cada còp que lo Bartomieu a tròp begut, desralha (desparIa).
Lo dins-de-cuèissa es la partida tendra d'una giga de buòu.
Una dòba de singlar es pas meissanta (es plan bona).
Una salsa docinèla es una salsa d'una doçor agradiva.
Docinós vòl dire fad. Docinàs vòl dire que fadeja fòrça.
Quand la sopa es tròp cauda cal esperar que s'eissaure un pauc.
Las tortas s'embocavan (se tocavan) que lo forn èra pichon.
La Pulquèria s'embofís (grossís) de mai en mai, que manja tròp.
Una bonheta es una bòla de farç freginada a la padena.
Galonièr de Mejanas s'empafava un pol entièr, òsses e tot.
Emmelar un croston de pan en l'enduire (lo cobrir) de mèl.
Sa tòsta de burre, l'emmelèt, puèi i raspèt dessús de chocolat.
Lo Robèrt es empapat (a la boca espessa) d'aver tròp begut.
Enaigar son vin (metre tròp d'aiga dins son vin) es un pecat.
Es quitament un pecat de lo batejar (d'i ajustar un pauc d'aiga).
Enastar una lèbre es l'engulhar sus un ast per la far rostir.
L'encalat (lo peral) me ven fòrça per gost (m'agrada fòrça).
Lo peral es una mena de formatge blanc, fresc e mòl.
De manjar tròp, mon oncle s'encolarinèt (metèt de barbòt).
Las rabas, vos dirai que i fau pas gaire (que son pas mon fòrt).
Soi enemic d'aiga dins lo vin, que m'agrada pas de los mesclar.
Enfiscelar es metre la calhada a s'escolar dins una fiscèla.
Aquel vinàs m'a enfogonat (m'a entestat) que jamai!
Fa pas bon far (far mal far) quand òm s'engalhosta !
S'engalhostar o s'engalhonar es engolir quicòm de travèrs.
De beure tròp avidament s'enganossèt (s'engalhostèt).
Abans d'entamenar una torta, nòstres ancians la senhavan.
Entopinàvem lo grais de pòrc, d'aucas o de rits dins de topinas.
Los bonbons entortibilhats (enrotlats) dins un papieiron li agradan.
Es dins de railà que fetjons e bonhetas son estropats.
Un fetjon es una bòla de fetge de pòrc freginada a la padena.
Un fetjon pòt èsser tanben cuèch al forn e servat dins de grais.
Una bonheta es una bòla de farç freginada dins d'òli.
Una bonheta pòt èsser tanben freginada dins de grais de rit.
A l'envèrs (al revèrs) de ieu, aima pas las tomatas.
Esbudelar una polalha es ne traire los budèls (la tripalha).
Manja-quand-n'a es l'escais de qualqu'un que crèba de fam.
Una esclaca (un tech, un chic, una gota) de vin nos confortèt.
De tombar sul pelsòl, l'uòu s'esclafèt (s'espotiguèt).
Escoissava las granhòtas (lor copava las cuèissas per las manjar).
Escorgar un animal es levar la pèl d'un animal tuat.
Lo maselièr (lo sangnaire) escotelèt lo pòrc d'un còp de ganiva.
Escumava (enlevava) l'escuma que se fasiá sus las confituras.
Escumar l'ola es escumar la bruma del bolh de la sopa.
Los espaguetis son una mangisca tipicament italiana.
Una espatleta d'anhèl o de cabrit es pas de refusar.
Un espatlon de moton o de pòrc val pas una espatleta.
Fa pas qu'especigar (manja fòrt pauc) qu'a pas ges d'apetís.
Pas que de somiar d'aquel burre, se n'esperlecava los pòts.
Lo Nazari paria espés tanlèu qu'a beguda una litra.
Una bevenda espirituosa es una bevenda alcoolizada.
De pan trempat dins un liquid s'espompís (se confla).
Lo Jaufré manja talament que n'es vengut espompit (bodenfle).
Estanhocar un pol es li enlevar los tanòcs abans de lo far rostir.
L'estòcafich es una mena de merlussa non salada e tressecada.
Un estofat: legums o carn cuèches dins un confidor.
Un estofet (un estofat) es un manjar cosinat a l'estofat.
Una estofinada es un fricòt (un ragost) d'estòcafich.
Aver fais d'estomac: aver quicòm de mal digerir sus l'estomac.
Un còp maselat, caliá escaudar la codena del pòrc per la rascalar.
Per rascalar lo porcàs, caliá d'aiga qu'estondegèsse.
Estondejar es bolir a grands bolhs dins la pairòla granda.
Mas per sasir pas tròp la carn, caliá atudar l'aiga estondejanta.
Val mai estorbar (estordir, assucar) un lapin abans de lo tuar.
L'ensalada lavada, òm l'estorrava dins lo panièr estorrador.
Lo Causset aviá lèu estorrat (agotat) un veirat de vin.
La sal gròssa, l'estriçàvem amb lo trisson dins lo trissador.
La nòstra (ma femna) fasiá pas jamai de sopa fadassa (fadiòla).
Çò fadiòl doceja tròp e a pas cap de gost, i cal ajustar de sal.
Quand èrem dròlles èrem lemfres (golards) de fajas.
Lemfre de fajas o soi totjorn, qu'es una frucha fòrt gostosa.
Una persona o una bèstia famelica crèban de fam (de talent).
Aver la famgana: aver una fam canina (una fam de lop).
De farcidura: de fars, de farsa, de farcit, de farçum.
Una galina (una pola) farcida es emplenada (plena) de fars.
Beure de vin de farlabica (de vin farlatat), tant aimi l'aiga '
Una favonada (un fricòt de favons) al magret es pas meissanta.
Lo masèl es lo jorn que se tua lo pòrc gras en familha.
Un fetjon es una bòla de fetge de pòrc estropada dins de railà.
Una fiusa es una lonja de lard que va de l'espatla a la cropa.
Flambuscar una lèbre es acabar de la far còire al flambador.
Flambuscar un pol: cremar son pel folet a una flama.
La flausona es una de las especialitats de Roergue-sud.
Una flausona es una mena de crostada a la recuècha.
Se manjava pas qu'un flòc de croston de pas res de tot.
De flor de farina es de farina de flor (de primièira qualitat).
Lo formatge vièlh se florís (se mosís, se caumosís).
Una fogassa es una còca de pastissariá en forma de corona.
Fondre lo grais es lo mudar en liquid jos l'accion de la calor.
L'endeman del masèl, fondiam lo grais per l'entopinar.
Una fonduda es una recèpta culinària amb de formatge fondut.
Totes los formatges me venon per gost (m'agradan).
Un còp de forqueta li fa pas paur (es un brave manjaire).
Forrupar un uòu es lo chucar o l'engolir tot fresc pondut.
Aquela aigardent es fortassa (es fòrta que jamai pus).
Aquel vin forteja (ven fòrt). Aquel ròcafòrt ven fortàs.
Lo freginat, quand èri jove, me veniá bravament per gost.
Femna, fai-me fregir un parelh d'uòus a la padena!
L'aiga comença de fremesir quand vòl (quand va) bolir.
Un fricandèu occitan es una bòla de carn de vedèl farcida.
Un fricandèu occitan es pas un fetjon (bòla de fetge de pòrc).
Un brave fricòt de vedèl li fasiá pas paur (li agradava).
Una galeta de farina de blat negre se sona tanben panisson.
Un croston de pan galgue (mofle! moflet) quin regal!
Lo Zefirin de Fontan a bona ganacha (a bon apetís).
A totjorn lo ganitèl sec (la garganta seca) : a totjorn set.
Una sopa gapida es una sopa trempada qu'a tròp esperat.
Una gardiana de lèbre es un cibièr (fricòt, ragost) de lèbre.
Beure a la gargalha es beure a pòt de botelha (a gargatet).
La gaspa es la partida aquosa del lach desseparada de la calhada.
Lo gaspilh es lo liquid que vina (goteja) del burre fresc.
Un clavèl de giròfle dins lo bolhon rebutava la Gisèla.
Per la Loiseta, chucar un glacet es un plaser grand.
La òtain) ">Catarina glopejava (chimava) sa tassada de cafè.
Far glorià es alongar d'aigardent sa tisana o son cafè.
Una glotona (un confidor) es un recipient per cosinar a l'estofat.
Una glotona de pression es un confidor de pression.
Un gloton es qualqu'un que manja bravament e golardament.
La Carolina, de glotonejar, pesava mai de dos quintals.
Los Musulmans son godièrs (amadors de carn de moton).
Lo golardum es un apetís desordenat de manjar e de beure.
Una golçada es un croston alhat (fretat amb d'alh).
Golut vòl dire golard, golarut, gulampe (que manja tròp).
A la Teresa un glacet li far totjorn gonheta (enveja).
Una gonheta (una bonheta) amb de carnilhs me fa gòrja.
Los gorgolhs d'un topin marcan que son aiga bolís.
Per far quatre oras, se manjava una gorjada (quicòm).
Ton vin a pas ges de gost: a pas qu'un jorn de mai que l'aiga !
Lo milhàs me ven pas per gost: lo milhàs m'agrada pas.
La sopa de lard que fasiá la mameta èra plan gostosa.
Beuràs ben la gota, non ? (Me refusaràs pas de trincar ?)
Un gran d'alh relèva plan un gigot de moton o de vedèl.
Cosinar gras es aprestar lo manjar amb tròp de grais o tròp d'òli.
Manjar tròp gras fa sovent morir magre e abansora.
La gelarèia de gratacuols passa (despassa) totas las autras.
Un graton (un gratabon) es un pastís de carn de pòrc.
Far gratons vòl dire far masèl! sangnar lo pòrc familial.
En guisa (en mòde) de repais se mangèt pas que de sardas.
Gulampe, gulampa vòl dire golard, golarda.
Una iala (un anduèlh) se ditz tanben salsissa dels cosins.
Un ibronha es un pintonejaire (qualqu'un que se banda).
Èsser bandat es aver begudas tròp de bevendas alcoolizadas.
Assagèron ben d'ibronhar lo Guilhèm, mas se mesfisèt.
Un(a) ibronhass(a) es un gròs ibronha (una gròssa ibronha).
L'idromèl es una bevenda facha amb d'aiga e de mèl.
Nos serviguèt una ragonhassa inapetenta (sens gost).
L'aiga blosa (pura) es insipida (sens cap de sabor).
Insaciable: insadolable (de mal rassasiar / de mal assadolar).
Lo fetge gras que no'n congostam ven d'una ipertrofia.
La Veronica es encara a jun, qu'a pas encara dejunat.
La carnsalada de La Cauna (vilòta de Tarn) es fòrt presada.
De liquor ne tastava pas una sola lagrema (una sola gota).
Lardissar un pol de rostir es lo cobrir de lescas de lard.
Lardissar, lardonar, lardufar son de sinonims de lardar.
Lardufèrem (lardèrem) la lèbre abans de la metre a l'ast.
Ieu m'estimi plan mai una lèbre mièg-cuècha a l'ast.
Un platat de lentilhas cosinadas al grais de rit es quicòm!
Una lescadobla : doas lescas de pan amb quicòm entremièg.
Una lescadobla al cambajon es un entrepan al cambajon.
Aquelas tortas an plan levat, que son plan conflas.
Çò liofilizat es estat congelat a temperatura fòrt bassa.
Se beure una litra es se beure un litre de vin sol o a dos.
A cada repais, lo nòstre vesin se beviá la litra tot sol.
Una pinta, èra mai o mens, l'equivalent d'una litra.
La lòta rai, qu' es una mena de peis que me ven per gost.
Los macarònis son una pasta alimentària caneluda.
Machugar vòl dire mastegar lo manjar entre las dents.
Una mag es un recipient per prestir la pasta per far lo pan.
La mag per far de pan se sona tanben un prestidor.
De magret es un talhon de rit plan camós e plan magre.
Lo fresinat (lo freginat) del jorn del masèl es de mal digerir.
Lo freginat: tombadas de carn de pòrc fregidas dins lor grais.
Saber jogar de las mandibulas : èsser un brave manjaire.
La mangilha o la mangisca es lo manjar (çò que se manja).
Manjucar (manjuquejar) es manjar fòrt pauc e sens apetís.
Lo Renat, golafrc qu'èra, totjorn manjava a crèbapança.
La crèma del lach se ditz tanben la crosta del lach.
Subretot, laisses pas cremar (tròp còire, rabinar) lo rostit.
Tròbi aquel vinòt un pauc aquós (tròp flac, pas pro fòrt).
Aquò d'aquí me ven pas per gost (m'agrada pas, o aimi pas).
Se los tripons te venon per gost (se t'agradan) ne pòdes manjar.
Aprestèt (cosinèt) a l'estofat una part de la carn del singlar.
Aprèsta-li un brave dinnar, qu'a pas agut lo temps de dejunar.
Ipocaloric vòl dire que con da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten mens de calorias que çò que cal.
Aquel vin a plan besonh de se pausar, qu'es tot trebol.
La pautra del vin: la liga / la rausa / la baudralha / las fonzalhas.
Lo de pòrc, ni per èsser un manjar de paure, es fòrt gostós.
Una pebrada (un cibièr), de quand en quand, m'agrada plan.
Tas mongetas, cresi qu'un pecic de sal lor fariá pas mal.
Ai los dets totes pegadisses d'aver manjadas de persègas.
Una peissaladièira : tartra niçarda (cebas, anchòias, olivas negras).
Manjàvem las trufas bolidas a pèla-manja (sens aprestatge).
Aquel vin a pas ges de montant: (aquel vin a pas ges de còrs).
Cal matar (assucar) un buòu o un lapin abans de los sangnar.
Lo mèl deu demorar dins la maturador una setmanada, pas mai.
La melica es l'idromèl. De melica es d'aiga melada.
Lo melsat es una mena de bodin blanc a basa de (s.f.sangflac /

ausardariá / audàcia / front / impudéncia. (e non pas topet (fr.)

Te propausi aquò e as la mèlsa de refusar ? ">mèlsa
de pòrc.
Après virar l'onda (virar lo bolh / començar de bolir) l'aiga s'apasièt.
Puèi, se metèt a bolir a bèlas ondas (a grands bolhs).
La menta pebrada es la menta que mai estimi (que mai aimi).
Lo mèrgue: partida aquosa del lach separada de la calhada.
Lo mèrgue se sona tanben la gaspa (çò que raja de la calhada).
La merluça : peis que tradicionalament se manjava lo divendres.
La merluça seca se sona tanben « estòcafich» (stock-fish).
Una merluçada se ditz tanben estofinada o brandada.
Una merluçada se fasiá mai que mai pel divendres.
Mescli pas jamai d'aiga amb lo vin, qu'es contra natura.
La maurilha es un campairòl que me ven bravament per gost.
Se mostachar es se tacar los pòts amb de vin de rasims, d'amoras ...
La cosina anglesa es sens chuc ni muc (a pas cap de gost de res).
Rasim muscat e vin muscat an una nolença agradiva.
D'aiga nafa (d'aiga de nafa) es d'aiga de flor d'arangièr.
Plaça lo paragrais jos l'ast per laissar pas pèrdre lo chuc.
Parar de carn per la venda es ne dostar nèrvis e graissa.
M'agradan mai las persègas partanas que non pas las autras.
La Francina es un bocin partida: es lo brutlèu que l'a pintada.
Caminava pasinga-pasanga (en trantalhejant), qu'èra pintat.
Òm se pòt pas noirir de regardèla (del plaser dels uèlhs).
Òm se pòt pas tanpauc noirir d'amor e d'aiga fresca.
De metòda es de carnsalada de pòrc servada dins de grais.
La mica es la partida mòla del pan enrodada per la crosta.
M'agrada mai la crosta del pan que non pas la mica.
De micarèlas : engrunadas de pan pichonas pichonas.
De carn micada es de carn recobèrta de micarèlas de pan.
Una micha es una torta de pan (un pan gròs e redond).
Michardet / micheta / michon son de diminutius de micha.
Michassa / micharassa / michardassa son d'augmentatius.
Se manja la carn mièja crusa (pas que cuècha a mièg).
L'aigardent de mirabèla es una aigardent de primièira !
Se lo dinnar passa pas, te passaràs de sopar, pas mai.
Aquel pan es plen de passiduras de moscas, laissa-lo!
Quand èrem dròlles lo lach de vaca èra pas encara pastorizat.
Lo Matieu a la votz pastosa de qualqu'un qu'a tròp begut.
Aviá la votz pastosa de qualqu'un bandat coma un cunh.
Bandat coma un cunh : band at coma una ascla / bandat a la clau.
Lo paure Matieu se beviá sas quatre paucas de vin cada jorn.
Ostessa, portatz-nos una autra litra, qu'avèm plan set!
La tisana se pòt far dins un pade o dins un topinon.
V òli dos uòus a la padena amb una tindèla de ventresca.
Per dejunar, manjàvem una padenada de trufas al mòl.
De còps, dejunàvem tanben amb de trufas al tustet.
La pana de pòrc (la ventresca) fa la sopa fòrt bona.
Un panisson es una galeta pastada amb de farina de blat negre.
Garçon, un penachat ! (mescla de cervesa amb de limonada).
Lo Medard aviá totjorn la pepida (aviá totjorn fòrt set).
Aquel bodin sec me ven per gost, ne preni una autra rondèla.
Pòrta-nos per beure, sens te comandar, qu'avèm set.
Una brava tòsta de peral (d'encalat), quin brave regal!
Far perbolir es far bolir longament (e non pas far bajanar).
Quand la confitura fa la pèrla, marca qu'es pro cuècha.
Una pèrna (un tròç) de poma o de pera te fariá pas plaser?
Lo repais de miègjorn m'a pesat, qu'ai fais d'estomac.
Per beure de petardèla (de piqueta) me ven gas pas quèrre ieu!
Après aquel regalèmus pòdi dire que soi pete (repasimat).
Un petelon (un pauquet) de rubarba sul pan fa plan mon afar.
A! los petilhs (las belugas) d'un brave Galhac perlat!
Un parelhat de petitas (de tripons o de trenèls), quin dejunar!
Lo Florentin se beu cada còp un brave pic (un brave còp) de vin.
Se la sopa es tròp cauda cal esperar que s'eissaure (que s'airege).
Pòdes prene, se vòls, quatre o cinc planponhs d'avelanas.
Una platina (una lesca) de lard cremava dins lo flambador.
Platinar un pol es lo bardar de lard per lo far rostir.
Avèm facha una plumada de castanhas, que las ai mam pas tetas.
Las castanhas tetas (bolidas amb lor pel) se pòdon tetar.
Un caulet pomat farcit (cosinat amb de fars), quin regal!
La Veronica a pompada tota sola tota la litra de vin.
Un pompet es una galeta redonda o un pichon pan, a l'òli o pas.
Per Pascas, nos manjam un anhèl de popa (de lach).
De porcalha o de porcum es de carnsalada de pòrc.
Per dejunar, un tròç de porquet (de carn de pòrc) li conven.
Fagas pas de posturas (de faiçons), demòra per dinnar.
Beure a pòt de botelha (a la botelha) se fa pas a taula.
Una potarrada de ceses es una brava potada de ceses.
Aquel cambajon a pas presa la sal; gara! que servarà pas.
Amb aquel marinàs lo lach s'es pres (s'es brossatl a virat).
La presura muda lo lach en calhada que se muda en pera!.
Una lesca de cambajon prima es una lesca plan tèunha.
Quant òli te cal e quanta farina (quand d'òli ... quanta de ... ).
Un quartièr de rit o d'auca arrenga plan lo cassolet.
Me desagrada pas brica la quincairòla d'un pol rostit.
Sens te comandar, laisses pas rabastinar (trop còire) lo rostit.
Çò tròp rabinat (rimat) me ven pas brica (pas ges) per gost.
Los rabinèls (los carnilhs), quand èri jove, los crentavi pas.
Amb lo railà, las maselièiras n'estropan fetjons e bonhetas.
Lo railà se sona tanben lo mesentèri, la tèla / l'entrevic.
Lo cambajon, amb lo temps, finís que rancís (que ven rance).
Una rasada de vin (un veirat de vin) pòt pas far pas morir.
Rascalar de castanhas rostidas es enlevar la ena part d'una minuta ; classa de segonda. ">segonda pèl.
Ni per apetís manja totjorn per rason (rasonablament).
Un raust (un rostit) d'anhèl me ven bravament per gost.
L'oncle de París èra lemfre (golard) de rebarba de Ròcafòrt.
Una trocha de boralda (de riu de montanha) es un rega!.
Beure a la regalada es beure a galet o beure a galesc.
Lo sangnaire atudava l'aigal del masèl amb una rajolada d'aiga fresca.
Beure a galet es beure sens tetar lo còl de la botelha.
Per la vòta, nos regalèt a totes amb una dòba de singlar.
Lo vin regalava (s'asondava) de la barrica tròp plena.
De contunh, lo relòtge fa virar la lèbre engulhada sus l'ast.
Un reganhon (un ressopet) se fasiá en cas de trabalh de nuèch.
Lo pel folet d'un pol lo cal replumar o lo rabastinar.
Tant aimi (mai aimi) los reponchons coma los espargues.
Quicòm que me repròcha, me bolèga d'agrors d'estomac.
Ieu, los cogombres me repròchan, mas i pòdi pas res.
Golarda qu'èra, la Ferrana se reservava per las lecadissas.
Manja e beu coma un ressaire (manja e beu coma quatre).
La pasta de codonh dison que ressarra (que constipa).
Afamat, se ressasièt amb un grand platat de mongilhs.
Nos anèrem totes restaurar a LA GALINA FARCIDA.
A restituidas (a vomidas) totas las ustras qu'aviá engolidas.
Lo Cabròl, quand a begut, canta son retinton (sa retornèla).
Retrissa-me aquela sal, qu'es pas pro trissa (pilada).
Retrolhava l'ensalada retrolha-la que la retrolharàs.
Los cogombres me revenon (me bolègan d'agrors).
La cosinièira a laissada rimar (rabastinar) lo fricòt.
Abans de bolir, l'aiga comença de rire dins la caçairòla.
M'agrada mai una rodèla de salsissòt qu'una de bodin.
Lo ròge es lo mesentèri que se ditz tanben l'entrevic.
A un apetís del diable, que manjariá de cròcs de romana!
La nòstra a laissada rostumar (rabinar) la mangisca.
Un òs de cambajon rance es un brava saboral per la sopa.
Lo sabròt (ne soi macat) m'es pas jamai vengut per gost.
Lo paure Causset èra una saca de vin (un brave pintonejaire).
De per abans, servàvem lo saín dins la botariga del pòrc.
Los cambajons, la ventresca e lo lard los metiam a la sal.
La sal gròssa la crompàvem a quilòs, la sal fina a la liura.
De còps, trissàvem la sal gròssa en sal fina dins lo trissador.
Se getèron totes sus las cerièiras coma de fedas a la sal.
Amb aquela cosinièira novèla tot lo manjar es salat al fuòc.
Plan salivar quand òm manja ajuda plan la digestion.
Véser una lèbre virar sus l'ast te fa totjorn salivejar.
Las sardas salpresas (servadas a la sal) son pas meissantas.
La salsissa de pèrga se manja seca; la fresca, grasilhada.
L'endeman del masèl, entripàvem la salsissa dels cosins.
La salsissa dels cosins se ditz atanben las ialas o los anduèlhs.
Lo salsissòt es fach de carn pus fina que la carn de salsissa.
Un regausilh de quand en quand èra pel el un plaser grand.
Las costèlas regiginavan (rechichinavan) sus la grasilha.
Se per aquò va, serem forçats de far pinquet.
La mamà sangnava la galina e paràvem lo sanquet.
Una lèbre al flambador se manja mai que mai sangnosa.
Lo sanquet de galina es plan pus fin que non pas lo de rit.
Cal pas que far sasir la carn de rostir per que siá tendra.
Un brave saupiquet acamp anha plan una lèbre rostida.
Lo nòstre papeta senhava totjorn la torta qu'entamenava.
Aquel peis sentís pas a bon, es pas fresc, laissa-lo!
Lo cambajon èra salat al fuòc, ai una set que m'escana !
Lo Sidòni sifonava de vin de la pipa per n'emplenar un barri con.
L'ivèrn, mai m'agrada la sopa espessa que non pas la sopa lisa.
Dins la familha sèm totes sopièrs, que la sopa nos ven per gost.
Chucar la mesolha d'un òs li veniá per gost (li agradava).
Met pas qu'una pèira de sucre dins son bolat de cafè.
Un talhon de pan amb un talhon de formatge èra lor gostar.
Lo talon (lo darrièr tròç) del cambajon serà lèu acabat.
Manges pas tanta (tant) de carn, e begas pas tant de vin!
Foguèt pas convidat a la taulejada, que i teniá pas.
Après beure, agèron tavèrna (agèron de rasons / se disputèron).
Fetjons e bonhetas son telats (envolopats) dins de railà.
Tròp golarda reboquèt (vomiguèt) tot lo repais.
Quand l'òli richichina dins la padena, i pòdes copar los uòus.
Per sopar agèrem los recrostets (las rèstas) del dinnar.
Los recrostets se dison tanben los recrostilhs Ilos roganhons.
Tant aimi (mai aimi) lo pan tendre que non pas lo pan sec.
Las terrinas de grais las teniam a la cava sus una laissa.
A la cava i servàvem tanben una terrinada de salsissa a l'òli.
Faguèt una tesada (un sadol) a se'n far petar la correja.
Nos cal far estampar de tilhetas per tilhetar las botelhas.
Vòli dos uòus a la padena amb dos tindèls de ventresca.
Siái pas jamai estada plan tisanaira (amatritz de tisanas).
Te confessarai que ton vinòt me titilha lo cèl de boca.
Las tònias (las prunas de pòrc), ne fasèm de confituras.
La topina (la terrina granda) i servam lo grais de pòrc.
Per sopar, se contentava sovent d'un torril o d'una alhada.
M'agrada la sentor fòrta del cafè verd que fan torrir.
Per dejunar, manja un parelhat de tòstas-doblas (d'entrepans).
Per gostar, lor donaràs una lesca de pan tostada amb de mèl.
Tòsta sas lescas de pan amb de burre e de chocolat pilat.
Quand lo vin trabalha, fa pas trabalhar lo pòrtamoneda.
Ton vin trafegat (matrifusat / farlabicat), lo te vòli pas!
Trai-rne (passa-me) la sal, qu'aquela sopa doceja tròp.
Òu, los òmes ! podètz venir, que la sopa es trempada!
Las trempas dins la sopa, per çò qu'es de ieu, ni mai ni mens!
Son mètge li a plan recomandat de trempar son vin.
La merlus sa, la cal metre a trempar per la dessalar.
Lo trinquet (lo rastèl de l'esquina) del pòrc se met a la sal.
Ai lo ventre treule (bufèc), que de matin (uèi matin) ai pas dejunat.
Leontina, me pòdes triar l'ensalada, qu'aquò m'avançara ?
Un brave tròç de trinquet fa las mongetas gostosas.
D'unes son tripassièrs (amators de tripons), ieu tanben.
Las cosinièiras utilizan de sal trissa e de sal gròssa. .
Quand òm a pas de sal trissa, se pòt trissar de sal gròssa.
Presi mai las trochas saumonadas que non pas las autras.
Las trochas (los filets) del pòrc ne fasèm los salsissòts.
Las trufas, que sián al mòla al tustet, me'n congosti.
A viá lo ventre trulh (buf) qu'aviá pas manjat de dos jorns.
Quand es convidat endacòm i se pessa a plen tudèl.
Tos uòus, consí los vòls : a la còca, borrats o cilhats ?
Per véser! Los uòus, per un còp, fai-los-me emborniats.
Ramondina, uscla-me lo pol per lo netejar de son pel folet.
Ont avèm la padena castanhaira, qu'usclarem las castanhas ?
La nòstra (ma femna) nos fa de salsas valentas (valablas).
Cal far venar la carn de singlar per que siá mens telhuda.
Las maselièiras netejan la ventralha (la budelalha).
Faguèt un ventrat de ceses a se'n far petar la correja.
As lo dinnar prèst? Ai lo ventre darrièr l'esquina !
Peses o ceses, tot aquò fa ventre (tot aquò emplís lo ventre).
Dejuna amb dos uòus e doas tindèlas de ventresca.
Ton vinòt verdolet (un pauc verd) me raspa lo gargalhòl.
I pensas pas! batejar lo vin (i ajustar d'aiga) es un pecat!
Ton mièg-vin (ton vin de raca) a pas qu'un jorn de mai que l'aiga.
Una de las doas barri cas vinava (fasiá vin / gotejava).
Lo moment de vinar (de colar lo vin) es aquí (es arribat).
Son vin es tan vispre que se cal apevar per lo beure.
Lo Giròni a un gost viu pel bon vin e la bona cosina.
Se pessar de regardèla pòt pas far viure son òme un brieu.
Me diguèt : « Servissètz-vos, tiratz-ne un brave bocin! »
Servissètz-vos (tiratz-ne, torn atz-i), agetz pas crenta!
Quand se capitava fasiam un brave sadol de majofas.
Un veirat de vin t'empacharà pas de menar, una litra si !
D'aigardent, ne da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten beguda cadajorn que Nòstre Sénher fa.
De blanca, de cent en quaranta ne beviá un travèrs de det.
La salsissa (la sausissa) s'empèrga pas consí que siá !
Non! la carn de salsissa es pas la carn de salsissòt!
Ni per pebre ni per sal, aquò t'a pas cap de gost de res!
Quand ne virava s'encaminava per l'aubèrja per i far litra.
De se reténer pas de manjar de prunas a trapada la foira.
Cada còp que s'emprunava n'aviá per dos o tres jorns.
Te n'aviam un sadol de manjar de tòpis bolits, sens grais!
Ma sopa te ven pas per gost? - Si-ben-tant !
Quand la ganarra li agèt passada, se tornèt quilhar.
Mens cuècha, la carn serà pas telhuda, o pas de tot tant.
Un pol engranat al froment o al milh es fòrt gostós.
I n'agèt que beguèron un còp de tròp: d'unes beguèron ...
Engrunar (desgrunar) un rasim es lo se manjar grun per grun.
Enlardèrem la lèbre abans de l'enastar (de la metre a l'ast).
Enlardar (lardufar Ilardissar) es enrodar amb de lescas de lard.
S'enquilhar un veirat de vin: se beure un veirat de vin.
Ton vinòt enracat (aspre / vispre) me raspa lo gargalhòl!
La Teresina s'enredondís aicisèm, que manja fòrça tròp.
Tota ensalada me ven per gost (m'agrada, me conven).
Ensalada d'endévias, de lachugas, de tomatas, de reponchons.
Nos donèron de carn a tant que ne vòls te'n manjas.
E nos meissèron de vin a tant que ne vòls ne beves.
Dròlle, abans de beure d'aiga tan freja, dessusa-te !
Alfrèd se beviá un pipòt (un barral) de vin per mes.
Dròlles, la crosta del lach nos fasiá babinejar (esperlecar).
Après lo regalèmus se gratava lo bescle de contentament.
Un salsissòt o un bodin cambrat ranceja (ven rance) lèu fach.
Pas qu'esperbolits (bajanats) los espargues son mai gostoses.
Te tires pas del Ròcafòrt, qu'es plan lo rei dels formatges.
Per un còp de maissa, rai! que lo trobaràs totjorn prèst.
Caliá bravament de pitança per far cagar quinze cuols.
Un saupiquet cal que siá plan relevat (plan salat e pebrat).
Las cebas te repròchan (te revenon), ieu son los cogombres.
Qui a pas de cerièiras dometjas, que s'acontente de secons.
Pels cambajons, de sal gròssa; per la salsissa, de sal trissa.
L'òli de fetge de merlussa m'amoda totjorn lo soslèu.
A quina ora que lo prengas es a far litra (a pintonejar).
L'òlga (lo fumet) d'una lèbre a l'ast me far salivar.
Un brave veirat de vin, un cunh de cambajon, e fai que tire !
Ton traça de vinòt vispre te'n beurai un veirat ça que la.
Tres tindèlas de ventresca amb de trufas al mòl per dejunar.
Siái aganit aganit! baste trapar un croston de pan!
L'ola bolissiá a bèlas ondas : bolissiá a grands bolhs.
Es totjorn a l'aubèrja, a pintonejar (a beure de pintons).
Pòdi pas davalar aquel mortairòl (aquel estofa-crestian).
Pinton es sinonim de pauca que vòl dire mièg litre.
La taula de la cosina, cobèrta de moscas, me desapetissèt.
L'entrevic es lo mesentèri (membrana a l'entorn dels intestins).
Curaplat es l'escaisnom d'un brave manjaire golafre.
Malapadena es l'escais d'una femna que sap pas cosinar.
La mamà escalciguèt (serviguèt) la sopa a tota l'ostalada.
Un còp escruvelats, los crustacèus, rai ! mas o cal far.
Un gigòt es una cuèissa d'anhèl, de cabrit o de moton.
A lo joncha (al punt de jonccion) las tòrtas del forn se baisan.
Manjar lèva (apàsia) lo talent, coma beure lèva (atuda) la set.
Lo Constanç a un brave còp de maissa (manja fòrça).
Aquela lèbre a l'ast èra pas meissanta (èra plan bona).
La mesolha (la mesola) del pan es la mica del pan.
Un mortairòl es un plat cosinat espés coma de mortièr.
Los nabets me venon per gost (m'agrada de ne manjar).
A l'Orténsia la sopa d'ortigas li veniá fòrça per gost.
Un cantèl de formatge es un tròç de formatge en forma de cunh.
Lo cogombres amodan sovent de rapòrts (d'agrors d'estomac).
Lo rèirevin (la piqueta) te laissa un rèiregost d'amarum.
Aquela sopa saleja (es tròp salada), l'auràn salada dos còps.
Fasiá de repaisses tròp substancials e mai ne moriguèt.
Quin brave regalèmus! jamai n'aviam pas faches d'aital!
«Auriatz pas quicòm per manjar? » demandèt lo passapaís.
De tortas donatz-me'n autras doas, que volèm far masèl.
Un pascajon de blat negre se ditz tanben un panisson.
I aviá pas cap de jorn que lo Polita non se bandèsse.
La nòstra me faguèt dos uòus cilhats que me' n congostèri.
Ièr sopèri amb una alhada; uèi ai pas sopat e soparai pas.
Un còp de ganiva (cotèla) dins la ganassa e lo pòrc es tuat.
Sul còp de cotèl, lo porcàs se metèt sulcòp a sisclar.
Far masèl es sangnar lo pòrc e ne far de carnsalada.
Lo jorn del masèl, lo sang del pòrc me regisclèt pel morre.
Far masèl es sangnar (tuar) lo pòrc per passar l'annada.
Dins las lentilhas un tròç de trinquet gasta pas res.
Dròlles, espelàvem lo lapin ; la mamà l'esbudelava.
La merlussa èra lo peis d'un pauc cada divendres.
Una sardilhada, ) ">òc ! mas las sardas a l'òli, ni mai ni mens!
Bandèt un litre de vin blanc e se bandèt a la clau.
Se getèt sul croston de pan, qu'èra aganit.
Aimi l'encalat, aquò rai! mas aimi mai un brave peral.
Tastar lo fresinat, bonur pus grand del jorn del masèl.
Çò que mai li agradava èra de pintonejar, adonc se faguèt pas vièlh.
Lo cap me ròda, que siái dejun: me cal rosegar quicòm.
Siái adelit qu'adelit; me cal quicòm per manjar.
Una lèbre a l'ast e al flambador, quina fèsta!
L'entrecòsta de buòu consí la volètz ? - Sangnosa, sens vos comandar.
As pas agut lo léser de cosinar, tirarem del refrigerador.
Lo malmanjar a pas jamai existit en país de Cocanha.