Skip to Content

Recèrca per categorias

Categorias
lo mond animal
Una agaça espelinsava (estripava) una carraunhada.
Una vaca bartassièira es una vaca qu'a tendéncia a s'enfugir.
Lo jac-a-jac-a-jac de las agaças m'agaça bravament.
Una feda garnada rauqueja (es enraucada) quand biala.
Ranas e gòrps rauquejavan, rauqueja que rauquejaràs.
La tripalha de la feda espotida s'asondava sus la rota.
L'escorpion de Montpelhièr es verenós, pas lo de Grassa.
Una colòbra vergada (raiada) es una sèrp bigarrada.
La mosca vennenièira (la mosca gròssa) la pòdi pas véser!
La maura (la porcèla / la truèja) voliá pas arredre (far tetar).
Aquela vaca es plan desmargada, marca que vedelarà lèu.
L'agla e l'aglàs son de predators (d'aucèls de rapina).
Una portada de canhons se ditz tanben una canhotada.
L'ase, lo pauràs, de forçar, tirava l'araire en petonejant.
Patac-patac-patac! un caval arribava als grands quatre pès.
Lo veterinari lor diguèt que lor vaca aviá trapada una mastiti.
La margassa (lo tarnagàs) es una mena d'agaça fèra.
Sèrps e cans pelmudan : las sèrps càmbian de pèl; los cans, de pel.
Aquel can quita pas de lofar: arrèsta pas de vessinar!
Lo gresièr es l'estomac de la polalha o de l'aucelum.
Una cardonilha es un aucèl que s'avida de granas de cardon.
Una carrònha o una carraunhada es un cadavre de bestial.
La tartana (busa) se laissèt càser (tombar) sul lapinon.
Un catàs / un cataràs es un crup (cat non desmasclat).
Aquela cata quita pas (arrèsta pas) de catonar (de far de catons).
Catonejar vòl dire quitar pas (arrestar pas) de catonar.
Los canhons camavan (sinholavan), que volián tetar.
La tartana se laissèt caire (tombar) sul ratàs (rat gròs).
Las sèrps an una lenga bifida (una lenga fenduda).
Una cabra bocal es una cabra de boc (de letz / en calor).
Las banas d'un grelh valon pas las banas d'un buòu.
Aqueles buòus son pas de bana (s'endevenon pas al jo).
I a de cabras banudas e de cabras bontas (sens banas).
Un bardòt es un bastard estèrle de caval e de sauma.
L'ase se bardissava (s'alimenava) per l'èrba del codèrc.
Un brau es un borret, un vedelàs (gròs vedèl) d'un an.
Un muòl bronca (trabuca) mens que non pas un caval.
Bronzinar es far lo bruch d'una abelha, d'un bordon.
Una ardada de lops vòl dire una tropelada de lops.
L'èga (la cavala) se despolinèt (arribèt pas a tèrme).
Cal despopar (destetar) aquel vedelàs que crèba sa maire.
Aquò fa lo segond còp que la maura se desporcèla.
Las fedas cauman (fan ochava, se pausan) quand fa tròp caud.
Un vedèl cambalong es un vedèl qu'es nautcambat.
Una cloca es una galina (pola) coaira (que coa) o maire.
Una clocada es la coada de poletons d'una cloca maire.
Un can content bolèga la coa (la coeta) : coateja, coeteja.
La cata cochava (velhava) la mirga despuèi un moment.
Lo cocorocó es lo quiquiriquí d'una galina (d'una pola).
La cocuda es la feme del ) ">cocut que pon pas dins son nis.
Los pòrcs coínan vòl dire que butan un cridal fòrt agut.
Un caval liquid a pas cap de vici de conformacion.
Cal pas alisar un cat a contrapel, qu'aquò li agrada pas.
Faguèt copar (desmasclar / enrengar) son crup (catàs).
Una corbièira es l'airal ont anisan de gralhas (cornelhas).
Barrar vòl dire aver lo somés confle de lach.
Las vacas an barrat, las fedas tanben (an lo somés confle).
Vaca o feda desmargada (que va vedelar, que va anhelar).
Aquela vaca a transportat (a vedelat pus tard que previst).
Feda esquinaregada (que son rastèl es entraucat dins lo grais).
Lo rastèl d'una feda es lo rastèl de l'esquina / l'esquina.
Dins un òrt, las babaraudas (las trenca cebas) son lo diable!
Los aucelons al nis badan (obrisson lo cais la boca en grand).
La balena es de luènh l'animal pus gròs de totes, o sabiás ?
Alatejava alateja qu'alatejaràs, mas se podiá pas envolar.
Las fedas bialan (bèlan) quand son aganidas (quand an talent).
Un colar es una cadena, una correja al torn del còl d'un animal.
Aquela vaca es plan liquida : a pas cap de defaut de res.
Los agaçats son los pichons (los aucelons) de l'agaça.
Tanlèu s'ajaire per vedelar, la vaca faguèt las aigas.
Bufes pas tant, que de sèrps, i n'a pas aitantas coma dises.
Una sèrp, en lenga parlada, es una colòbra, pas una vipèra.
Cal pas alandar (delargar, sortir) las fedas amb la pluèja.
Un uòu batairòl es un uòu qu'es pas estat fecondat.
Granhòtas, grapauds, blandas, tritons ... son de batracians.
Als pòrcs lor agrada de se baudrejar dins un fangàs.
Aquel galhòfre (galhàs) becava totes los mainatges.
Las galinas (polas) becavan lo gran de la saca traucada.
Doas tortoras qui tavan pas de se bequejar amorosament.
Aquela gòda (feda vièlha) la cal far partir per la mòrt.
Lo bestial bom (o bovin) son las vacas e los buòus.
Lo bestial lanut (lo bestial ovin) son las fedas e los motons.
Als pòrcs lor agrada de se bordelar (de s'alimenar).
Cèrcan de borrilhs (floquets) de lana per anisar (far lor nis).
La vipèra aspic es mai de crentar que non pas las autras.
Lo bestial lo cal assalar (li donar de sal) regularament.
Cresi que s'assalvatgís (ven salvatge) en lòc de s'aprivadar.
L'auca es la femèla (la feme) del gabre / (la feme de l'auc).
L'aucelum / l'aucelhala son totes los aucèls en general.
Lo passerat es un aucèl teuladièr (un aucèl de teulada).
La polalha: gais (pols), galinas (polas), aucas, rits, pincardas ...
Un corroco es un cant de galina (pola) qu'imita lo del gal.
Lo Leopòld a una canha cortina (de la coa copada).
Los cussons (cossons) son de babas d'insèctes rosegaires.
Aquela feda es una cranca (una gòda venguda als cans).
Una arpinada (engraunhada) de crup (de catàs) li !aurèt la man.
Se son plan arribadas (se son plan assadoladas) las fedas.
Lo conilh (lapin) s'arruquèt (s'amaguèt) darrièr un rocàs.
Aquela galina lo canhàs la descuoissada (escoissada).
Un tòr es un vèrm que rosèga (que trauquilha) lo fust.
La vaca es plan desmargada : es a mand de vedelar / va vedelar.
L'agaça acimèla son nis a la pus cima (sus la branca pus nauta).
Aquel can quita pas (arrèsta pas) d'acorsar los cats.
La vaca se desvedelèt (abortiguèt / perdèt lo vedèl) abans tèrme.
Una dameta es una bresaga (una cavèca / una nuchola).
Lo darnagàs (la margassa / lo margassàs) : l'agaça batalhièira.
La cloca a dètz-e-sèt uòus de bons e tres de batarèls.
Una decesa (una marrana / una pèsta) terribla afrabèt lo bestial.
Una galina (una pola) crestabessa es una galina crestadobla,
Crestar vòl dire galhar una galina, en parlant d'un gal.
Los cròcs d'un canhàs reguèrgue son totjorn de crentar.
L'escrabida es un crustacèu de riu fòrt presat (estimat).
Cambaròtas, crancs, langostas son de crustacèus de mar.
Los cussons son d'insèctes que trauquilhan tot çò qu'es fust.
Laureta èra tanben un nom de vaca que laurava plan.
L'abelha que te fissa se desfissona (pèrd son fisson).
Delargar: far sortir lo bestial; abandonar son nis.
Seriá ora de desmamar (de destetar) aquel vedelàs.
Un aucelon desplega sas alas per èsser capable de s'envolar.
Quand las galinas regajan (pèrdon las plumas) pònon pas.
Los cans butan vòl dire que japan en acotissent quicòm.
D'unes aucèls anisan dins una cabòrna (cavitat) d'arbre.
Una vaca cabrèla a de banas quilhadassas (plan quilhadas).
La cabra ven pas que de cabridar (de far un cabrit).
La cloca a desabalida (a pas abalida / capitada) sa clocada.
Se cavalejar vòl dire se quilhar al cuol d'una autra vaca.
Las vacas que son de buòu (que son de letz) se cavalejan.
Una cavèca es una nuchola (una mena d'aucèl de nuèch).
Als cans lor agrada de se chimpar (se trempar dins l'aiga).
Un cicne qu'anisa o que coa pòt atacar un nadaire.
Per far descoar la galina l'embarrèt jos un panièr capvirat.
Desclocida, la galina clossissiá pas pus, qu'èra descoada.
Las anhèlas son descoetadas per facilitar lo mólzer.
Trapat al tracanard, lo guèine (lo volp / lo guinèr) se descoetèt.
Un doblenc es un borret o, tanben, un moton de dos ans.
Una doblona es una borreta (una vedèla) de dos ans.
Una cavala pòt èsser docila o, al contrari, reguitnosa.
Libellula es lo nom scientific de la domaisèla (de la fissa sèrp).
Fòrça abelhas e una reina que se'n van d'un bornhon eissaman.
Un eissam es fum d'abelhas qu'eissaman amb una reina.
Un eissam de moscas vòl dire tot un fum de moscas.
Un caval embalat (embaurat) a perduda tota retenguda.
Embaurada (espaurugada) la cavala s'embalèt a grand galòp.
Embaugit (espaurugat) l'aucelon se prenguèt la volada.
Embauradas (embaugidas) pels tavans las vacas isalèron.
Isalar vòl dire s'enfugir al brutle a causa de las isalas (dels tavans).
Los cats s'enarcan sovent, las vacas tanben quand se lèvan.
Aquel canhàs m'encaluquís las fedas ! (las me fa venir calugas).
Aquel paure can a los ucles (los uèlhs) totes encassidats.
D'ucles encassidats son envescats (empegats) de cassida.
La cassida (la laganha) es un liquid vescós secretat pels uèlhs.
D'ucles laganhoses es donc çò meteis que d'uèlhs encassidats.
De quand en quand (còp o autre) una vaca se desbanava.
Una cabra bonta es una mena (una raça) de cabras sens banas.
La lapina se desborra per far lo nis abans de lapinar.
Lo conilh s'encaunèt (s'encavèt) jos un rocàs que fasiá cauna.
Un conilh es puslèu un lapin salvatge qu'un lapin domètge.
La malautiá de la vaca falorda es una decesa terribla.
Una decesa es una mortina, una pèsta, una marrana.
Lo veterinari ditz qu'una decesa se ditz tanben « epizootia ».
Tot lo país s'enconilhèt (foguèt envasit de conilhs) lèu fach.
S'enconilhar: s'acoconar coma un conilh (lapin salvatge).
Lo guèine s'encrotèt (s'encavèt) dins un trauc.
Aquel vedèl s'es plan encueissat (a mesas de bravas cuèissas).
«L'èga (la cavala) a trapat lo farcin », nos diguèt lo veterinari.
La mirga, de s'enfilar dins una redent (fenda), escapèt al catàs.
«Aquela puta de vaca m'a enfoirat ! » s'escridèt lo veterinari.
Las abelhas s'enfuronan se son desrengadas per temps auratjós.
L'èga (la cavala) s'es engarrelada (es venguda garrèla).
L'èga (la cavala) s'engerdèt (agèt paur) e s'embalèt.
Las grivas s'engorgolan (s'encigalan, s'embriagan) amb de rasim.
Un canhàs rodava a l'entorn (tot lo torn) del polalhièr.
L'entrefuèlh es de trefuèlh pichonèl que lo bestial se'n congosta.
Quand te sarras d'el, lo grelh s'entuta (s'amaga dins sa tuta).
Agacha consí lo can s'esbiçòla (s'alimena) pel prat.
Cal escarnir (descoratjar) lo canhàs que nos desfata las galinas !
Lo crup (lo catàs) agèt lèu escofiat (confessat) l'aucelon.
Los cans escompissan (pissan sus quicòm) per marcar lor domeni.
La lèbre s'escondèt (s'amaguèt) darrièr una mata d'èrba.
L'escruvelar d'un crustacèu es pas totjorn de bon far.
Las galinas esgajan quand pèrdon lors plumas vièlhas.
Quand las galinas esgajan, plegan de pòner (póner, pondre).
La vaca s'espalussava contra la camba d'un garric.
L'esparvièr es lo moisset gris, pas la tartana (pas la busa).
Los poletons espelisson (naisson) al cap de vint-e-un jorns.
Los de ma cloca espeliguèron pas, que lo tròn los tuèt.
Lo meu can es esperronat doble, aquò marca qu'es de flor.
Per s'espesolhar, las galinas s'alimenan per la posca.
Los monins s'agradan de s'espesolhar un a l'autre.
Un esplumissal es una pèrdia de plumas dins una batèsta.
Al sens figurat es una tanada, una rosta o una curlida.
Un caval de bon estilar es un caval de bon domdar.
Lo bestial bom de Roergue-nòrd estiva sus Aubrac.
Del fen ratat (passit pels rats) las vacas ne fan estralh (palhat).
Las fedas an estralhada (tralhada, pompida, somsida) la civada.
L'aucelon s'anèt estujar dins un trauc longarut de la paret.
Lo fafièr es lo papach (lo gresièr) de la polalha e de la volalha.
Un anhelon falord es un anhelon qu'a trapat lo tordís.
Lo pòrc es fangassièr: s'agrada dins la fanga o dins un fangàs.
Lo farcin es una mena de malautiá del bestial cavalin.
Faubeta es lo nom d'una vaca que sa color tira sul rossèl.
La fedalha (lo fedum), es a dire las fedas en general.
Una fedassa es una feda gròssa. Una vacassa es una vaca gròssa.
Una bèstia fèra es una bèstia salvatja e ferotja (feròça).
Gara! qu'aquel can finís que mordís : finís per mordir.
Nòstre can Labrit fintoneja pertot (agacha e flaira pertot).
Lo fisson d'una abelha es lo dard que s'espinta endacòm.
Una flocada de moscas : una granda quantitat de moscas.
L'èga (la cavala) quitava pas de foalhar las moscas amb sa coa.
A còps de coa, l'èga foetejava las moscas per se n'aparar.
Una vaca fòla (falorda, caluga) patís d'encefalopatia,
Las fondas son los pès (las patas) de darrièr d'un animal.
Mesfisa-te, qu'aquela muòla vira las fondas (pètna) !
Los aucelons venon de fòranisar (d'abandonar lor nis).
Una vaca forcuda a las banas viradas cap endefòra.
A las gralhas lor agrada de se despesolhar sus un formiguièr.
Un formiguièr es l'airal que de formigas i an anisat.
Una vaca francassa es una vaca fòrt (bravament) franca.
Quand lo temps fregís tròp, las irondèlas se mudan cap al sud.
Las vacas se frelhan sovent contra la camba d'un arbre.
La coeta del can fringolhejava (coetejava) que jamai.
L'esquiròl es un animal frugivòr (que s'avida de frucha).
Macarèl de macarèl ! aquela puta de can m'a gafat !
Quand gaginan las galinas, plegan de pòner ( de pondre).
Gaginar vòl dire pèrdre las plumas, cambiar de plumatge.
Una gaidèla (una garlesca, una vernhòla) es un vairon.
Las galinas se galaminan per las cendres o per la posca.
Los pòrcs, eles, tant aiman se galaminar dins un fangàs.
Un brave gal, ço dison, galha (feconda) tretze galinas.
Un uòu de galina qu'es pas estada galhada es batairòl (es bufèc).
Un buòu galhat es un buòu calhòl (vairat / de doas colors).
Un galhòfre es un galhàs (un gal gròs e meissantàs).
Una galinèla (una galinastra) es una galina d'aiga.
Una feda garnada es una feda que patís de rauquièira.
Una garcha es una gòda (feda vièlha) venguda bufèca.
Un vedèl garralong es un vedèl nautcambat (cambalong).
Aquela canha es de gest (de letz), que sarra los cans.
La gestacion de l'elefanta dura 640 jorns (mai de 21 meses).
Vesi encara los uèlhs globulosas d'aquela fòca (buòu marin).
Los pòrcs son golafres (manjan fòrça e golardament).
Los gorgolhs (brians / sirons) se son atacats a la vianda.
Gorgolhat vòl dire rosegat (trauquilhat) pels gorgolhs.
Gos, gossa: can, canha (e tanben tèrme fòrt insolentaire).
La gossalha (la gossatalha) : totes los cans en general.
Una granha o una granhòta es una granolha pichona.
Lo coarnar: lo crit enraucaut e desagradiu de la granolha.
La grapaudalha: los grapauds o los batracians en general.
Una vaca se gratussava (se gratava) contra la camba d'un fau.
Grépia: manjadoira pel bestial ovin, bovin o cavalin.
La Guina èra lo nom d'una vaca nòstra, color de guina.
Un guit es un rit (un tir). Un guiton es un riton (un tiron).
L'uèlh imbecil e redond de la galina (pola) m'a totjorn estonat.
Aquel brau es indomdable : pòt pas èsser domdat (vencut).
Insecticid vòl dire qu'empoisona (que tua) los insèctes.
Un insecticida es una potinga (una dròga) per tuar los insèctes.
L'isala es una mena de tavan que fa isalar lo bestial bom,
Isalar vòl dire s'enfugir a causa de fissadas d'isalas.
Las vacas isalan quand podon pas pus endurar los tavans.
Lo jaç d'una lèbre es l'airal (l'endrech) que la lèbre i se jai.
Una jaça es una cabana (un cabanàs), (un abric) pel bestial.
Un pòrc janés a las sedas de l'esquina viradas devèrs la coa.
Un jap o un japal es lo cridal d'apèl o de menaça d'un can.
Unajapada es una seguida de japs (una seguida de japals).
Un japadís o una japadissa es un japal que s'esperlonga.
Las lacaunas de La Cauna son de bravas fedas lachièiras.
Una langasta es un acarian que chuca lo sang de fòrça mamifèrs.
Aquel burre, lo catàs lo lequèt, lo lequèt e lo relequèt.
Una leuja: un iruge / una tira sang / una sangsuga.
Una lobatièira (una lobièira) es un airal frequentat per de lops.
Un animal longicòrn es un animal qu'a de banas longas.
Lo capricòrn es longicòrn. La banaruda es longicòrna.
La banaruda (l'unicòrn) es un animal mitic d'una sola bana.
Una lucèrna (luseta / luscambra) es un babau lusent.
Una luciòla es un coleoptèr volaire que da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten fuoquejat.
Una machòta es un aucèl de nuèch sonat cavèca o nuchola.
Las cabras, foligaudas que son, de plan mal gardar son.
Lo mal cuc es una fleumièira virala de las vacas que ne crèban.
La ò ' br )

« mandragola » / « mandrigola » desform. de mandragòra. ">mandra
es la feme del guèine (del volp / del guinèr).
Un anhelon manièr es un anhelon amairat per una autra feda.
Una feda manièira es una feda que fa tetar l'anhèl d'una autra.
Lo caval arnica (anilha, refernís) ; l'ase arnica (brama).
Anelar un pòrc vòl dire li cargar (li metre) un anèl al nas.
Un pòrc es anelat per fin de l'empachar de fosigar.
Las vacas s'enfugiguèron als grands quatre pès (al brutle).
Aquelas fedas an la coa pecolosa (passida de crotarèlas).
Un moissal es un moscalh (un bigal o un moscalhon).
Lo moissalum / la moissarilha : los moissals / los bigals en general.
Los escagaròls, las ustras, los muscles son de molusques.
Lo marfondum es una marrana dels cavals que los fa magrir.
Marmoton (contraccion de marre-moton) : marre, aret.
Una mastiti es una afeccion inflamatòria del somés.
La maura (la truèja / la porcèla) faguèt una maurada de porcelons.
La colòbra de Montpelhièr es verenosa, mas opistoglifa.
Lo moton menaire es lo moton esquilat que mena lo tropèl.
Òm s'alassa pas de véser alatejar sus plaça lo merilhon.
Lo merilhon es una mena de falconet fòrt viu e ausard.
Un guèine (volp) es morreponchut. Una mirga es morreponchuda.
Una mortina : una marrana (decesa / pèsta / epizootia).
Los cavals se moscalhan (caçan las moscas) amb la coeta.
Lo moscalhum: las moscas, los moscalhons en general.
La mostèla es un mamifèr carnassièr que se ditz tanben la polida.
La motonalha vòl dire los motons e las fedas en general.
Un motonàs es un moton (un aret gròs) puslèu emmalit.
Lo muòl es un ibrid esteril d'èga e d'ase (de cavala e d'ase).
Caput (testut) coma un muòl. Cargat coma un muòl.
Lo bardòt es un ibrid esteril de caval e de sauma (feme de l'ase).
Un parelh de colombs, es a dire lo mascle amb sa feme.
La canilhassa pus borrudassa finís que ven parpalhòl.
Se cal totjorn mesfisar d'un parròt (d'un marran / d'un marre).
La mesenga coa dins son nis una quinzenada d'uòus.
Una nivolada (una nivol / un grand nombre) d'aucelons.
L'animalum nocturn : los animals que sortisson de nuèch.
La nuchola (la cavèca / la machòta) es un aucèl de nuèch.
La cata miaula (miauna) cada còp que vòl quicòm.
De miriadas de mosquilhs que dançavan, que dançavan ...
Una mitra de gal o de piòt es la quincairòla del gal o del piòt.
La passeronalha son los passerons (los passerats) en general.
Lo pat es lo rese (lo lagast) dels cans e lo berbesin de las fedas.
La pata-mosca es la mosca bòrlha de vaca, de buòu, de caval.
Las fedas patejavan (somsissián / tralhavan) la lusèrna.
Ai lo can que tremoleja de paur cada còp que tròna.
Los cans pantaissan (guèlsan / cleussan) tanlèu que fa caud.
Lo papach es lo fafièr dels aucèls, de las galinas, de las aucas ...
D'unas mesengas fan lor nis en pendolina (suspendut).
Una rata pennada es un animal pennat (provesit d'alas).
Los poletons an sovent la pepida que los entrepacha per s'avidar.
Aquel canhàs m'a mordida per una camba! ço diguèt la Maria.
Un can ausís fin mas a pas una brava percepcion de las colors.
Los cats quitan pas (arrèstan pas) de se perlecar (de s'esperlecar).
Perlon es lo nom d'un can de tropèl; Perlina lo nom d'una canha.
Lo vai-e-vèni permanent de las irondèlas me donava lo tordís.
Una pesolhada es una nisada de pesolhs o de negrilhs.
Aquel caval quita pas de petnar (de donar de còps de pès).
Petrolèron totes los estanhs per se desbarrassar dels bigals.
Son can Drac trapèt un pat e periguèt de piroplasmòsi.
La loira es piscivòra (s'avida / se noirís) de peissum.
La pissanha (la pissa / l'urina) del bestial anava dins la fòssa.
Lo nòstre vesin aviá una cavala pia (de doas colors).
Lo piutament dels passerats m'a agut sovent desrevelhat.
S'avidan, las balenas, de ton as e de tonas de plancton.
Lo guèine (lo volp) es polandrièr (aima fòrça los pols).
D'un pols (sens polsar) lo can agèt lèu sautat sus la lèbre.
Aquel fotralàs de canhàs m'a gafada (mordida) pel pompilh!
Lo marre pompissiá dels pès, marca que voliá trucar.
Quand las galinas iglajan (regajan) pònon pas pus.
Ongan (aqueste an), abans iglajar, las galinas an plan pòst.
L'ivèrn, las galinas pònon (ponon) mens que l'estiu.
Lo ponedor es lo panièr o l'airal que las galinas i pònon.
Una truèja (una maura) porcatièira es una truèja maire.
Nos cal far porquir (cobrir) aquela maura, qu'es de pòrc.
La portadura de l'elefanta se sarra de vint-e-un meses.
Las galinas (las polas) de la Gisèla an pòst tot l'ivèrn.
Lo conilh es prolific quicòm, que se reprodutz rapidament.
Los monins son de quadrumans ; cans e cats, de quadrupèdes,
Polidonèlas son, las alas quadruplas dels parpalhòls.
Lo caval galopava als grands quatre pès (al brutle).
Totas las fedas se quichavan (s'atassavan) contra la cleda.
Un porcàs de quatre quintals pesa dos cents quilòs.
Nòstre quiti can, nòstra quítia canha o manjarián pas!
Can rabassièr e pòrc rabassièr son de cercaires de trufas.
D'unes guèines (d'unes volps) e d'unes cans donan la ràbia.
La tartana rai (plana) sovent; es capabla de raire d'oras.
Las abelhas rampèlan (alatejan per airejar lo bornhon).
Un buòu rancós, un moton rancós son estats mal demasclats.
Los aucèls randalièrs vivon per las randas (pels tèrmes).
Lo can descaunèt (descavèt) un conilh que li escapèt.
Sas fedas ranquejavan, qu'avián la ranquièira (la garrelièira).
L'agla, lo milan, la tartana, lo moisset son d'aucèls rapaces.
Los aucèls de rapina son los aucèls rapaces en general.
Una feda qu'a rasat a perdudas totas sas dents de marca.
Una èga (una cavala) qu'a rasat a uòch (uèch) ans.
Lo rat taupièr es totjorn estat la pèsta de l'ortalièr.
Los cats raumi nan (rondinan de plaser) quand son contents.
Los anhelons bingan (rebingan / espingan / trepan) de contunh.
Las canilhas se las tòcas te fan rebolhar (te fan prusir).
Aquel can a de nièiras a rebondum (aicisèm / a foison).
Lor agrada als pòrcs de se rebordelar (de s'alimenar) per la fanga.
Alisar un cat d'a rebors (a repel) se fa pas, que li agrada pas.
Lo can rebotina (reganha / rom èga) quand lo cat se sarra.
Las fedas son golardas de rebrondilhas (de rebrondum).
Los tavans rebronhisson dins la calorassa de l'estiu.
Un cat que cabussa, e mai de fòrt naut, se recaça un pauc totjorn.
Aquel paure ase estacat quitava pas de recanar (de bramar).
Muòls e muòlas son plan sovent fòrt recapis (reguitnaires).
Aviam una cabrassa de las banas recàpias (viradas enrè).
Lo guèine se reclamèt dins sa tuta, e vèni-me quèrre!
Un recordon es un tardon (un anhelon d'anhelada ena part d'una minuta ; classa de segonda. ">segonda).
Los bornhons los aviá pas encara recurats en setembre.
La recurilha (los estrosses de frucha) se'n congostan las galinas.
La mirga s'estremèt (s'amaguèt) dins una redent de la paret.
Quand la seu cavala refernís, la Leontina s'estrementís.
Aucèls e galinas ... regajan (regaginan) : càmbian de plumas.
Lo canhàs quitava pas de reganhar las dents e de rondinar.
Los duganèls regassan (rebotisson) lors ucles (lors uèlhs) redonds.
Los pòrcs quand ne vira se regòlan (s'alimenan) per un fangàs.
Los favards regolan dins la gòrja de lors favardons.
Aquel muòl a la meissanta tissa de reguitnar ( de petnar).
Los cats lor agrada pas d'èsser alisats a repel (a rèirepel).
Relenquida (abenada), la lèbre s'abandonèt als cans.
Los canhs remenan (bolègan) la coeta quand son contents.
Lo carcanar de las ranas es bravament desagradiu.
Repaissava (apasturava) lo bestial dos còps per jorn.
Quand las galinas se repluman pònon pas mai (pas pus).
Aquel can de tropèl val pas res per res per far las viras.
Una maura, quand fa tetar, rafala (rondina de plaser).
Veiràs las milanta lusetas que, de nuèch, fuoquejan pels olius.
Reservàvem d'aigardent per ne medicinar lo bestial.
Lo caval resistissiá fèrm als òrdres de son cavalièr.
Ressarra, lo freg, lo cuol de las galinas (pònon pas pus).
Son las rèstas de çò que lo bestial a estraçat (destriat).
Èra pivelat (falquetat) per las revirondas de las irondèlas.
Los dos marres se rocavan (se trucavan) de contunh.
Aquela feda es talament ronça qu'es venguda als cans.
D'una ronçada, lo canhàs se roncèt (se getèt) sul catàs.
Aquela gòda es una ròssa, la poirem pas jamai engraissar.
Aquela vaca pissa lo sang, la cal far partir al pus lèu.
Un can que sortís de l'aiga se saqueja per se secar.
D'anhelons sautejavan (espingavan / trepavan) pels prats.
L'aucelon nafrat sauticava, lo paure, sens se poder envolar.
Una vaca de buòu, la cal far sègre (la cal menar al taure).
L'auca, la sèrp, lo cicne ... siblan (siulan) quand son en colèra.
Quand las irondèlas vòlan bas marca (es signe) que vòl plòure.
Lo can sinholava (gemegava) defòra, que voliá dintrar.
Aquela sobralha (aquela maurassa) nos farà un brave masèl.
De fen solumat o ratat, vacas e fedas ne vòlon pas.
Aquela feda a pas grand somés, la cal far partir (vendre).
D'unas vacas an una somessa enòrma (un somés enòrme).
Aquela èga (cavala) somet (met de somés), polinarà lèu.
A mon can li agrada de se chimpar dins las sompas.
Aquela mena de can mossegariá (mordiriá) son mèstre.
Anhelons, cabridons, vedelons ... sosbatejan lor maire.
Caliá totjorn sosbatejar las fedas per ne tirar tot lo lach.
Quand i a subrefais (subrecarga) la muòla refusa de tirar.
La cocuta substituís son uòu al d'una autra aucèla.
Aquela vipèra li faguèt un brave subte (una paur granda).
La Rossèla s'es desbanada, li demòra pas que lo sucèl.
La lana surja de las fedas la vendiam aital, sens la lavar.
Amb lo marin (amb l'autan) las tal pas talpejan (tunan) mai.
Coma nosautres, lo bestial se tanca (se planta) per pissar.
Aqueles aucelons an los tanòcs, montaran lèu las agulhas.
Cal daissar tarir aquela vaca, si que non vendriá als cans.
Aquel taure, li menavan a taurir las vacas de buòu.
Ni per capejar o coetejar, los tavans fissavan vacas e buòus.
Se prenguèt una tavèla (un bastonàs) per s'aparar de las sèrps.
L'aigatge (la rosal) poetiza las telaranhas de pels camps.
Una vaca tendrièira es una vaca que ven pas que de vedelar.
La Calhòla es a tèrme o a passat tèrme, vedelarà lèu.
Lo guèine (lo volp) agèt lèu fach de se terrar dins sa tuta.
Cada aucèl, cada autre animal a son territòri plan marcat.
La maura (la truèja) ven de porcelar: a dotze tessons.
Un bornhon atac at per la tinha te donarà pas grand mèl.
La tocada de vacas (la vacada) èra menada pels tocaires.
Tòca (mena) son bestial pas que de brandir son agulhat.
Los aucèls quistavan de trachèls de lana per bastir (per anisar).
La Cabrèla a totjorn transportat d'una brava setmanada.
Agèt una vaca que se conflet pel trefuèlh del codèrc.
A solelh tresmont (a solelh colc), la nuchola se brandís.
De jorn e de nuèch, los singlars trèvan pels camps nòstres.
Las triaduras de la cosina, las galinas ne son lemfras.
La maura (la truèja) nos a facha una trujada de porcelons.
Avèm la truèja (la maura / la porcèla) que va porcelar.
De còps que i a, lo cant del mèrlhe sembla trufaire.
Un can trufièr cèrca pas de trufets (de patanons), mas de rabassas.
Las galinas tufadas an una tufa (un tufet) de plumas sul cap.
Una galina còlplumada a pas ges de plumas pel còl,
La sèrp s'engulhèt dins sa tuna e la poguèrem pas dessobtar.
Los uèlhs de las agaças pòrtan luènh, que i veson fin.
Las fedas turgas las fasèm partir (las vendèm) per la mòrt.
La nuchola (la chòta) rebotissiá sos ucles redonds.
L'udolada del chòt, la nuèch, me desagrada pas brica.
Udola (jangola) mon can quand sonan las campanas.
M'agrada d'ausir la nuchola que uca dins lo silenci de la nuèch.
La banaruda (l'unicòrn) es unicòrna (n'a pas qu'una).
La cocuta es unipara (pon pas qu'un uòu) e coa pas.
Quand se delarga lo grand freg, las galinas se despònon.
Una vaca per la mòrt, d'en primièr la cal reparar (engraissar).
Quand amontanhan las vacadas, es un espectacle de véser.
Las vacivas, las desseparam de las fedas de lach.
A facha partir la Calhòla que voliá pas prene de buòu.
Se pòt pas venjar d'aquel caval recapi (lo pòt pas domdar).
Ai una vaca que s'es ventrada (conflada) per la lusèrna.
La colòbra de Montpelhièr a de veren, mas te pòt pas fissar.
La porcèla es de pòrc, la nos cal menar a verrir (al vèrre).
Lo muòl, ne pòdon pas tirar res, qu'a lo vici dins l'ase.
Los aucelons menan magre vida quand i a fòrça nèu.
Lor can de pastre fa totas las viras sens èsser comandat.
Lor canhàs me virèt las dents e manquèt a me gafar.
Siái pivelat pel vòl rapid dels faucilhs (dels martinets).
Una volada d'arondas o de faucilhs es un poèma dins lo cèl.
Quand las irondèlas vòlan bas, aquò marca la pluèja.
Los aucelons vòlan ; la polalha fa pas que volatejar.
Entre nàisser, los porcelons son programats pel masèl.
Quand aquò lo trapava l'ase nos polinava lèu fach.
Trimaràs a reparar ta vaca per la vendre per la mòrt.
La canha Perlina nos fasiá las viras a la perfeccion.
Per aquela tenguda las fedas i s'agradan quicòm (aicisèm).
Las fedas te desfatan lo brost de fraisse qu'es pas de creire.
Abeuràvem dos pòrcs, un per nosautres sangnar, un per vendre.
Sautava l'esquiròl dins de sus una branca sus l'autra.
A rasa de nuèch, las ratas pennadas volatejavan pel vilatge.
Tanlèu las véser, amb un agulhat, assajàvem de las desquilhar.
Las cabras se ténon dispèrsas, las fedas s'atropèlan.
Lo vòstre can m'a gafat per l'esquina de la camba.
Se t'a gafat pel gras de la camba se petaçarà del tròç.
Lo factor, lo can dels Benesets lo gafèt pel pompilh.
E mai las fedas s'emprunavan se i fasiam pas moment.
Lo mascle que li metèrem lo li metèrem ja un pauc tard.
Avètz pas pro plaça pel sòl sens anar de mai trepar pel claus?
Lo vedèl d'aquela vaca ganha pas, qu'es pas fasent.
Uèi, t'aconselhariái pas de t'anar fretar a las abelhas.
Tanben me gardèri plan me m'anar passejar cap als bornhons.
Tanlèu nascuts los anhelons lor acorchàvem la coeta.
Aquela canha lo mai la sonàvetz, lo mai s'enanava.
Aquel can nos ennièira l'ostal! (l'emplena de nièiras).
Un pòrc enrengat (sanat / desmasclat) engraissa mai.
Un aucelon s'èra enromegat (èra presonièr dins de romes).
La sèrp s'enrotlèt a l'entorn de ma camba esquèrra.
Plan sovent los cats e los cans s'enròtlan per dormir.
Sas fedas se son ensedadas (confladas de fuèlhas d'amorièr).
Una vipèra li partiguèt de pels pès que li faguèt subte.
Lo canhàs la mordiguèt pel pompilh de la camba drecha.
Lo vesc es la marca segura d'un passatge d'aucèls.
Lo becabòsc (lo pic) nos traucava totes los bornhons.
As aquí un vedèl fasent que trimaràs pas a lo vendre.
L'aucelon a bastit sus una branca bessa (sus un forcat).
Gasta pas que las fedas fagan de bessonadas (dos anhèls).
La galinassa (lo fems de galina) es un fems de primièira.
Una garramanha (decesa / marrana) se delarguèt pel país.
Per la pesanha (la garrelièira) de las fedas, d'òli de cade!
Quand li montèri sus la coeta lo cat reneguèt de dolor.
Un romegàs, per un porcàs, val pas un tautàs (un fangàs).
De somiar a qué te sabi ieu la cata rongava de contunh.
Totas afasendadas las formigas carrejavan de palhusses.
Pel pus mai, aquel pòrc fa benlèu dins los dos quintals.
La maura se desporcelèt e la faguèrem partir per la mòrt.
Son porron (pòrc marin) ven de porronar, qu'es una parrana.
Las escarabissas, al jorn de uèi, i n'a pas un fòrça.
L'èga (la cavala) enilhèt tanlèu que vegèt son mèstre.
Lo meu vedèl es doble pus cuoissut que non pas lo teu.
Lo trinquet es lo rastèl de l'esquina d'un pòrc maselat.
Se pòt pas consolar que totas sas abelhas li sián mòrtas.
Tres jorn i a, faguèri venir lo veterinari per la cavala.
Una fraissa es un fraisse feme (femèla).
Una fraissa es tanben una maura jove qu'a pas encara porcelat.
Aquela canhassa finís que mordís: finís per mordir.
Cal desamairar (destetar) aquel vedelàs, que crèba la vaca.
Un caucinard, una caucinarda : moton o feda de cauce.
La falordièira es la malautiá de la vaca falorda (caluga).
Son èga (sa cavala) a una raia negra sul rastèl de l'esquina.
Aver barrat es aver lo somés confle de lach que jamai.
Son talament conflas (sadol as) que fedas e vacas an barrat.
Una gamata es un nauquet que i se met lo manjar de la polalha.
Garda-ta de fisar un cabrit a una cabra qu'a pas noirit.
L'òli de cade desenfècta fòrt plan los pès de las fedas.
Es lo vòstre can que m'a desgaradas (desrengadas) las fedas !
Un còp desarnescat, l'ase ne petnèt de contentament.
Avèm una vaca que s'es entreulada (conflada amb de trefuèl).
Las fedas de mólzer an la coa escabassada (magencada).
Un escabòt es un un tropelon, e non pas un escabèl.
L'estun (la pissanha) de l'estable s'escampava per la carrièira.
Los buòus cagavan sus la lata quand forçavan tròp per tirar.
La vacada dels Condominas pasturava pel pastural.
Avián pas, las nòstras fedas, cap de tenguda planièira.
Tanben, caliá que s'acontentèsson de tengudas termudas.
Un aucèl muralhièr es un passerat qu'anisa dins una paret.
Enclavelada, l'èga s'engarrelèt mas ne gariguèt.
Lo tesson sisclèt quand lo trapèron per las aurelhas.
Los singlars nos an afrabat un brave campat de milh.
Un can reganhut, fugiscas pas! avança cap a el, recuolarà.
Pus englajada que non pas ieu, la vipèra s'estremèt sulpic.
Los cats se recaçan plan melhor que non pas los cans.