Skip to Content
Dins de Martror fins a Nadal totas las viandas dins l'ostal.

Recèrca per categorias

Categorias
persona
Una persona malonèsta (grossièira) es una persona lorda.
Aviá de problèmas d'expression per se far comprene.
A son expression, comprenguèrem qu'èra pas content.
L'autoderision lo gardèt de venir confleta (de se conflar).
Son ànsia (son pensament / sa preocupacion) se legissiá sus el.
Se cal pas enrire (se trufar) dels desbigossats (dels infirms).
Lo Tièrri s'es enrabiat (s'es cargada la gròssa colèra).
Ufanejas (fas lo bragard), mas se sabiás çò que t'espèra ...
La Cristiana a la tissa de respondre (de replicar) a sos parents.
Vòl far lo regde (lo fòrt), mas o es pas, se'n manca plan.
Aquela paraula l'a pongut (l'a fissat / la picat / l'a macat).
Desvariat qu'èra, lo paure diable s'es pendut (s'es penjat).
Lo Patrici aviá un aire un pauc patufèl (un pauc ipocrita).
Fagas pas lo maruòlh (lo maruèlh) : fagas pas de las teunas !
Siás ben tròp bròca (tròp bèstia / tròp piòt) per aquò far!
La Vincéncia es fòrt malacapçada (bravament sansolha).
Un comportament libertin es un comportament licenciós.
Lo Fontan es pas tròp forçaire, qu'es puslèu inchalhent.
Li calguèt endurar sas tintainas (sos capricis, sas lunadas).
Loís es caput coma un tanc de garric: caput coma un ase.
As perdut lo carabiròl? : As perdut lo cap? Siás caluc?
Lo Fermin, d'aver mentit, venguèt sulcòp cararoge.
Se carcanhar amb qualqu'un es se querelar amb el.
La mamà careçava (tolhorava / poponava) son nenon.
Careçavan lo papeta per li trapar son esquipòt (son argent).
Se cargar los esclòps de qualqu'un: prene sa plaça.
Lo Julon se carguèt la gròssa colèra, qu'èra furiós.
Se carpinhar vòl dire se cercar bregas o s'engraunhar.
Lo Casimir e lo Marc se castanhan de quand en quand.
Cataloguèron lo Ramon de femnassièr (amator de femnas).
Se laissèt circomvenir (enganar) coma un novelari.
Clapar qualqu'un sus l'espatla es li tustar sus l'espatla.
De colèra e de dolor, la Clamença clavava las dents.
La Claudina èra clavelada de vergonha e de remòrs.
Aquela dròlla a pas de biais (a pas d'èime, es pas senada).
Los escolans mandavan de bilhets d'amor a las escolanas.
Aquel desavèni (contratemps) me fa biscar (marronar).
Un o una ventabolòfas es una persona confleta (fanfaron, -a).
Un o una bufanèblas es tanben qualqu'un que se confla.
Lo Patrici es un bufaire que i n'a pas cap pus coma el.
Es totjorn estat un pauc balòri (maladrech coma de pòrc).
Un(a) bota-en-tram es una persona qu'anima las autras.
Se passejavan braces en quèrba (en se donant lo braç).
Bramècas (ploraires), d'unes òmes o son tota lor vida.
Brandissiá lo cap per far véser qu'èra pas d'acòrdi.
Un brandussa es un fug-òbra (un que lo trabalh i fa paur).
Un brave òme es un òme plan bon, un òme puslèu bonàs.
Me graciosèt (me faguèt present) d'un polit sorire.
Se sap pas aparar (defendre) dins la vida, lo paure!
Aviá un amor apassionat (èra afogat) per tot çò novèl.
Per apasiar (amaisar / calmar) sa colèra s'anèt passejar.
Se monta coma lach sul fuòc (se met en colèra sulcòp).
Se cal pas conflar, ni mai se desvalorizar (se despresar).
Es insuportable, que o vira tot çò de dessús dejós!
Destimborlada (caluga), la Marion o es totjorn estada.
Far son cap vòl dire escotar pas degun, far de son sicap.
Lo Josèp se monta lo còl/se monta lo cap / se confla.
Qualqu'un de colhonet es un pauc bestion (bestiasson).
Vòli pas comentar ton comportament, mas te compreni pas.
L'Amelia se fasiá d'un companh e de tres companhas.
Se complanh de contunh: arrèsta pas de se plànher.
A lo comprenòri puslèu estequit, lo paure! qu' es bèstia.
Un òme clòscacaput es un òme caput (un òme testut).
A pas brica de comprenèla : compren pas res per res.
Sap pas menar: sap pas conduire (condusir) una autò.
La gròssa colèra li congestionava la cara (la fàcia).
Siás ben consirós (soscadís / pensatiu), qué las as ?
Lo Norbèrt se contracta totjorn un pauc davant un public.
Soi còrcachat (còrmacat / còrfondut) de çò que t'arriba.
Son paire lo corrocèt bravament: li brandiguèt las pelhas.
A bravament de tripas dins lo cap! (es fòrt intelligent).
Escopir agre (èsser pas brica content e o dire plan clar).
Jacme es pas un lum vòl dire qu'es bèstia que truca.
A la Joaneta li'n manca un bolh (es un pauc caluga).
Es tocat de la coeta de l'anhèla (es un pauc capbord / caluc).
L'Ipolit es una falsacadaula (es fals coma una èga / es ipocrita).
Ni per tot (ça que la / pr'aquò), faguèt bona contenença.
Lo Joanon es un òme de contacte que se tira de pertot.
Un rire descabestrat (fat e fòl) es bravament contagiós.
Lo parlar davant un public nombrós lo contracta fòrça.
Sa situacion explica son comportament mas l'autoriza pas.
Coneissi (sabi) que d'unes faràn la figa (que rafiràn lo nas).
Lo Jansemin quitava pas de badar sa cosina Laureta.
Cal pas balançar (esitar) dins la vida, se cal decidir.
En lòc de badar aital, dona-me puslèu un còp de man!
Alongar lo nas vòl dire qu'òm es pas brica content.
S'ameissantir vòl dire venir meissant (venir emmalit).
A la meissantisa dins l'ase (es meissant de natura).
Es un amusaire de primièira borra (de primièira, de flor).
Cala-te, Cunegonda, cala-te, que siás bèstia que trucas !
L'aima talament a la Nadala que beu totas sas paraulas.
Uèi, es pas ges de biais (es pas brica dins sas bonas).
La Marià es desvariada (trebolada) : es pas dins sas bonas.
Se trebolar vòl dire se perturbar, se far de meissant sang.
Aquela persona es un secafetge: es fòrt importuna.
Se nèga dins una cagada de mosca: se trebola per un pas res.
Se pessar (se noirir) de regardèla vòl dire somiar / èsser trucaluna.
La Veronica adulava (badava / admirava) son cosin Damian.
Jès! que siás aisse! : Jès ! que siás aissable (insuportable).
En lòc de m'ajudar, me desajudas, que siás pas ges manifacièr!
Lo Jòrdi es totjom alabatut: a pas ges (pas brica) de coratge.
De soscar a son aimada lo Ricon s'alangorís (ven langorós).
Una filha bartassièira es una filha fenestrièira (pas seriosa).
D'asenadas (de bordas) qual n'a pas jamai fachas ?
As facha una asenada (bestiesa) pus gròssa que tu !
Jòrdi s'asonda (se met en colèra) coma lach sul fuòc.
Lo Juli demorèt assetadàs (Iordament segut) davant las dònas.
La Caròla es totjom estada plena d'astúcia (de rusa).
A la tissa (mania) de s'atardivar (de se retardar) en camin.
Estant que (atendut que, vist que) siás caput, cambiaràs pas.
Sa manca d'atencion (son inatencion) finirà que lo perdrà.
Me mandèt un atots (emplastre) que me virèt de part !
Èsser cortés èra la qualitat pus brava del paure Tibèri.
Matieu foguèt còrvirat (fetgevirat) d'aprene la mòrt d'Ives.
Mesfisa-te, que lo Justin es pas brica (pas ges) credible !
La Regina aviá la cara (la fàcia) cremesina de vergonha.
S'arrufar (s'embufar) : s'encolerir, se metre en colèra.
Es un nenon aluserpit / alebraudit / esperdigalhat (desrevelhat).
As un tòr dins lo cap? : siás pas un pauc caluc (capbord) ?
La feblesa de son òme la desegondava (la desajudava).
S'arracapesís (s'encaprícia) per de menudalhas (per pas res).
Lo Julon escopissiá (delargava) de damnes abominables.
Joan es fòrt debonorièr (arriba plan abans l'ora prevista).
Lo Jacme es totjorn tardièr (arriba après l'ora prevista).
Lo Filibèrt es fòrt matinièr (se lèva bravament matin).
Se donèron l'acolada (s'acolèron) coma dos amics plan cars.
D'aquí entre aquí somicava : sanglotava / sanglotejava.
Far de l'ase: far lo piòt (far lo semblant d'èsser bèstia).
Es totjorn estada una filha fòrt decidida (fòrt lançada).
Ai presa la decision de me far pas jamai de meissant sang.
Lo Valeri an a la tissa de parlar d'un ton declamatòri.
Una femna crestadobla es una femna que o govèrna tot.
De criticaires i n'a totjorn agut mai que de trabalhaires.
Lo Valèri a la tissa de far cruissir (cracinar) las dents.
Far de culèfas : èsser tròp minimós (tròp meticulós).
Vergina aviá un sentiment de culpabilitat que la tafurava.
Se curar lo nas en public o en privat es quicòm de lord.
As desenregat ! (siás sortit de la rega / as facha una asenada).
La Laurença es una femna que sap pas refusar un servici.
Çò que li defauta (çò que li fa manca) es la paciéncia.
Es alara que lo Jòrdi se desgafonèt (se metèt en colèra).
Al Maximin, aquel afar lo desgiussèt (lo contrarièt).
Mai aimava desgrunar de peses que non pas lo capelet.
Delargar (laissar escapar) un damne, un pet, un secret.
Cal pas desmesconéisser lor meriti ni mai lor valor.
La Paula se despapacha (se despeitrina) per nimfomania.
Son insoléncia me desparaulèt (me copèt la paraula).
Es desagradiu (desplasent) de romegar (de repotegar, de roscanar).
Far brost es l'equivalent de se desdire, téner pas paraula.
Te còpes pas lo cap per de brotilhas (de menudalhas).
Qué te ploras ? Tai quitament pas brucat (frelhat).
Far la bufa: far lo morre, far la pòta, fonhar, botar.
Lo Fabian bufa sovent: es bufaire, confleta, vantard.
Far catetas : far de catimèlas (careçar, far de careças).
Una persona catonièira es una persona qu'aima los cats.
Te vas trapar una bufa! (una calòta, un emplastre).
Lo Zefirin aviá totjorn d'idèas trucalunas (burlescas).
A una brava cabòça (cap) : es caparrut (caput) que jamai!
Aquela filha es foligauda (folastra) coma una cabra.
Es definhosa (refastinhosa) que jamai: tot li desagrada.
Qué son aquelas deganaissas ? (aquelas manièiras).
La Pulquèria es pas brica demandeta (demandaira).
Se demasiava (s'agradava / se complasiá) a far çò mal.
Emmalit qu'èra, se demasiava a tustar sos companhs.
S'endemonièt (se carguèt la colèra gròssa) contra sa femna.
Ton comportament marca (denòta) que siás en colèra.
La Delfina èra tota desaubirada (desvariada / trebolada).
Conéisser la catorzena : èsser coquinàs o coquinassa.
Una persona cavèca es una persona bèstia o que repàpia.
Lo Jòrdi, cavilha nasquèt, cavilha demòra, e cavilha defuntarà!
Celina èra, censat (censadament), una paura dròlla.
Lo Leopòld es totjorn a desaprovar (criticar) qualqu'un.
L'Alexandrina desbadarnèt los uèlhs d'estonament.
Mon paure dròlle, siás aissable coma un mal de cap!
Lo Ramon èra destorbat : èra desvariat / èra trebolat.
La Peireta es destricada (es deglenda) : plena d'abeluc.
Siás amistós (amical) coma una pòrta de jaula (de preson).
Se desvergonhèt (se pervertiguèt) amb de marrits companhs.
Desvirar une sorga (font) pòt portar tòrt als vesins.
Un paure diable (un paure bogre) es qualqu'un de plànher.
Far pròva de discrecion es una plan brava qualitat.
Me distillèt d'unas vertats que ne demorèri moquet.
Una persona dobla es una persona qu'es pas franca.
Docil vòl dire somés (de bon comandar) o de bon trabalhar.
Lo contrari de somés es insomés / rebèl/reguitnós / rebelut.
A la Susanna, un pauc totes los documentaris li agradan.
Dugar vòl dire badar: èsser desocupat, agachar boca badada.
Òu, Guston, qué dugas aquí sens far res? Vèni m'ajudar !
Per el, es d'ebrèu : aquò, per el, es de plan mal comprene.
Efrèm es egocentric, que se pren pel centre de l'univèrs.
Cresi que siás eissabre (renós / tissós / aissable) de naissença!
Lo Donacian es pas gaire donaire, seriá puslèu demandaire.
La Dorià es debonorièira : arriba totjorn d'ora (de bona ora).
La Doriana, ela, es totjorn tardièira, qu'es pas jamai d'ora.
Un drollatièr es qualqu'un qu'acotís (que cèrca) las filhas.
Te calcines pas: te rosègues pas / te manges pas lo sang!
Canturla es l'escais de qualqu'un de nèci o qu'a perdut lo cap.
Vengut caluc, s'embarrèt dins son ostal, que voliá pas véser degun.
Lo sorire embelinaire de la Suzeta sedusiguèt Adòlf.
La Suzeta, ela, foguèt sedusida (embelinada) per son parlar.
L'embelinament (la seduccion) foguèt donc recipròca.
Abèl es un embestiaire (un rambalhaire) de primièira !
M'embèstii pas jamai, que lo temps me dura pas a ieu.
Rigobèrt de La Devesa s'embordescava per un pas res.
S'embordescar: s'emmoscalhar / s'empebrinar / s'emportar.
Nos embraçèrem, que nos èrem pas vistes despuèi un brieu.
Lo Causset s'embriagava un pauc (tant val dire) cada jorn.
Lo Sidòni es totjorn embronc (reguèrgue / malgraciós).
La Nanon s'embufa (s'encolerís) per patin-patan-pas res.
Qué t'embufas aital? Apàsia-te, que n'ai un confle de tu !
Los emmalits (los meissants) baste i n'agèsse pas pus!
Aquel drollon s'emmanhaguís (ven manhac / refastinhós).
T'emmoscalhèsses pas aital al primièr empachament!
Las reaccions emocionalas las cal totjorn mestrejar.
Empacha pas (rèsta pas mens) que siás un trucal una !
Gautas o front emporprats marc an timiditat o vergonha.
Lo Julian s'encanta (se monta / se met en colèra) aisidament.
La Gervàsia s'enchipra (s'enfusca, s'empebrina, s'irrita) sovent.
Enclin (portat) a panar (a raubar) lo caliá velhar de contunh.
Enclina a plorar, l'Albania se plorava per un pas res.
Enclinariái (seriái portat) a creire que siás un pauc trucaluna.
Volontava pas (voliá pas) encórrer la colèra de son paire.
Mas lo seu paire s'encorroçèt (se metèt en colèra) ça que la.
Un demòni es un diable o una persona insuportabla.
Aquel dròlle s'es endemoniat (es vengut diable) (es insuportable).
Lo Justin endurèt amb constància los desavènis de la vida.
S'endurcir contra los malastres, mas endurcir pas son còr.
Finisses que m'enèrvas (que m'agaças) amb tas questions !
Loíset s'enervèt (se despacientèt) sus un problèma de mal tòrcer.
D'ont mai va, d'ont mai s'enfalordís (d'ont mai ven falord).
Lo Norbèrt s'enferonís (s'encolerís) cada còp qu' es contrariat.
Lo Jèp (Josepon) es vengut confleta per enfladura d'orgulh.
La colèra es engendrairitz (la colèra amoda) de malafachas.
Lo Mariusson s'englotonís (s'engolardís, ven gloton).
Lo Marquet de Marcon es entanchívol (es rapid dins çò que fa).
Aquò des passa mon entendament : o compreni pas.
Son entestament (son obstinacion) lo perdrà, qu'es tròp entièr!
De còps, Julon entona la Marselhesa, de còps l'Internacionala.
La Veronica se laissa entortibilhar (enganar) per de promessas,
Perqué parlas totjorn entre las dents? Las pòdes pas desclavar!
Las tres amigas se son entrebalhadas un poton abans de partir.
Es envejosa de tot e de totes (o enveja tot e enveja tot lo mond).
M'as envergonhada (m'as facha tombar de vergonha).
Son ànsia tròp granda enverruga de contunh la Paulina.
Tota sa vida (sa vida tota) foguèt bon envèrs tot òme.
La Marinon se laissèt envescar (enjaular) per l'Andrieu.
Qué las as ? - Ai las èrnhas ! (soi de meissanta umor).
Bonapasta es l'escaisnom d'una persona plan brava.
Escalfestrat (en colèra), delarguèt un parelhat de damnes.
Un galzèbre (un escamandre) es una persona ardimanda.
D'aquel galzèbre de filha! (d'aquel escamandre de filha) !
Un galzebràs (un escamandràs) es una persona desvergonhada.
Un galzebron (un escamandron) es una drolleta afrontadeta.
Lo nenon es escarrabilhat (aluserpit, desgordit) que jamai.
Escaufestrada (subrexcitada) qu'èra, nos insolentèt a totes.
L'Ipolita es maladrechàs coma un esclòp sens bata.
Un escorniflaire es qualqu'un que viu puslèu en parasit.
Un escorniflaire es tanben q.q. que met son nas aquí ont cal pas.
Se metèt a escridassar (a cridar crida que cridaràs).
Dins l'escurina (l'escur) de la nuèch, la òtain) ">Catarina preniá paur.
De véser aquel canhàs, lo Paulin s'esferotgèt (prenguèt paur).
En lòc de s'esmendar (de se melhorar) s'emmalís cada jorn.
Escopir pel sòl (per tèrra) se fa pas, qu'es quicòm de fòrt lord.
Lo Frejafont delargava totjorn qualque espanholada (gasconada).
Espatlegèt per far véser que se'n virava (que se'n trufava).
Lo Julian a un esperit especulatiu puslèu trucaluna.
Quand l'espèra s'esperlonga tròp, me pòdi pas pus endurar.
Esperdigalhat, alebraudit, aluserpit son sinonims de desgordit.
Paura Rosalina, quora t'espesolharàs de tas tissas ?
Una espingada (una escarbicada) es un escart de comportament.
Una persona espirituosa (espirituala) es plena d'esperit.
Estanca tos plors (quita de plorar), que te siás pas copada res.
Està-te (arrèsta-te) de fumar, que nos empoisonas !
Un sorire estereotipat es un sorire de convencion (forçat).
Aquel dròlle es esterlucat (caluc; tocat de la coeta de l'anhèla).
La Basília es totjorn estada un pauc estralunada (trucaluna).
S'estrementiguèt (s'estavaniguèt) quand aprenguèt la novèla.
Son estug (estuit) de lunetas, se remembra pas jamai ont es.
Son estupefaccion foguèt tan prigonda que s'estavaniguèt,
Aulària es un pauc evaporada (un pauc dins la luna).
L'Isidòr es sovent exaltat (emportat per sa passion).
Renada es fòrt exentrica (originalassa, bravament trucaluna).
La seu excentricitat passa l'òsca (passa la mesura).
Son comportament es excessiu (passa l'òsca / passa la mesura).
Una femna fada es una femna caluga (capborda / fòla).
Lo Patrici folastreja (falordeja / fa lo fòl) del matin al ser.
Un dròlle falord es un dròlle folastrejaire o insuportable.
Lo Joaquim quita pas de far de falordas (d'escarbicadas).
Una persona falsa coma una èga li te pòdes pas fisar.
Un fanfaron es un ventabolòfas, un confleta, un vanturla.
Qualqu'un de fantasc es fantasiós, ideal, capriciós, trucal una.
La Jordeta patiguèt de fantasmas grèus tota sa vida.
La Francina es farfantejaira (fanfaron a) que jamai pus.
La Febronia crentava fòrça los ivèrns canins, qu'èra fregeluga.
Una filha fenestrièira es una filha pas tant filha qu'aquò.
Un fug-òbre es qualqu'un que fug (que fugís) lo trabalh.
Un fetgedur es un òme vèdre, o coratjós, o lançat (decidit).
Un òme vèdre es un òme reguèrgue (reborsièr, eissabre).
Un fetgemòl es un òme pauruc o un òme que balança (qu'esita).
La Fidèla pòrta plan son nom, qu'agacha pas que son òme.
Es pas brica fièr (ufanós), que s'encrei pas brica (pas ges).
Far la figa: èsser moquet, èsser pas content, far lo morre.
Badar la figa vòl dire dugar (badar), musar, musardejar.
Aquela d'aquí es pas qu'una filha! (una prostituida).
Lo fisson es la lenga que fissa (que malditz de qualqu'un).
Una persona fisabla es una persona que li te pòdes fisar.
Lo Quintilian es un òme de fisança (un òme fisable).
Lo Vidal aviá la fisionomia bonassa d'un òme de patz.
Un flambusquet es una persona pretensiosa e que fa pas lo pes.
Ai la flègma : ai la canha (ai pas ges enveja de trabalhar).
Un òme fòl es un òme qu'a perdut lo carabiròl (qu'es caluc).
Folastre: foligaud, inconstant, volatge, folan, vesat, falord.
Folastrejar: falordejar, foligaudar, far lo falord, far lo fòl.
Un foligaudejaire es un folastrejaire (un falordejaire).
Se glorificava de sa misoginia fondamentala (radicala).
Auràs pas lèu finit de fonhar? (de far lo morre, de botar).
Mesfisa-te, que a la tissa d'èsser fonheta! (d'èsser rambalhaire).
Es una persona que a fòrça fons (de bravas qualitats moralas).
Se tustar la fontanèla de l'estomac es se reconéisser colpable.
Servís pas jamai de res de se formalizar per un pas res.
Aquela drolleta es un fosic / un fosilh! da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">(ten pas en plaça).
Quand a la fotra (la colèra negra), val mai se tirar de pels passes.
Lo Quintin es fotrassós: es a l'encòp tissós e maniac.
Se te calas pas, te vau fotre (mandar) un emplastre.
Òu, Clamens, te fotes de ieu (te trufas de ieu), o qué?
Aquel fotriquet (blancbèc) de vint ans me vòl far la morala?
Gèli se fregava (se fretava) las mans de contentament.
La Frederica es pas fregeluga, que crenta pas brica lo freg.
Sa maire, ela, es afrejolida, que crenta fòrça lo freg.
De contentament, l'Antonieta se fregava las mans.
D'unes pòdon pas endurar lo bruch d'une fresa de dentista.
A totjorn fressa (frécia / prèssa), que se sap pas pausar.
Agèssetz pas fressa, que tot se farà a temps per ora.
Un drollon friquet (escarrabilhat / aluserpit / alebraudit).
Una persona frugala se contenta de repaisses frugals.
Aquela dròlla es una fugaira (a la tissa de far de fugas).
Aviá pas una memòria fugaça (aviá una bona memòria).
Mesfisa-te, qu'es un fug-òbra ! (un que fugís lo trabalh).
Los fums de la colèra l'abuclavan d'a fons (completament).
Los fums de l'orgulh lo desajudavan per i véser clar.
Lo Baltazar a totjorn d'idèas fumosas (que son pas claras).
Furibond (enferonit) li mandèt un còp de ponh pel morre.
Es un trucaluna que sap pas solament çò qu'es un fusible.
Un galabontemps es una persona que se dona de bon temps.
Pòt èsser tanben una persona que fa la tralla (que fa la nòça).
Un (o una) galipa manja aicisèm (fòrça) e golardament.
Aquela serviciala es un galzèbre (una femna omenenca).
Aquel galzebràs de femna vòl dire: aquela femnarassa.
Lo Matieu es a gangas (es a son afar, es a nòças, se carra).
Se sona Ganhaire, e ganhaire, tota sa vida o es estat.
Ganhar l'afeccion de qualqu'un (se far aimar de qualqu'un).
Una persona d'un ïcul d'un garbi gròs. Persona d'un garbi grand. ">garbi grand (d'envergadura granda).
Una filha garçonièira se fa mai que mai dels garçons.
Una garça es una filha o una femna emmalida (mala).
Qualqu'un de generós es qualqu'un de larg (q.q. de donaire).
Un o una genocida : estat o persona que fa perir tota una raça.
Genta vòl dire tanben amistosa, bravonèla, destricada.
Ni per gesticular (ni per bracejar) aquò te dona pas rason.
Gimèrre vòl dire brutal, reguèrgue, modorre, tissós, maniac.
La Girauda es una giroleta que vira a totes los vents.
Me faguèt un sorire glicerinat (un sorire a la glicerina).
Lo Jep ne demorèt golabadat (caisbadat) de suspresa.
L'Irena ne foguèt gòrjabadada (caisbadada) d'estonament.
La Joaneta se sap pas governar, que mestreja pas sas passions.
La Rosina me graciosèt alara d'un polit sorire amistós.
Lo Gracian aimava pas de se graisfondre (de tressusar).
Lo Polita se pòt pas empachar d'ajustar son gran de sal.
Totes lo fugisson, qu'es afrosament grandiloquent.
Grauleja del matin al ser: a de lunadas del matin al ser.
Parlar gras (parlar calhòl) davant los dròllons se fa pas.
Parlar gras es atanben passar l'òsca de la decéncia.
L'Amelia es gratalord a (es descortesa) que jamai pus.
Son òme tanben es bravament gratalord (fòrt descortés).
Me gratifiquèt (me graciosèt) d'un polit sorire radiós.
Bogre de lord (bogre de malensenhat / de malonèst l).
La grossieiretat (vulgaritat) de Codena èra pas de creire.
Juli, t'escalcirai que ton comportament es grotesc !
Un gulampe es un arpalhand (un òme grand e malbastit).
Se far d'idèas es somiar (s'imaginar de causas falsas).
Aquò rai! es totjorn estat un pauc ideal (trucaluna).
Lo Silvan es tròp ideós (somiaire / fantasiós, trucaluna).
Lo public èra ilar (risiá tant) que ne plorava de rire.
Ilar es lo contrari d'enfronhat (d'entufat / de morrut).
La cara de la Mirelha s'illuminèt d'un polit sorire.
Se conflar (se vantar) es illusòri (servís pas de res).
Una persona immadura es encara en manca de maturitat.
Se cal pas immiscir (cal pas metre son nas) dins los afars d'autrú.
Bolèga-te, que ton immobilisme te menarà pas a res!
Son amor immoderat de l'argent mestrejava l'òme.
Ni per èsser condemnat demorèt impassible (sangflac).
Una persona impetuosa es una persona fòrt lançada.
Un importun es un secafetge (un desrengaire / un embestiaire).
La Francina es tant imprevisibla coma lo temps.
Quand es inquièt (en colèra) lo Paulin es inabordable.
La meu posicion es inassimilabla d'a fons a la teuna.
Ieu inavertit, l'Isidòr me panèt la plaça sens que fagèsse plec.
Una persona caluga es incapabla de far quicòm de legal.
Un rire incoercible es un rire que pòt pas èsser reprimit.
Una responsa inconsiderada (sens i aver sosc at per avança).
Ni per son nom, Constanç es bravament inconstant.
Una persona incorrècta es lorda (es malensenhada)
Lo Frederic es totjorn estat qualqu'un d'incorregible.
Una persona incorruptibla se laissa pas jamai corrompre.
Una persona indecisa balança (arriba pas a se decidir).
Son amistat per ieu es indefectibla : me farà pas jamai manca.
Lo Fèliç es un fug-òbra (un pigre) indescrotable (incorregible).
Foguèt indignada (fòrt encolerida) d'aprene aquò.
Agèt un comportament indigne (sens cap de dignitat).
Lo Prospèr es totjorn estat individualista e mai o demorarà.
Una persona inèpta es una persona incapabla d'a fons.
As pas vergonha de ton comportament infantil (pueril)?
Un comportament infantil es un comportament irresponsable.
L'Alexandre a una volontat inflexibla (adamantina).
Qualqu'un d'ingeniós tròba aisidament de solucions.
La Dorià es inibida (es paralizada) davant una sèrp.
Foguèt insomniaca (maldormeira / de mala jacilha) tota sa vida.
L'instabilitat es una manca caracteriala d'equilibri.
Una persona intègra es una persona bravament onèsta.
A la tissa de far de declaracions intempestivas (inoportunas).
Sabes, Fabian, que siás una brava ipotèca, o sabes ?
La Violeta a una paur irrasonada (irracionala) de la nuèch.
Lo Leopòld es irrealista (ideal / fantasiós) de natura.
Un rire irrepressible (irreprimible) pòt pas èsser reprimit.
L'Esteveneta los embelina de son sorire irresistible.
L'Isolina èra una femna crestadobla (una mestressa femna).
Es tocat de la coeta de l'anhèla vòl dire qu'es caluc.
Ieu, mentissi pas jamai (disi pas jamai de messorgas).
Un japaire (un japeta) es qualqu'un que qui ta pas de parlar.
Jès! qué siás api Iqué siás piòt! : Jèsus! qué siás bèstia!
Una persona laboriosa es qualqu'un que trabalha fòrça.
Èra pas ladre (avar) per vici, mas per paurièira granda.
De lagremas (de plors) de dolor li rajavan de pels uèlhs.
Ajas pas lai (ajas pas lagui), Josepon ! : te'n fagas pas!
Tu, me ven gas pas laiar! : tu, me ven gas pas embestiar !
Lo laissa-m'estar es l'inchalhença (la noncalença).
T'ocupes pas mai d'aquò: laissa córrer / laissa far!
Jès! qué siás landrin (lantèrna), paure dròlle!
Un o una lecaplats es una persona lemfra (una persona lepeta).
La Bosqueta es lengassuda : a la lenga longa e fissaira.
Una persona lenguda es una persona qu'a bona lenga.
Lo Leonèl se preniá totjorn la part leonina (la part del leon).
Un comportament leonin es un comportament abusiu.
Levar pas lenga es demorar lengaclavat (desparaulat).
Es passat lo dich que los Angleses son limfatics (flegmatics).
Se curar lo nas o las aurelhas es lord que jamai.
La Lúcia pòrta plan son nom qu'es lucida (clarvesenta).
La Luciana aviá paur de las lugaròlas (de las flamas de cementèri).
La Fabiana èra pas un lum, qu'èra bèstia que trucava.
Macat e mocat s'enanèt tot moquet (capbaissat / vergonhós).
Una vièlha cavèca es l'escais d'una persona que desparla.
Un malaprés es qualqu'un de malensenhat (q.q. de lord).
Lo dròlle a pas fach aquò a malas (d'un biais emmalit).
Lo Tristan es totjorn reguèrgue (morrut / malgraciós).
Lo malcòr (lo descoratjament) lo trapèt e s'anèt penjar.
Mal-te-vòli es un adjectiu invariable que vòl dire malvolent, -a.
Los Fabres son mal-te-vòli (malvolents) que Dieu te'n garde !
Totas sas qualitats, lo Julian las a malgastadas (degalhadas).
Malgrat que (e mai) volguèsse pas, calguèt qu'o faguèsse.
Un mal-m'agacha es qualqu'un qu'a la mina reguèrga.
Lo Jòrdi es malsapiós (susceptible) : se sap mal de tot.
Tanlèu me véser arribar, la Febronia me mandèt al diable!
Cala-te, que siás pas mandatat per me far la lecçon !
Lo Jòrdi es manhac (refastinhós / de mal contentar).
Cal agachar de venir pas maniac (d'aver pas de manias).
A la tissa de far de manièiras : de se far pregar per fàr quicòm.
Un o una manja-dòrm fa pas res pus que manjar e dormir.
Un manjapaures es qualqu'un que profita dels paures.
Se cal pas jamai manjar lo sang (se cal pas rosegar).
Aquela Marion es una creatura pauc recomandabla.
Mesfisa-te plan, que lo Justin es pas brica credible !
La Renada aviá la cara (la fàcia) cremesina de vergonha.
Èra tota cremesina, vergonhosa qu'èra d'aver mentit.
Un pauc de crenta (un paur de vergonha) es lèu passada.
Aquò me pòrta crenta: aquò me fa paur, o ausi pas far.
S'arracapesís (s'encapa / s'encaprícia) per de menudalhas.
M'arraca de partir (me pòrta pena) de partir d'aicí.
Bragar vòl dire se vantar, se conflar, èsser confleta.
Bramècas (ploraires), d'un es o demòran tota lor vida.
Un brandussa es un fug-òbra (un que lo trabalh i fa paur).
Son ànsia (son pensament / sa preocupacion) se legissiá sus el.
La Veronica es totjorn demorada mai o mens antisociala.
Se sap pas ges aparar (defendre) dins la vida, lo paure el !
Los Fontanilhas an un amor apassionat per tot çò novèl.
Per apasiar (per calmar) sa colèra granda s'anèt passejar.
A las adultèras las apeirassavan (las lapidavan) a mòrt.
Sabi ben que me pòdi fisar de tu (que te pòdi far fisança).
Se monta coma lach sul fuòc (se met en colèra sulcòp).
L'Alexandre a una volontat inflexibla (adamantina).
lès (Jèsus) paure dròlle, qué siás guèrlhe (maladrech).
Un inocentàs es un brave insensat (un gròs caluc / un falordàs.
D'unes escrivon amb la pata guèrlha (la man esquèrra).
L'instabilitat es una manca d'equilibri cronic en general.
Una persona intègra es una persona incorruptibla.
Lor dròlla es puslèu introvertida (replegada sus se).
Mas lor dròlle, per contra, es bravament extravertit.
Una femna es lèumens pus intuitiva que non pas un òme.
Lo mètge ditz que lo nòstre dròlle serà un iperactiu.
Qualqu'un d'ipocrita es qualqu'un de fals o de sornarut.
Sornarut es lo contrari de franc (qu'amaga pas la vertat).
A bèlas pausas (de temps en temps) se tornava metre a plorar.
Ne faguèt una pebrada (una colèra gròssa) memorabla.
La Gineta es pebrina (se met en colèra per un pas res).
Una pebrinada es un espet de colèra (una colèra gròssa).
Es un pauc pèc (un pauc bèstia / bestiasson / nèci / piòt).
M'agrada aicisèm (fòrça) de caminar dins l'èrba pèdescauç.
Aquel òme es una pega que te'n pòdes pas desbarrassar.
Es una persona pegosa pegosa que Dieu te'n garde !
De personas pegatuènhas (secafetge) n'ai agudas encontradas.
Una persona lenga de pelha es una persona maldisenta.
Es l'òme pus pempilhós (de mal contentar) que conesca.
Se metèt pas en pena de cercar de trabalh, qu'èra fug-òbra,
Aquò li fasiá pena (lo contrariava / lo malcontentava).
Un molardós es un òme mòl o molàs / un fug-òbra.
Lo Josepon es totjorn estat molhandran (musardejaire).
Sa femna li fa sovent lo morre (es sovent malgraciosa per el).
Sap pas brica monedar sas tròbas (ne sap pas tirar profièch).
Far la monha / far lo morre: èsser morrut (malgraciós).
Lo Miquèl s'enganèt e ne foguèt monhe (moquet / atrapat).
La Monica es pas jamai monharra (morruda) : es fòrt graciosa.
La Manon monineja sovent: fa de minas / fa de manièiras.
Una persona mòla es qualqu'un que manca de vivacitat.
Se montava, se montava, se montava coma lach sul fuòc!
Es fòrt montada (es fòrt en colèra) contra sos parents.
La replica de son paire lo laissèt moc (moquet / atrapat).
Agacha l'objectiu e agacha d'èsser pus sorisent, si que non ...
La nòstra sap pas jamai se cal oblicar sus la drecha o l'esquèrra.
Siás pas rasonable, que mancas a totas tas obligacions !
La Ferrana es obnubilada (obsedida) per la maridèra.
Es obsedida per una paur de vielhir que la desajuda.
De tant obsequiosa qu'èra la serviciala susava la servilitat.
La crenta obsessiva de grossir desvariava la Feliça.
L'obsession de grossir pas la trabalhava bravament.
L'obstinacion (lo capuditge) pòt èsser una qualitat.
S'obstinar: s'encapriciar (manténer son opinion fòrt e mòrt).
S'obstinar se ditz tanben s'entestardir o s'entestudir.
Marcamal es l'escais (l'escaisnom) d'una persona reguèrga.
Se cal ben far una rason, que marronar servís pas de res.
Aquel òme martiriza son paure can, qu'es una vergonha!
Un mastanhargas es un romegaire (un repotegaire).
Aquela persona es un matalàs, que res la tòca pas jamai.
Un matamor es un confleta (un ventabolòfas / un fanfaron).
Foguèri matat (moquet / umiliat) quand me mainèri d'aquò.
Far son mea culpa es se tustar la fontanèla de la peitrina.
Lo Felician de Fontanilhas ne demorèt mèc (moquet).
Un megaloman es qualqu'un que patís de megalomania.
La megalomania es la tissa de las grandors (de çò grand).
La meissantisa, aquela drollassa l'aviá dins l'ase !
Soi tot melle (tot quinaud / tot moquet) de m'èsser enganat.
Una persona ondejanta es una persona cambiadissa.
Onorat, te pòdi prometre que ta codena ieu la t'onherai !
L'Ernestina a las òrras (a las èrnhas) plan mai qu'a son torn.
Agacha de te plan menar (de te conduire coma cal).
Se laissa pas embarrassar (embestiar) per de menudalhas.
Qualqu'un de meritós se merita tanben estima o recompensa.
Mesclar las cartas abans de jogar me pòrta pas pena.
Mescla-te (ocupa-te) de çò que te regarda, pas mai !
Mesdire (mesparlar) de qualqu'un es ne dire de mal.
Qualqu'un que se mesestima s'estima pas a sa valor.
Qué son aquelas messas bassas (perqué vos parlatz en secret) ?
Mestrejar son emocion o sa colèra vòl dire las dominar.
Vai-te'n, que me balhas las morenas! (que m'embèstias).
Es totjorn estat mornarós (paucparla / taciturn / malgraciós).
Far lo morre vòl dire fonhar / botar / far la pòta / èsser malgraciós.
Lo Çubran es un pauc morre de pòrc (un pauc reguèrgue).
Lo Joan de Sabadèl es totjorn estat morrefreg (glacial).
Morrelevat vòl dire vanitós / orgulhós / insolentaire.
La Viveta prend la mosca (s'enfusca) per un pas res.
Es moscarós (s'enfusca / pren la mosca) aisidament.
Una persona mostardenc a s'enfusca (se monta per un pas res).
Far mòstra de son saber es considerat coma pretensiós.
Aquel dròlle i a de passas (de moments) qu'es un mostrilhon.
Qualqu'un de motonièr seguís bestiament e abuclament.
Un musaire (un musard) es una persona que musardeja.
Soi plan nafrat de véser que siás pus papista que lo Papa.
Lo Raols, o sabes ben, es totjorn paradoxal dins çò que ditz.
Las femnas son lèumens pus paraulosas que los òmes.
Mesfisa-te, que la luna fa pargue! (qu'es fòrt en colèra).
Me mespresava ni mai (coma se foguèssi estat) un parià.
Te pòdi assolidar que i a pas son parion per far de brost.
Parlar gròs vòl dire se metre en colèra o damnejar.
Parlussejar vòl dire parlar bas en secret (secretejar).
Decidirai ieu tot sol, que lo comandar se parteja pas.
A un comportament particular e lo cambiaràs pas!
Aquò d'aquí rai ! qu'a totjorn cercat a se particularizar.
I n'a pas per plorar, colhonet! Çò que t'arriba es pas res!
I a pas qu'el aicí que ne siá capable (el sol o pòt far).
Aquela persona es un pas degun (es una persona paucval).
Amb una persona pasibla òm passa de moments pasibles.
Lo nivèl mental del Panturla èra lo d'un dròlle de uèch ans.
Non bellicós vòl dire non agressiu (adèpte de la non-agression).
Aquela persona es un non-res (qualqu'un que val pas gaire).
La noncalença: la canha / lo laissa-m'estar / l'inchalhença.
Se mingrar: se rosegar / se calcinar (se far de meissant sang).
Lo Pèire es totjorn a minimizar la gravetat de la situacion.
Aquel òme es catamiaula (fals / sornarut / ipocrita).
Lo Matieu endurèt amb constància las misèrias de la vida.
L'Angèla es una persona mista (avenenta / graciosa / amistosa).
L'Antòni va de passadrech en passadrech, o se farà dire!
Pastamessorgas o èra pas, de lo portar deputat o venguèt.
E patatin-patatan ! lo fisson (la lenga) arrestava pas.
Lo Jòrdi val pauc: val pas gaire / es un paucval, un mens que res.
La Joana es pauc o pro (qualque pauc / mai o mens) desencorada.
A bèlas paucas (pauc a pauc) avèm una lusor d'esper.
Paucparla la Justina se contentava de soscar sens dire res.
Paucparla (taciturn / sornarut) pòt, de còps, venir pejoratiu.
Lo soldat, de la paur granda qu'aguèt, caguèt a las cauças.
Ne demorèt un pauquet moquet (un pauc vergonhós).
Lo paure el n'es pas la causa, qu'es un paure diable.
La paura Filomena sostava totjorn la paurilha (los paures).
Lo pauràs (lo paure diable / lo paure bogre) es de plànher.
Una pachòca es una persona que contèsta per contestar.
Cala-te, Maximilian, que siás pas qu'una pachòca!
Una persona pacificairitz es qualqu'un qu'amoda la patz.
Mesfisa-te d'el, qu'es pas de bona paga (un bon pagaire).
Pairolejar es rasonar coma un pairòl (rasonar coma un esclòp).
Se palfiquèt (se plantèt còp sec ), tot estonat que foguèt.
Lo Feliçon li faguèt un palm de nas per se trufar d'ela.
Una paur panica lo trapèt que lo plantèt aquí paralizat.
Es un pendardàs (un brave pendard) : a la pendardisa dins l'ase.
Aquel paucval val pas lo pendre (val pas la còrda) !
Soi plan pentit (repentent) d'o aver fach, me pentissi de tot!
Pr'aquò (ça que la / ni per tot) me potonèt amistosament.
Pèrdia (damatge) que faga pas atencion a çò que ditz !
Meissant perdeire lo Faustin o es estat tota sa vida.
Ai perduda paciéncia d'aver perdudas totas mas claus.
Es un obrièr peresós que jamai pus, a totjorn la canha.
Lo Tibèri es perfid (traite / judàs / cain) que se pòt pas dire.
Perqué parlas totjorn per perifrasis (per circomlocucions) ?
De gròssas lagremas perlèron a sos uèlhs e se metèt a plorar.
Qualqu'un de perplèx per natura, sap pas jamai decidir.
Ai agudas perseguidas doas o tres idèas al còp, mas es pas de far.
Perseverar (persistir a far quicòm) es pas donat a tota persona.
Gasta pas d'èsser perspicaç (de i véser clar) dins la vida.
D'unas personas an totjorn facha pròva de perspicacitat.
S'èra persuadida (èra solida / èra segura) qu'aviá rason.
La fòrça de persuasion de sa femna lo faguèt plegar.
Per tal de (per fin de / per) m'enganar pas, sosquèri bravament.
Una persona pervèrsa de natura o demòra tota sa vida.
Lo Dàrius a la perversitat dins l'ase (es pervèrs de natura).
Lo secret li pesava fòrça, mas ni per tot l'esventèt pas.
D'ont mai anava, d'ont mai lo pessimisme lo ganhava.
Lo Camil e lo Juli son una pèsta (son insuportables) totes dos.
Te desmingres pas (te'n fagas pas), t'aurai lèu petaçat aquò!
Una flor, bogressa de dròlla, li cal pas desrabar los petals !
Lo pastís, la sièsta, la petanca, aquí l'idèa que se fan de tu !
La petarufa lo trapèt (una paur granda lo ganhèt) subran.
Prene la petarufa vòl dire tanben se metre en colèra.
De mai, aver la petarufa vòl dire tanben aver las èrnhas.
N'aurai lèu un brave pete de ta sensfin d'asenadas !
La Camila aviá la petega (la paur granda) de morir.
Es totjorn a delargar de petòfias (de cracas, de messorgas).
Los petofiejaires (los messorguièrs) Dieu te'n garde !
Aquel òme es un sarrapiastras (una persona ladra / avara).
La Rotlanda es fòrt picadissa (mancadissa / susceptibla).
Per el, es d'ebrèu : aquò, per el, es de plan mal comprene.
Sa companha Ivona agèt sus el una accion efeminairitz.
Efrèm es egocentric, que se pren pel centre de l'univèrs.
Cresi que siás eissabre (renós / tissós / aissable) de naissença!
Cala-te, que desparlas ! (que rason as pas / que dises d'asenadas).
Far son cap es escotar pas degun, far tot de son sicap.
Lo piroman aviá la tissa de metre lo fuòc ont que siá.
Lo Loís de Guiral es un trufaire pissafreg (i mperturbabl e ).
Mesfisa-te d'el, qu'es pissaprim (ladre / sarrat / avar).
Bogre de pissarèl, me vendràs pas far la morala a ieu!
Un pissavinagre tròba totjorn a criticar per criticar.
Ricon, siás un brave pistolet (siás un brave coquinàs) !
Ne cal aver de pitre (d'estomac / de fetge) per aquò far!
Un o una planhpena es una persona qu'a totjorn la canha.
Lo que plastrona (que se confla) tròp o pòrta pas luènh.
Se degun t'a pas encara mes a plec, ieu i te metrai !
Plega de rire coma un caluc! (quita de rire coma un inocent).
La Loisa es una brava plesca (es bravament sens gèina).
Tota ploradissa me venguèt contar totas sas malastradas.
Plorineja per un pas res (plora per pas grand causa).
Es talament sarrat que plora (se planh) lo pan que se manja.
Lo Gaston es un pochinaire (un sabraca / un maladrechàs).
M'a pogut mai (m'a crestat / es estat pus fòrt que ieu).
Es un òme qu'es totjorn estat ponctualament en retard.
Ramada lo vièlh ponctuava d'un damne totas sas frasas.
La ponderacion es pas son fòrt, se monta coma lach sul fuòc.
Aquel òme es una poison, que vòl metre son nas pertot.
Siás amistós coma una pòrta de preson, o sabiás o pas?
Lo Sebastian refusèt fòrt e mòrt d'èsser lo pòrtacapèl.
Siás un incapable, que prenes de decisions sens cap de portada.
Lo comportament de la Magdalena nos pòrta vergonha.
Far la pòta es far lo morre; o fonhar (far la monha).
Lo potz de sa memòria èra censadament inagotable.
Èra, pr'aquò (pasmens / ça que la / ni per tot) intelligent.
Aviá premeditada de longa (despuèi un brieu) aquela malafacha.
«Qué l'a presa? » vòl dire « Qual sap qué las a ? »
La presompcion (la sufisança) d'aquel òme passa l'òsca.
La Gertruda es bravament presonièira de sos escrupuls.
Siás totjorn pressat, òm diriá qu'as lo fuòc endacòm!
Presumissi que siás content quicòm (fòrt content) de ton espet.
La Victorina a tròp presumit de sas fòrças, ne pòt pas pus.
Es pretensiós ni mai un pavon; a la pretension d'o saber tot.
Un pissaprim es un òme sarrat / cuolsarrat / ladre / avariciós.
Una persona primària manca de cultura e d'obertura.
Se pòt pas privar de prene la paraula per dire pas res!
Una persona prima s'enfusca aisidament (es susceptibla).
Qualqu'un de motivat pòt far de proesas (d'espets).
Sèm totes profans (illetrats / non iniciats) per tot un fum de causas.
Los profanadors de tombas son de paucvals, de mens que res.
Proferir (clamar) d'insoléncias te donarà pas rason!
De profitaires (de resquilhaires), ailàs! totjorn i n'aurà.
Cal aver la canha quicòm (bravament) per prometre pas.
Tot un cadun a sa pròpria valor e sas pròpri as flaquesas.
Çò que faguèt provoquèt (amodèt) l'indignacion de totes.
Ton comportament quadra pas ges amb çò que dises.
De cap de biais, ton comportament es pas qualificable.
Quana (quina) bestiesa que la vana glòria, quana una!
Un pauc cadun de nosautres da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten bravament a son quant-a-se.
Paure que paure (ni per èsser paure) te donariá sa camisa.
Querelaire ( querelós), o serà encara un quart d'ora après sa mòrt.
Pèire a trobada la solucion quand ieu, mas m'a pas crestat.
Desencusa-te d'èsser estat tan lord amb lo papeta!
Aquela drolleta se da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten plan quieta (fòrt tranquilleta).
Ne demorèri tot quiet (tot desparaulat / lengaclavat).
Foguèt plan quiet (moquet) d'èsser estat aital enganat.
Dròlle, se quilhava contra son mèstre e sos parents.
Se quilha coma un galhòfre (s'encrei coma un gal).
Quora se plora, quora se ritz (un còp se plora, un còp ... ).
Rabanha (rom èga) que rabanharàs, jamai ne finís pas.
Un rabanhaire es un romegaire / un rondinaire / un repotegaire.
L'Ipolit, fòl de ràbia (fòrt irat) n'èra vengut tot violet.
Es totjorn estat un òme a racar pas (recuolar pas) davant res.
Ni per èsser racanèl (trace) s'es totjorn tirat de davant.
Çò que me comanda o farai, mas de racacòr (a contracòr).
Un rambalhièr embèstia, embarrassa, desajuda los autres.
Lo Matieu cercava ramponha (cercava disputa) a totes.
Lo Marcèl a totjorn de bonas rasons per se tirar de davant.
Qué son aqueles rasonaments (aquelas comparasons) !
Auràs pas lèu finit de recanar (de rifanhar / de te trufar) !
Uèi, as ben la minassa recàpia (reguèrga), qué las as ?
Se recridèt (protestèt) veementament qu'èra pas messorguièira.
Pòdes pas mai recular (recuolar), ara te cal decidir.
Quantes de còps t'ai dich de te curar pas lo nas, qu'es lord!
Sa granda bontat la redimís (la redem) de sa laidor.
Cesarina redobtava la malautiá mai que non pas la mòrt.
La vesina redobtava quicòm (aicisèm) de tombar malauta.
Es refastinhós quicòm / aicisèm (es fòrt refastinhós).
Una persona lorda de natura se pòt pas gaire refinar.
De refolèris (de lunadas / de capricis) lo Valèri n'a !
La Valèria se refronha (ven morruda) de mai en mai.
Perqué reganhas (romègas / repotègas) aital? Qué las as ?
T'aviái ben dich qu'o regantariás (que te'n pentiriás) !
Ieu rai, al regard (en comparason) de çò que patisses tu !
La Pascalina es pas brica (pas ges) regardosa per donar.
Aquò me far venir lo regolitge (me bolèga un esclat de vòmit).
Aquel dròlle reguitna (se far pregar) quand li demandas quicòm.
Qué las as a me reguitnar aital ( a m'agachar aital de coa d'uèlh) ?
) ">O faguèt, mas de rèirecòr (de racacòr / a contracòr).
Soi de relais (ai léser), que pel moment soi desocupat.
Remena-te (bolèga-te), que siás aquí coma un emplastre!
De tant que lo remòrs lo sarrava n'èra desvariat (desgarat).
Remostachada (moqueta) ne demorèt lengaclavada.
Remostegava (marmotejava) : romegava entre las dents.
Me vengas pas cercar renas (cercar bregas / cercar disputa).
Per me juntar, te calriá èsser plan pus fin que si siás!
La me faretz pas a ieu, tiratz ! que nasquèri fòrt abans vos !
Siás cèrcarenhòtas! (cèrcabregas / cèrcaguirguilhs).
Lo Juli a de repartidas que te clavan (que te desparaulan).
Clavarem aquí (ne direm pas mai), qu'escotas pas res!
Repugnava de metre son nas aquí que (ont) cal pas.
Après aquel subte aviá plan besonh d'un brave requinquilh.
La Pascalina a totjorn un sorire requist (fòrt agradiu).
Quantas ne prenguèri de resolucions que tenguèri pas!
L'Ipolit es una brava ressèga (te còpa las aurelhas)
Enferonida (fòla de ràbia) se quilhèt coma un ressòrt!
La vida trista qu'a menada li a restrechidas las idèas.
Se retardèt (s'atardivèt), que tardièr o èra de naissença.
Se pòt pas reténer, cal que s'asonde (que se meta en colèra).
Avèm un enfant caput e una filha retorgaira (recàpia).
Pòdes pas jamai retorquir (replicar) sens insoléncia !
Jès, paure dròlle, o fas tot a l'arrevèrs (al senscontra).
Lo fraire es emmalit, e la sòrre es revèrsa (pièger).
La Veronica es totjorn estada reversièira (reguèrga).
Quand vegèt aquò n'agèt un revirapel (una paur granda).
A totjorn aguda la tissa de se revirar (de se rebecar).
A la tissa de rifanhar (de recanar) a propaus e fòra propaus.
Dròlle, se cal pas rire (se cal pas trufar) dels entravats !
Pòdes assajar d'o far, mas prenes una risca gròssa!
Aquel confleta (aquel ventabolòfas) èra la risèia de totes.
Cada jorn, lo Danís fasiá sens manca sa passejada rituala.
La rojor subta de sa cara marca que ditz una messorga.
La Diana quitava pas de romiar (de remachugar) sa colèra.
Te rosègues pas las onglas aital, qu'es pas polit polit!
Aquela rossalha, que me fa dire; ròssa o es totjorn estada !
Rosseguèt (trimèt que jamai), lo paure diable, tota sa vida.
Lo Marquet de Marcon es rusat coma un guèine (volp).
Es un Roergàs reguèrgue coma la rusca d'un garric.
La vida rusta (simpla) de paisan li desagradava pas.
Beneset, siás una sabata (siás un ase), que comprenes pas res!
L'Adòlf se'n sap mal (es macat) d'èsser pas estat avertit.
Sabin, siás un sabraca (siás maladrech coma un de pòrc) !
Bogre de maladrechàs, siás un sanaire! (Siás un sabraca !)
Qué sanas (qué rebalas), aquí, a dugar (a badar) sens far res?
La Victorina es una femna sangflaca (calma / pausada).
Farem aquò a sangpausat (après soscar / de sangfreg).
Plegaràs pas lèu de saniquejar ? (de pèrdre ton temps).
Es una persona bravament sansolha (fòrt malacapçada).
Es sarrat a prestar pas lo mascle per la lapina del vesin.
Soi plan segur (soi plan solid) que faràs pas aquela asenada.
Fa lo semblant de patir per se far plànger, pas mai!
Se fa pas jamai de meissant sang, que demòra totjorn seren.
Ara qu'es senat, sèrma son vin (met d'aiga dins son vin).
La Serafina a una lenga serpentina (bravament fissaira).
La serviciala d'aquel restaurant es totjorn aimabla.
La set de l'argent e de las onors l'a completament desvariat.
La Teresina rai, mas la sia maire es un sibèc, mesfisa-te !
Quand òm lo questiona demòra silenciós (lèva pas lenga).
Aquel òme es estat acusat mai d'un còp de simulacion.
L'Octavian a lo sin (la tissa / la tara / lo defaut) de mentir.
S'èra acuolada (acantonada) sinistrament dins un recanton.
Se congosta de contar d'istòrias sobtas (escalabrosas).
Viure content dins la solitud es pas donat a tot lo mond.
Lo Simon es puslèu solombrós (paucparla / taciturn).
Me venguèsses pas somsir lo semenat, bogre de paucval!
La Sonià aviá un rire tan sonòr que resclantissiá dins tot lo vilatge.
Per temps som (escur) aviá sovent lo moral al pus bas.
Es talament sornarut que sabes pas jamai çò que rómia.
La Miquèla es totjorn estada mai o mens soscaira (pensativa).
Sosca que soscaràs, arriba pas a se decidir, que balança tròp.
Sa falsièira me soslèva lo còr e me fa venir lo vòmit.
Me respondèt suavament que se virava de çò que pensavan d'ela,
Quina subtada (quin subte) quand se mainèt qu'èra mòrt !
Macarèl! m'avètz plan subtat ! (m'avètz facha paur).
Tot çò a posita (tot çò que li veniá plan) o subtilizava.
Chuquèt son det gròs entrò a (fins a) l'atge de vint ans.
La Renada èra talament encolerida que ne sufocava.
Me fas susar, que siás totjorn a ressegar de questions bufèc as !
Es totjorn estat d'una susceptibilitat extraordinària.
Aquel trucaluna suscita (ocasiona) pertot la curiositat.
Lo Maximilian es totjorn estat fòrt tabòssa (taciturn).
D'ont mai va e d'ont mai se taína (se tafura / se calcina).
Siái solid que farà son camin dins la vida, qu'es talentós.
Ne tiraràs pas res, qu'es caput ni mai un tanc de garric.
La Viviana es tan polida coma tu, mas pas tant aimabla.
Lo fraire coma la sòrre son totjorn estats tanlòras (falords).
Non, ieu o fau pas tan plan coma tu, tant se'n manca!
Tarda fòrt a se sarrar, ça que la es totjorn fòrça tardièr.
Cresi qu'es pas jamai estat debonorièr de tota sa vida.
Se tasta tròp (balança tròp), farà pas jamai res de bon.
Ba! te calcines pas, qu'après un temps ne ven un autre.
Siás caput, vesi qu'as lo mal de ieu (que tenes de ieu).
Aquela serventa (serviciala) de curat èra un tesaur.
lès! as bresat un autre veire! Per far de tèstes siás lo rei!
Bogre de caput! ton testarditge (ton capuditge) a pas de limits !
Ditz qu'es pas messorguièr, aquela tiba ! (passa l'òsca.)
Se tiba (se confla / se quilha) coma un gal davant sas galinas.
Quand sabiá pas qué decidir, tiralhava sa mostacha.
Tira-te de pels passes, que me desajudas dins mon trabalh!
A la tissa de damnejar e escopís un damne cada tres mots.
Te'n chautas pas; tocant a ieu (quant a ieu) me'n chauti.
Cala-te, bogre d'inocent (bogre de caluc), que repàpias !
Los tomba-lèva imprevisibles de la vida lo maquèron.
Tombar d'aiga o tombar las cauças se fa pas en public.
Me tiraràs pas de l'idèa qu'a un tòr dins lo cap (qu'es caluc).
Es un òme que se laissa pas tòrcer (qu'es pas de bon far).
M'as jogat un torn que lo te doblidarai pas (que me'n sovendrai).
Oblidèsses pas que te farai las tornas (que o te tornarai).
Qué se torneja (perqué se passeja) aquel diable d'òme?
Òu! quita de tornejar aital, que me bolègas lo tornís !
Bogressa de tortoira, podiás pas agachar ont metiás los pès !
Toscanejava (quitava pas de toscanar) per los avertir.
De toxicomans n'avèm; probable que i n'aurà de mai en mai.
Tracha-te (ocupa-te) de çò que te regarda, pas mai!
Alina s'es traída pel ton de sa votz e per son emotivitat.
Lo tram de la vida (la vida dels cadajorns) li pesava.
El? a facha la tralla (a gorrinejat) un pauc tota sa vida.
Es una tralleta (es una filha pas tant fiIha qu'aquò).
N'ai un sadol de trampelar! (d'esperar per pas res)
L'Enric a totjorn agut un comportament fòrt agressiu.
Lo Gabrièl es totjorn estat dins las trantas (a totjorn balançat).
Es totjorn a trantalhar (a balançar), que se decidís pas jamai.
La meissanta novèla transvirèt (fetgevirèt) la Marià.
La Teresassa es plan travèrsa (reborsièira / reguèrga).
Lo Victòr es traversièr que jamai, res li agrada pas.
Ne fagas pas compte, que travèrsa una marrida passa.
Foguèt trebolada (destorbada / desvariada) quicòm!
I coneis pas res, que destriariá pas un trenèl d'un tripon!
Quand tresbolissiá de colèra se montava coma lach sul fuòc.
Lo Florenç ? Es un tresfòli, pòt pas demorar en plaça!
Es un tretzelengas (un confleta / un bufabren / un ventabolòfas).
Es un tretzen aire (un complotaire) que trobaràs pas son parion.
N'a de tripas dins lo cap! (Es intelligent quicòm !)
Es un tripotejaire de primièira borra (de primièira fòrça).
Aquela tronha (aquela gossa / aquela piòta) cambiarà pas!
L'idèa de son asenada li trotava pel cap despuèi bèl brieu.
Siás bèstia que trucas ; me demandi quora metràs d'idèa !
S'encrei coma tudèl de chimenèia (coma gal de cloquièr).
Lo Basili es un pauc tussilha (musardejaire) ; sa sòrre tanben.
Rasonas coma un tustabranda ! (Rason as coma un esclòp).
Lo paure òme a perduda la tutèrla (a perdut lo cap).
Fòrt estonada, l'Ubèrta alandava una padenada d'ucles.
Tornariá los uèlhs a un cat, qu'es adrech que jamai.
Se metèt a ucar (a aucar) pas que per far paur a las filhas.
Agachèt mon trabalh d'un uèlh ussejaire (d'un uèlh critic).
Valentin, coma son nom o ditz pas, val pas res per res.
Loís es totjorn estat un pauc vanelós (laissa-m'estós).
Sa vanitat (sa vana glòria / sa fatuitat) a pas de limits.
Ni per las asenadas que fa, se vanta (se confla) de contunh.
Ès un òme vèdre (reguèrgue) de la mina vèdra (reguèrga).
A mon vejaire te tafuras tròp; laissa pissar lo moton!
Te ven plan (es ton afar / per tu fas) aquò me regarda pas!
Aquò me ven a revèrs (m'agrada pas / me conven pas).
) ">O faguèt venir tot fòl (metèt tot çò de dessús dejós).
Agèt vent que lo patron l'aviá dins lo nas (lo podiá pas sentir).
Es qualqu'un que te beu lo vent (que te parla nas e nas).
Lo Loíset es un ventabolòfas (un bufanèblas / un confleta).
Siás aquí coma una ventosa, tira-te de pels passes !
A mai de ventre que de cap (es pas dels pus intelligents).
Lo veren d'un emmalit es pièger que lo de la vipèra!
La Veronica es messorguièira qu'es una vergonha!
Es per vergonha (per pudor) que se vòl pas desvestir mai.
De vergonha n'avèm pro ! (N'avèm un confle / un sadol).
Te di si la vertat, que siái (soi) pas brica messorguièr!
Siás pas un pauc vesat (caluc / capbord / falord), non?
Als uèlhs vesents (als uèlhs de totes) passa per messorguièr.
Faguèt lo vesent (lo semblant) de me conéisser pas.
Uèi, es de veta (es dins sas bonas), li pòdes demandar quicòm.
La Vidalina fa bona vida, que la se passa tan plan coma pòt.
De la vida vidanta (jamai de la vida) se laissèt pas tòrçer.
La viperalha (los malparlaires), que Dieu te'n garde !
Coneis d'a fons totas las viradas (coneis plan la catorzena).
Voida ta saca, en lòc de gardar per tu çò que te tafura.
Vomiguèt (escopiguèt) d'insoléncias vergonhablas.
Me respondèt d'una votz ernhosa que i metèssi pas lo nas.
Qué vòls que te diga mai? Te n'ai pro dich, fai a ton idèa!
Ai pas que paur d'acabar pas aquel prètzfach abans morir.
Sabiá pas quina contenença (quina mina) téner (far).
Lo que se confla (lo que s'encrei) desconflat serà !
Li podiái pas téner lenga de tant que me conflava de questions !
Ara que me n'avisi de çò que m'arriba, ne soi moquet.
Lèumens, es aquel o aquela que mai se'n dona que capita.
I a mai que tu de caput, ni per amenaças m'auràs pas!
Escota, te cal pas indignar (irritar) per un pas res, paura!
La me faràs pas a ieu, tu, bograssàs de pendardàs !
) ">O creses, tu, que ne soi la causa, ieu, s'as pas capitat?
T'aconselhi pas de t'anar fretar d'el, que te poiriá mai.
Ni per èsser estat sovent engarçat demorava bravàs ça que la.
Se quicòm te cacha diga-o-me e fagas pas lo morre!
Ni per èsser estat escaudat restava pas d'èsser fòrt lançat.
Après aquel subte se tenguèt tranquil un fòrt brieu.
T'ai agut tengut dich de te mesfisar, mas escotas pas res!
Lo Causset teniá damnejat, lo papà, el, damnejava pas.
Amb aquò, quand foguèsse encolerit o mostrava pas.
Fai a ton idèa, que non sabi (que sabi pas) qué te dire.
T'embufes pas, quand (e mai) te diga çò que pensi de tu.
Lo dròlle da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten de son paire, qu'es tan caput coma el.
Lo Patrici passava lis quand s'èra tròp atardivat endacòm.
Tira-te de pels passes, que quitas pas de me desajudar!
Qual sap qué diable se torneja aquel diable d'òme ?
Escota, anèsses pas creire que totas las femnas son aital !
De lo véser aital, totes comprenguèrem qu'aviá quicòm.
E mai s'espetèt de rire que se'n poguèt pas empachar.
Per prometre, rai ! Mas téner es plan quicòm mai !
Lor te faguèt una colèra que ne foguèron lengaclavats.
Quand fasiam quicòm de travèrs nos decelàvem pas un l'autre.
N'agèri, ieu, un trencament de cap que Dieu te'n garde.
Las filhas espofinèron, que poguèron pas téner lo rire.
Te tafures pas, qu'après lo grand freg ven totjorn la doçura.
Se quicòm te cacha diga-o-me, qu'agacharai de t'ajudar.
Lo rire ganèl de la filha li te copèt l'enveja sulcòp.
Qué devendrem, ara qu'avèm pas res pus de nòstre?
Quin piòt que foguèri quand me fisèri de ta promessa!
Ni non sabi qué te dire, paura, qu'es a tu de ne decidir.
Te cal pas jamai aver crenta de li escalcir çò que te pensas.
Es un òme vèdre del parlar bronc, mas es pas de crentar.
Ai un òme qu'es caput ni mai un muòl; aital, paura !
Son vesadum lo perdrà se s'arrenga pas amb lo temps.
D'asenadas ne teniam de fachas, qu'èrem vesiats totes dos.
Qué vòls que te diga se vòls pas cambiar de comportament?
I a pas de qué aver crenta d'el, qu'es un òme coma tu.
I a pas aquí de mièg, te cal far quicòm, si que non ...
Mesfisa-te, que las auràs a far amb qualqu'un de caput.
Anem, jutja-te ! i a pas aquí de qué ne far una malautiá.
Après aquel refresquèri agèron pas brica la tèma de rire.
Quand la gamarra t'aurà passada, ne tornarem parlar.
Malacapçat qu'èra e pas valent, o lais sèt tot se desanar.
Qué serviriá de s'encolerir quand aquò depend pas de tu ?
Çò que mai lo tafurava èra la crenta d'èsser pas capable.
Garda-te plan de metre lo det dins aquel engranatge!
Se trobèt presonièr de tot un engranatge de messorgas.
D'unes an l'especialitat d'engraunhar la reputacion dels autres.
I te fises pas, qu'aquel òme es una falsa cadaula (un ipocrita).
I n'a d'un es que son pas jamai contents.
Te faràs engrunar sens estar gaire, se contunhas aital!
La Rafèla se laissèt enjaurar (espaventar) par un passapaís.
Fai-te enlà! : tira-te d'aquí / tira-te de pels passes !
S'ennivolar vòl dire tanben, de còps, èsser prèst a plorar.
Esteveneta, perqué t'ennivolas aital per de menudalhas?
Enóncia clarament çò qu'as a dire (diga-o clarament).
Te cal pas enorgulhir (venir orgulhós), que siás pas un lum!
Faguèri pas moment (atencion) a çò que me diguèt.
Siás pas un pauc daquòs (tocat de la coeta de l'anhèla) ?
S'acocarrèt (s'encanalhèt) amb de jovents tustaboisses.
E mai degun t'agache pas (te considère pas), contunha.
Èra badamoscas, mas amb aquò (ni per tot) intelligent.
La Basília es totjorn estada estralunada (trucaluna).
La Febronia foguèt destorbada (desvariada) per aquò.
Quita pas d'escopir de patèrs d'Espanha (de far petar de damnes).
Rigobèrt es un jamborla; la Rigobèrta tanben es una jamborla.
Ai una femna pebrina e malsapiosa que jamai pus!
Qué fas aquí, picaplantat? Bolèga-te, bogre de planhpena!
Lo vesin èra mai prègadiable que non pas prègadieu.
Cada còp de tròn li fa subte (lo suspren / li fa paur).
Tu rai! o veses tot planièr; ieu me vesi las pèiras !
Los magres son de crentar, mai que mai los magres soscaires.
M'es idèa que te fas de meissant sang per patin-patan-pas res.
Ten cantat da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">(ten de cantar) en trabalhant, qu'es urós que jamai.
La se passar plan, aquò fa bon dire mas es pas de bon far.
Los malparlaires crenta-los, i n'a mai que si creses.
Per de dire de bramar brama, sens cap de rason de res.
De matin (lo matin) es pas d'ataca, qu'es puslèu del ser.
Es un pèdescauç (un passapaís) qu'es pas de crentar.
Quora que l'anes trapar es totjorn renoche (d'umor mala).
Soriguèt entre ela d'aver crestats los garçons a l'escorsa.
De personas mal-te-vòli n'encontraràs pertot ont anaràs.
En lòc de t'enfumascar (de t'embufar / de t'encolerir) jutja-te !
Jòrdi badaluqueja (duga / bada) tot la santclam del jorn.
Angèla amb sas amigas se carran de caminar pèsdescauças.
Per quant a el s'escafalèt (s'espetèt de rire) sus aquò.
Cal èsser bravament planhpena (fug-òbra) per prometre pas.
Es estat totjorn un pauc landòra (fug-òbra / planhpena).
Me n'èri estat mainat (trachat) que me panava d'argent !
A proporcion que metràs d'èime seràs mai sangpausat.
Madòrne (entristesit) tornèt a l'ostal, crestabàs (moquet).
Es un pauc bestiorla (bestiasson), mas es pas meissant.
Per delargar un flux de paraulas, aquò rai ! mas après?
A! s'èri enque tu (s'èri tu) balançariái pas una minuta de mai.
Èran de gents de nauta branca, confletas e auturoses.
Tanlèu que lo Carles m'insolentèt mon sang s'aluquèt.
Lo Bernat es cantapol (confleta / bufanèblas) que jamai.
Una vanèla me trapèt subran que me copèt las cambas.
Es ventrecosut (magre que magre), mas es pas bocacosut.
Ni per lo questionar duèrp pas la boca, qué far aquí mai?
Tant un coma l'autre sètz un pauc inocents (calucs).
Valenta qu'es, trimarà pas gaire a trobar de trabalh.
T'inquietèsses pas per de menudalhas aital, ne val pas la pena.
Aima de rire, de dançar, de trepar e de plan manjar.
Per de dire d'èsser pas messorguièr, me calarai sus aquò.
Un extravertit coneisses (sabes) totjorn çò que se pensa.
Es totjorn pels camps, que se pòt pas endurar dedins.
Quora un quora l'autre quitavan pas de far d'asenadas.
Colhonas (badinas) o qué, dises aquò per de rire, non?
Perqué t'enfuscas aital? : (perqué te'n sabes mal) ?
Es totjorn alangorit : a pas ges de vam (de coratge)
Lo feblesa de son òme la dessegondava (la desajudava).
Jep laissava pas degun mordir sus son espaci vital.
Un rire descabestrat es bravament contagiós.
Laurençon a lo biais de s'estalviar de temps, d'argent e de pena.
S'es cargada la gròssa colèra: s'es fòrça mes en colèra.
Malgrat que (e mai) volguèsse pas, calguèt que o faguèsse.
Es insuportable, que o vira tot çò de dessús dejós!
Elisa se demesís (se calcina), que son òme es en mar.
Aquel òme es un demòni (un diable / un òme meissant).
Lo Terenci es pas qualqu'un d'embarrassaire (es pas embarrassós).
Es farsejaire (badinaire) que jamai: es un pistolet!
Lo Jòrdi, lo se cal enquilhar! (lo cal suportar per fòrça).
Bogre de pataló! o t'an pas jamai dich qu'èras gratalord?
Trampelava (fasiá d'alonguis) per ganhar de temps.
Lo te retapèri (lo te rebufèri) que ne demorèt moquet!
A un brave paraulís (parla fòrt plan), i te fises pas!
Trapèt un brave estimossal (un brave còp de ponh) pel morre.
Evarista tustèt Leunard sens cridar para ni gara (sens l'avertir).
Lo Danièl maquèt un uèlh al Damian d'un còp de ponh.
Li plantèt lo ponhal (lo cotelàs) per l'esquina e s'enfugiguèt.
Lo Frederic es totjorn a atemporar (temporizar / retardar).
Es una creatura (òme o femna) pauc recomandabla.
Cala-te, que desparlas ! (que repàpias, que desrasonas).
D'aver pas capitat lo destrantalhèt (lo trebolèt / lo perturbèt).
La Françon enfortiguèt (afortiguèt / assolidèt) que mentissiá pas.
Pauc-s'afana los Colrats o èran totes de naissença.
I a pas res a far! quita pas de piotassejar.
La Rosalina cantava ni mai un rossinhòl,
Sas rosalinadas embelinavan lo vilatge tot.
La nòstra mameta Elisa pregava en occitan.
Siás un polit mèrlhe! as pas vergonha de çò qu'as fach?
Siái tot desvariat, que m'atendiái pas a aquela!
Te calcines pas aital! que t'avança pas a res e que te desvària.
Lo Constanç, la meissantisa lo crèba, mesfisa-te 'n !
S' estremèt a tota frécia, que degun lo vegèsse pas.
Qué las as a reganhar coma un duganèl?
Quand es pas dins sas bonas, te sarres pas d'el.
Aimi mai montar las estatjas que de prene lo monta-davala.
T'enfuscas per un pas res e, jamai escotas pas res!
Mesfisa-te d'aquela filha, qu'es fissosa coma la ronha.
La Gisèla es totjorn a espofinar espofina qu'espofinaràs.
Quand podiá pas trapar lo sòm se tornava levar e traucava la nuèch.
Tanlèu me véser m 'insolentèt que ne demorèri bajòc.
Qué as dins l'ase perque cèrques totjorn quicòm a far mal anar?
Me voliás prautir lo sagin! Ieu te farai baissar la (s.f.sangflac /

ausardariá / audàcia / front / impudéncia. (e non pas topet (fr.)

Te propausi aquò e as la mèlsa de refusar ? ">mèlsa.
Siái escarnit, que me faguèri engarçar per el mai d'un còp.
Plega de far lo còl d'auca, bogre de confleta que siás!
Aquela malastrada l'a completament desvariada : repàpia.
A tu t'agradan las passaròsas, ieu tant estimi las dàlias.
Aquela filha marca fòrt plan, trimarà pas a se maridar.
Ai pas conegut, ço diguèt, degun de pus bèstia qu'aquela tortoira.
Quand a las èrnhas, es pas lo moment de se sarrar d'ela.
Es un pauc falord, mas rèsta pas d'èsser un brave dròlle.
Te rosègues pas aital, que tot s'aplana amb lo temps.
Aquel òme èra qualqu 'un que se laissava pas somsir los artelhs.
Quand es dins sas bonas, rai! mas quand a las èrnhas ...
Ai la femna que son sin es de badar los magasins.
M'insolentava, mas lo sequèri còp sec : « Cala-te, si que non t'engruni ! ».
Te prenes per un fetge dur, sufís que parles tan gròs?
Ni per èsser vengut Qualqu 'un, es pas brica de crentar.
Bogre de lanternejaire ! te poiriás pas afanar una idèa de mai?
De pauc a pauc, sa crenta malautissa li passarà.
Quand encontri un rnal-ru'agacha, diguèt Idà, me tiri de pels passes.
Quand lo mal-te-vòli te cacha, consí far per se n'aparar?
S' encaminèt a la lèsta, qu' èra pas tròp debonorièr.
Tant val se calar (dire pas res) puslèu que d'escopir de banalitats.
Una persona bartavèla paria de contunh (arrèsta pas de parlar).