Skip to Content
Quand per Sant Medard plourà quarantajorns de bard i aurà, se Sant Barnabè li ven pas copar lo pè.

Recèrca per categorias

Categorias
istòria/tradicion
Una tròba es una descobèrta; los trobadors fasián de tròbas.
A la Comunala, èra pas brica permés de parlar occitan.
Tant ela coma el, totes dos n'agèron plan vergonha.
Al jorn de uèi i a tant de maganhas coma cent ans i a.
Lo jacobinisme francés l'orripilava (li fasiá orror) que jamai.
Pauc pèca (se'n manca pas gaire) que siam desoccitanizats.
La literatura dels trobadors occitans es una revolucion.
De tot temps, França foguèt linguicida (tuaira de lengas).
L'infància de l'occitan va mai o mens de 480 a 1080.
Tota la còsta mediterranèa foguèt grecizada pels Massaliòts.
La Narbonesa tota foguèt tanben bravament grecizada.
Avèm una cul tura grecolatina empeutada sul gallés.
Lo periòde grecoroman va de -146 a las invasions del sègle V.
Lo cant gregorian data del Papa Gregòri / (540-604).
Ablacar es un dels 112 vèrbs occitans per exprimir l'idèa d'abatre.
S'arrucar es un dels 35 vèrbs occitans per dire s'abrigar.
S'aclapar es un dels 56 vèrbs occitans per exprimir l'idèa de s'acocolir.
Foalhàs es un dels 52 mots occitans per dire balaja.
Un pal es un dels 190 mots occitans per dire baston.
Cance es un dels 14 mots occitans per dire talvera.
Gaulhàs es un dels 90 mots occitans per dire tautàs.
Belejar es un dels 21 mots occitans per dire liuçar.
Lúser es un dels 70 vèrbs occitans per dire brilhar.
Las nèblas es un dels 65 mots occitans per dire las tubas.
Tarrabastal es un del 136 mots occitans per dire bruch.
Cambon es un dels 94 mots occitans per designar una mena de camp.
Agaric es un dels 93 mots occitans per dire campairòl.
Un babís es un dels 62 mots occitans per dire un cardon.
Dralha es un dels 86 mots occitans per dire camin.
Un casse es un dels 67 mots occitans per dire garric.
Gos es un de la setantena de mots occitans per dire can.
Tranuga es un dels 43 mots occitans per dire agram.
Un tesson es un dels 125 mots occitans per dire pòrc.
Un beleg es un dels 70 cinc mots per dire liuç.
Tenesa es un dels 61 mots occitans per dire domeni.
Pautrir es un de la seissantena de mots occitans per dire somsir.
Bartigal es un dels 85 mots occitans per exprimir l'idea de bartàs.
Frau es un dels 53 mots occitans per exprimir l'idèa d'ermàs.
Èrm es un dels 75 mots occitans per exprimir l'idèa de landa.
Tèfle es un del centenat de mots per dire carpan (emplastre).
Una randa es un dels 51 mots occitans per dire un tèrme,
Engrisòla es un del fum de mots occitans per dire claveta.
Claror es un del centenat de mots occitans per dire lutz.
Maresca es un de la setantena de mots occitans per dire molièira.
Sampa es un dels 50 mots occitans per dire retenguda d'aiga.
Talhon es un del centenats de mots occitans per dire bocin.
Ramada es un de la setantena de mots occitans per dire pluèja.
A venc es un de la setantena de mots occitans per dire vabre.
Retronir es un dels 50 vèrbs occitans per dire clantir.
Un besal es un dels 61 mots occitans per dire regòla.
Blanda es un dels 23 mots occitans per dire salamandra.
Remenar es un del centenat de vèrbs occitans per dire bolegar.
Una fos es un de la cinquantena de mots per dire una font.
Bisa es un dels 117 mots occitans per designar una mena de vent.
Las litanias carolinas (de Carlesmagne) se dison encara.
Los occitanofòns de naissença sèm totes bilingues.
La Joana d'Arc botèt (metèt) los Angleses fòra França.
L'Occitània dels Ramons foguèt anexada per França en 1259.
Joan Bodon foguèt deportat (desportat) en Alemanha.
Cam coneguèt sa femna que li enfantèt (que li donèt) Enòc.
Còrna èra un patronim (nom de familha) albigés en 1171.
Los Occitans, nos arriba sovent de nadar a contracorrent.
La contracultura francesa a plan afrabada nòstra cultura.
Mistral amb Bodon son d'autors occitans dels pus grands.
Totes mos ancians èran de paisans o de mestieirals.
En Occitània tanben, avèm qualques corridas de taure.
Es l'occitan cotelàs qu'a donat lo francés « coutelas ».
D'unes diccionaris fan venir a tòrt « coutelas » de l'italian.
L'accent del Miègjorn fa partida de nòstra personalitat.
Lo ve sèm pas plan clar lo nòstre avenidor dins Euròpa.
Dàvid es un prenom a l'encòp josieu e crestian.
Lo Dàvid de la Bíblia dançava en mòde de pregària.
Lo mot occitan « borrica» data de las annadas 400.
Lo prèmi Nobèl foguèt decernit a Mistral en 1904.
Joan Bodon èra sortit de Crespin: èra un crespinòl.
Crèsus èra un ricardàs de l'Antiquitat.
L'art culinari occitan es quicòm qu'avèm plan servat.
Sèm totes estats desoccitanizats qu'es una vergonha!
Dama (mot utilizat pels trobadors) es un sinonim de dòna.
Berret, camion, camin, tasca, comba ... son derivats del gallés.
Desmantelèron (desmantaulèron) los castèls occitans.
Alara, desmalugavan (desmembravan) los condemnats !
França nos a vergonhablament despoderats de nòstra lenga.
«Denantora» es una forma arcaica per dire abansora.
Deportat del trabalh, li calguèt partir per Alemanha.
Fòrça deportats josieus en Alemanha ne tornèron pas.
Me desagrada que l'escòla nos aja aital desoccitanizats !
«Jol pont de Mirabèl » es la cançon de Roergue pus polida.
La grafia « decembre» ven del latin december, - ris.
«Devèrs» es lo primièr mot occitan del Cartulari de Concas (801).
La dinastia dels Ramons de Tolosa sortiguèt de Rodés.
D'unes parlars diftongan lo « o », mas aquò s'escriu pas.
La vida de santa Docelina es en occitan del sègle XIII.
Lo drac occitan es una mena d'òme o de diable vestit de bèstia.
Los contes del Drac foguèron contats a Joan Bodon per sa maire.
L'Edat mejana va mai o mens (a quicòm prèp) de 453 a 1453.
De Grecs eissamèron a Massilia (Marselha) en 479 abans J.c.
De Massilia eissamèron sus tota la Còsta d'azur e en deçà.
Roergue-nòrd eissamèt à París; Roergue-sud a Montpelhièr.
D'autres roergasses eissamèron a Pigué (Argentina).
L'embessonatge occitanocatalan es una fòrt bona causa.
« Miraclar » (miracular) se tròba ja dins l'Alba bilingua de 880.
Lo nòstre emblèma occitan es la crotz dels dotze clavèls.
Dison que Ciceron legissiá e parlava totjorn amb emfasi.
De volontar pas la Revolucion, de curats venguèron bartassièrs.
Un prèire bartassièr s'amagava pels bartasses per èsser pas pres.
Un encantaire èra un fachilhièr (un masc, un emmascaire).
Un enfachilhaire es un emmascaire (qualqu'un que gèta de sòrts).
Ieu i cresi pas ges al vòstre enfachilhar (al vòstre emmascar) !
I n'aviá mai de cent entre mòrts e nafrats (estropiats).
Dins Roergue e Tarn, lo mesentèri se ditz tanben lo railà.
L'escafandre foguèt inventat a Espalion de Roergue.
En 1950, las batesons (l'escodre / lo batre) duravan 15 jorns.
Lo doblet « espital» per « ospital » data amens de 1188.
Los Occitans catolics sabèm çò que vòl dire expoliacion.
Estalar e s'estalar son las formas primièiras d'installar e de s' ...
Installar e s'installar son de formas sabentas plan pus recentas.
Un esclau de Ciceron inventèt una mena d'estenografia.
Lo Grèc sant Estève foguèt lo pus primièr martir catolic.
Los vilandreses de Roergue-sud vau estivar al bòrd de la mar.
Foguèri estrambordat lo jorn qu'encontrèri lo Joan Bodon.
M'es de fèr (m'es penible) d'èsser estat colonizat culturalament.
Evangèli ven d'un mot grèc que vòl dire bona novèla.
L'evolucion de las costumas ne susprend mai d'un.
Se cal acostumar a evolucionar quand (amb) son temps.
Parlar occitan èra exclús (èra pas admés) e mai en recreacion.
Ni per s'excusar, parlar occitan pas sava per abominable.
Ara, sèm plan conscients que la Republica nos a afrabats.
Mas quantes sèm a èsser conscients que sèm estats colonizats ?
Colonizats, o sèm per l'escòla, pels média, per la politica.
Colonizats, o sèm linguisticament e donc culturalament.
Colonizats, avèm lo drech e lo dever de reclamar la libertat.
Après lo latin, l'occitan foguèt la ena part d'una minuta ; classa de segonda. ">segonda lenga europèa.
Los trobadors occitans del sègle XII illuminèron Euròpa tota.
L'escòla nos mentiguèt en nos disent que parlàvem patés.
Se cal exorcisar (liberar) de la vergonha que l'escòla nos donèt.
Dins l'encastre europèu volèm existir en tant qu'Occitans.
Rainoard faguèt una òbra mèstra amb son lexic roman.
Lo mot occitan mascòta es passat dins fòrça lengas.
La filoxèra afrabèt las vinhas occitanas entre 1860 e 1870.
«La fina amor» dels trobadors (sublimacion literària de l'amor).
Flascon (fiòla) data de 507. Lo francés « flacon » es de 1314.
Del temps dels trobadors, l'occitan fasiá flòri (fasiá miranda)
Despuèi lo sègle ) f.per designar quicòm de femenin,

mas (iks) m.per designar quicòm de masculin ; simbòl

per designar çò inconegut en general o de mal explicar ;

simbòl matematic que designa l'inconeguda d'una

eqüacion ; tot çò en X (tot çò crosat en X) ; notacion de 10

en chifras romanas ; cromosòma.

La chifra X. Lo sénher X. En temps X.

Lo sindròma X. (med.)... Cambas en forma d'X.

Supòrt en forma d'X. Cromosòma X

Radiacions X radiacions electromagneticas.

A l'iniciala, « X » existís pas que dins los mots

sabents tirats del grèc :

XANTE- / XANTI- / XANTO- formas prefixadas del

grèc xanthòs (jaune) ">X,
« fogaça » es estat escrich fogassa.
L'occitan a 75 tèrmes sinonims del mot fólzer.
Los proprietaris fonzièrs de Roergue i n'a de mens en mens.
Amb los Catalans avèm de comportaments frairals.
Frairenal es un un sinonim de frairal e de fraternal.
Lo francic èra la lenga dels Francs de Clodoveu (de « Clovís »).
Ai pas ges (pas brica) lo sentit d'èsser francimand!
Los occitanofòns de naissença sèm venguts francofòns.
Mas los francofòns del nòrd son pas brica occitanofòns.
Ni per tot, i a d'occitanofòns pertot dins lo mond entièr.
Lo rei Enric IV se cargava una fresa al torn del còl.
Fricandèu es un dels mots occitans passats en francés.
Soi a nòças quand pòdi parlar l'occitan, ma lenga mai raia.
La cultura general a occitana dels Franceses truca lo zèro.
A nosautres Occitans en general, la nòstra cultura la nos an panada.
Lo genocidi occitan foguèt a l'encòp linguistic e cultural.
La Goluda de Tolosa Lautrec es coneguda de pertot.
Grau es un mot occitan del sègle XII. Lo Grau del Rei (Gard).
La guèrra la faguèt coma totes los autres, mas de mal grat.
La guèrra de catòrze (1914) foguèt sonada la guèrra grand.
Joan Bodon a donat un polit image de nòstra lenga.
De movements immigratòris en Euròpa se fan de contunh.
Lo Lengadòc dels Ramons foguèt incorporat a França en 1259.
Foguèri incorporat en Alemanha dins l'armada d'ocupacion.
l a un centenat de mots occitans per designar una tèrra inculta.
«Concambiar» atestat en 823 ven del gallés CAMBIARE.
D'invocacions en occitan se faguèron fòrt lèu a la glèisa.
Andalosia finiguèt que s'islamizèt bravament (fòrça).
Un joglar anava de castèl en castèl per dançar e far de torns.
Concas de Roergue es un joièl extraordinari de l'art roman.
Lo latin es la mairelenga de totas las lengas romanicas.
Lo francés venguèt lenga romanica de mercé lo latin de glèisa.
Ma lengamaire (ma lenga mairala) es l'occitan de ma maire.
Lo latin, al seminari pichon, ne fasiam doas oras per jorn.
Malapadena es atestat en 906. Malivernat, en 1060.
Loís XVI foguèt magencat (descapitat) pels Franceses.
Magmà (lava escopida pels volcans) es de latin occitanizat.
«La maire» es lo mot de lenga parlada per « lo placenta ».
Magret es un mot occitan passat dins totas las lengas.
Lo mot occitan « mai son » data amens dels trobadors.
Provença foguèt legada (donada) a França en 1481.
Peirejavan (desrocavan / lapidavan) las femnas adultèras.
«Pèl de lèbre, pèl de lapin ! » teniá bramat lo pelhaire.
Montsegur es un simbòl màger per totes los Occitans.
L'occitan foguèt la pus primièira lenga literària d'Euròpa.
Es la pus rica (450 000 mots) de las lengas romanicas.
Es la lenga minoritària pus fòrta d'Euròpa, non reconeguda.
Occitanistas, nos batèm per la lenga e la civilizacion occitanas.
D'Alemands, d'Italians, d'Espanhòls ... son tanben occitanofòns.
Mascaret es un mot occitan passat en francés al sègle XVI.
L'occitan « orador» (oratòri) a donat fòrça noms d'airals.
Lo uèch (uòch) de mai, membram la liberacion de 1945.
Lo 1èr de novembre membram totes las sants del Cèl.
Avèm fòrça memorials dels martirs de la Resisténcia.
«Las tres menetas » : títol d'una cançon tradicionala occitana.
França agèt la mostruositat de suprimir fòrça parlars !
Mus es un mot occitan del sègle XII que vòl dire morre.
Musèl, diminutiu de mus, donèt lo francés « museau »,
Na es l'equivalent de Dòna. Na Frezols vòl dire Dòna Frezols.
Nabab es un títol indian de grand capussat (de grand dignitari).
Sèm nacionalament Francimands mas, de còr, Occitans.
Òc-ben, sèm nacionalistas, mas dins l'encastre europèu.
Nos cal demandar al pus lèu la nacionalitat europèa.
En Occitània, lo repais de miègjorn se sona lo dinnar.
Milhau es, pel moment, la vilòta del viaduc pus naut de totes.
Las pèirasficadas e las pèiraslevadas son millenàrias.
Far Sant Miquèl es cambiar de mèstre lo 29 de setembre.
Mirelha es l'òbra mèstra (e non pas lo «cap-d'òbra») de Mistral.
Mistral foguèt l'Occitan provençal prèmi Nobèl de literatura.
La grafia mistralenca es la grafia provençala de Mistral.
Lo pastèl se cultivava en grand dins lo país de Cocanha.
Lo país de Cocanha es lo triangle Albi-Tolosa-Carcassona.
En Cocanha i se mena encara, per d'unes, una vida de cocanha.
Un Paisbassòl es una persona del País-bas (de Lengadòc-sud).
Lo mot « talvera» a fòrça significacions, totas plan atestadas.
Lo pan banhat es quicòm qu'es tipicament provençal.
Los nòstres ancians èran fòrt penibles (atrabalhits / laborioses).
Fòrça pergams occitans foguèron cremats pels Franceses.
Amb Euròpa, los Occitans aurem benlèu de perspectivas novèl as.
Quantas n'avèm signadas, de peticions, per salvar l'occitan !
Al sègle XVI, lo País de Cocanha foguèt l'Eldorado occitan.
Lo País de Cocanha del sègle XVI èra lo país del pastèl.
Lo pastèl es la planta que dona un fòrt polit blau-indi.
Nòstra lenga foguèt emasculada per l'escòla francesa.
Quora nos emanciparem del centralisme de París!
Foguèri pivelat (falquetat / fascinat) per l'òbra de Bodon.
Poeticament, Mistral es estat comparat a Shakespeare.
A l'Edat mejana i aviá de condemnats a la poténcia.
Lo mot « patés» es proscrich (proïbit) en Occitània.
Provença es una de las cinc grandas províncias occitanas.
Martin Luther foguèt un grand reformador religiós.
Joana d'Arc foguèt condemnada a mòrt coma relapsa.
Occitània, de tot temps, repairèt (aculhiguèt) fòrça refugiats.
Foguèrem satellizats per Franca jos Loís IX en 1259.
Dins las escòlas, milanta escolans occitans se trapèron lo Senhal.
Lo latin es lo sesam (la clau) de las lengas romanicas.
En Roergue i a mai de sibornièrs que non pas en Bretanha.
De pèiras-levadas (de sibornièrs) se'n vei un pauc pertot.
A.I.E.O: sigla de Associacion internacionala d'estudis occitans.
La crotz de Tolosa es un simbòl de la nòstra cultura.
Poguèron pas socializar l'enfant salvatge d'Avairon.
Fòrça terrièrs (fòrça censièrs) foguèron escriches en occitan.
Dins lo Miègjorn, pasimentam mai que mai en tometas.
Lo Joconda de Leunard de Vinci quita pas de tressorire.
D'unes provèrbis occitans son fòrt trufarèls (trufaires).
Fòrça Occitans, los paures, son venguts unilingües !
D'ara enlà (a partir d'ara) parlarem totjorn occitan.
Autres còps, las femnas s'ennegravan per far lo dòl.
Ara, s'ennegran pas gaire (se vestisson pas gaire mai de negre).
Lo fial (fil) de la pelòta de cordilh s'es enrambolhat (borramesclat).
D'unas plantas e d'unes animals s'enrarisson (se rarifican).
Lo borson d'autres còps se sonava tanben l'escarsèla.
Lo provençal es lo biais de parlar occitan dels Provençals.
Lo mot « chata » per dire « filha» es un provencialisme.
Escorpion es lo nom occitan vertadièr utilizat al sègle XII.
Dins lo Grand Freg de 1956 lo país tot èra pas qu'un glaç.
L'eloquéncia de Jaurés despassava la dels autres deputats.
A l'opausat de fòrça Franceses, nosautres sèm bilingues.
Un frau es un dels 53 tèrmes per parlar d'un airal incult.
Maresca es un dels 62 mots per dire sanhàs o molièira.
Bofon ven del mot italian « buffone » qu'avèm occitanizat.
Après la guèrra grand, la gripa espanhòla se delarguèt.
L'occitan es una lenga mannada (miraculosa / meravilhosa).
Cal manténer lo breton, lo basc, l'alsacian, l'occitan.