Skip to Content

Recèrca per categorias

Categorias
economia
Desprovesit de tot (indigent), demoravajos un pont.
Aquò se monta a 5 € ? È ben, vesi que lo prètz a alevat !
De còps que i a, crompa los vedèls a l'uèlh (sens los pesar).
Per far trabalhar son argent, i s'entend mai que non pas degun.
D'unes trafegan tota lor vida per venir gròsses (rics).
Preniá lo tèrç (de tres parts una) de çò qu'amassàvem.
De sens-Io-sòu, totjorn pertot i n'agèt e totjorn i n'aurà.
S'es crompat un presbitèri (una caminada) desafectat, -ada.
Lo SMIC es la salari minimum interprofessional de creissença.
Una venda a la mensdicha (a la mendita) es una venda al rebais.
Lo marrogal: lo pelhòc / l'esquipòt / l'argent esparnhat.
Jutja-te l consí vòls que lo Tòni se'n tire, a pas lo sòu!
Per las talhas lo governament nos a plan estrilhats !
Lo Fèliç es carestiós: çò que vend es plan tròp car.
Fai-me l'apunt, se o pòdes, qu'ai pas ges de moneda.
Pagar truca-truquet es pagar comptant (pagar tin-tin).
Sèm vertadièirament dins una societat de consomacion.
Lo contèxt economic es pas dels pus braves, se'n manca.
Nos cal fa partir aquela vaca per la mòrt, disiá lo papà.
Nos cal far partir aquela vaca vòl dire que la nos cal vendre.
Ongan los pòrcs tiran pas (aqueste an se ven don pas).
Crompar a l'uèlh / crompar a l'estima (sens pesar).
Sèm pas de despensa, (despensam pas gaire) qu'avèm un òrt.
Un contrafactor falsifica (farlabica) los bilhets de banca.
Avalorar ( estimar) a l'uèlh (sens lo pesar) un vedèl de crompar.
Los afars son los afars, cal pas jamai far de sentiment.
La vesina a plan besonh d'èsser ajudada, qu'a pas lo sòu.
Alachèttotes sos mainatges : los faguèt tetar al sen.
Fa pas bon far (fa mal far) de se trobar dins lo besonh.
Fa mal far quand fa mal far! (quand òm es dins lo besonh).
S'associèron per capitar (se'n tirar) melhor en afars.
Atanplan (benlèu ben / tanplan benlèu) qu'anarai a la fièira.
Se ganhar sas trempas vòl dire se ganhar la crosta (la vida).
Sa declaracion de revenguts l'agèt lèu confessada (facha).
Vendre lo peis a la cridada: cridar lo peis per lo vendre.
De ganhar allotò, Gilabèrt venguèt ric coma Crèsus.
Ton vedèl cueissut trimaràs pas brica (pas ges) a lo vendre.
Aquela banca a mostrat lo cuol (a facha quincanèla).
Curar lo borson: lo metre a sec / despensar tot son argent.
Mena plan ton argent: lo degalhes pas / lo fagas pas perir.
Degalhèt mal a propaus son esquipòt (l'argent qu'aviá esparnhat).
Aviá una enveja demasiada (que passava l'òsca) de venir ric.
Lo cabdèt voliá montar un comèrci, mas aviá pas de que.
Desargentat qu'èra, capitèt pas de s'establir sulcòp.
Un descobèrt es una manca d'argent sus un compte.
Un econòm es cargat de l'administracion d'unes establiments.
) ">O te balhi pas a mièjas mas de tres parts una se siás content.
Eissamar vòl dire tanben anar fondar una filiala endacòm mai.
Es passat lo dich (dison) qu'emmuralhèt son aur dins una paret.
Un paure s'empaurís (ven pus paure) cadajorn un pauc mai.
En temps d'inflacion descabestrada, qui emprunta s'enriquís.
Un encadenament de malparadas lo forcèt a far quincanèla.
Far quincanèla es metre la clau jos la pòrta (far falhida).
Aquela entrepresa a facha quincanèla (a facha falhida).
Escalonar un deute es lo pagar per escalons, pas dins un còp.
Lo Julon escornèt son ben tanlèu eretar de son paire.
Dins lo comèrci, vendon lo lach mièg escremat (mièg desburrat).
Pagar en espècias es pagar amb de pèças e de bilhets.
Sa vida tota, de contunh, l'Ipolit especulèt en Borsa.
Despuèi que parlan d'embelida economica i cresèm pas pus!
L'esquipòt es l'argent estalvi at (esparnhat) en cas de quicòm.
Ni per son aur (sos rosselons), Grabaret èra fòrt estacat (avar).
Far un estat de las recèptas e de las despensas es indispensable.
Estipulèrem (faguèrern la convencion) que cadun pagariá sa part.
Las estrenas del primièr de l'an, qualques pecilhas, pas mai.
L'eurò es l'unitat de moneda de fòrça paises d'Euròpa.
Lo governament foguèt pas capable d'exorcisar l'inflacion.
Un mercadièr ambulant expausa sa merça sus una banca.
Los desocupats (los senstrabalh Ilos caumaires) vivon d'expedients.
E mai agèsson de que, los Lafonts vivián sens fausflòris.
Fauta (per manca) d'argent, la Faustina patissiá de tot.
Fòrça fièiras de vilatjons an plegat (se tenon pas pus).
Ai facha fièira (ai fach afar), que me soi crompada la vaca.
Ieu me soi estat demorat plantat doas oras sul fieiral dels vedèls.
La nòstra, ela, es anada fieirejar (badar) suls autres fieirals.
Sèm totes fòrça fiscalizats, d'un biais o d'un autre.
La Teresina se fornís pas (se provesís pas) ont que siá.
Lo defuntat a pas ges profitat del fruch de tot son trabalh.
Faguèt fructificar son argent per pas res, que moriguèt jove.
Es pagat grassament per far pas grand causa o pas res.
A gratis vòl dire sens pagar res o sens far pagar res.
França nos gràvia (nos subrecarga, nos aclapa) de talhas.
Lo dequé de qualqu'un es çò que possedís, sa riquesa.
Qualqu'un qu'es pas impausable paga pas de talhas.
Lo tròp de talhas (d'imposicions) es quicòm d'impopular.
D'unas despensas son incompressiblas (incomprimiblas).
L'inflacion es un desequilibri economic que ne patissèm totes.
Lo Juli es insolvable, que pòt pas pagar sos deutes.
Lo prètz d'aquela vaca te'n tirarai pas un quiti sòu.
Los ipermercats an afrabats los comèrcis de proximitat.
A l'Ipolit, la banca li metèt una ipotèca sus totes sos bens.
Lo seu ostal, a l'Ipolit, es ipotecat per un brave brieu.
L'isolacionisme economic nos es vengut impossible.
A pas laissat un bon sovenir, qu'a laissats sos deutes.
Ara, la Lídia se crompa sovent de denrèias liofilizadas.
La cavala que vos vendi es plan liquida (sens defauts).
Una liquidacion es una cessassion d'activitat comerciala.
«Se son venduts, los vedèls ? - Entre pauc e mens ».
Sèm a mand de far quincanèla: sèm a la velha de far falhida.
Un manjagasanh es qualqu'un que despensa tot çò que ganha.
Lo Malfeta mangèt tot son esquipòt amb las filhas.
Far crèdit a qualqu'un es li permetre de pagar pus tard.
Signa-me sulpic aquel acquit (aquel aquit), si que non ...
Quina brandada (bruch, revòuge) los jorns de fièira !
Lor desapartiguèt (devesiguèt) sa fortuna abans morir.
M'enquilhèri tot lo camin per pas res que la fièira se tenguèt pas.
Lo prètz d'aquela vaca te'n tirarai pas solament un sòu!
D'embestiaments pecuniaris qual n'a pas jamai aguts ?
Tirassar la pelha vòl dire èsser dins la misèria negra.
S'es fach un brave pelhòc (esquipòt) : a sarrat d'argent.
Sèm pas de mond a fausflòris: vivèm simplament.
Un monoquini es un malhòl de banh femenin sens sostenpopas.
Agèssem de mejans financièrs, fariam plan melhor.
L'Onorina aviá una comptabilitat bravament opaca.
Mena plan ton argent (lo despenses pas mal a propaus).
La Feliciana demandèt de pagar sa crompa en doas mensualitats.
Mercandejar es assajar de far baissar lo prètz d'una crompa.
Una persona mercantila cèrca a ganhar lo mai que se pòt.
Quand òm ven de tocar la mesada tot sembla pus planièr.
Lo Carles, d'aver capitat en afars, mena una vida de nabab.
La paralisi de l'Estat amodèt fòrça quincanèlas (falhidas).
D'unes paures paran la man davant la pòrta de las glèisas.
Aquesta passa (pel moment) sèm sens lo sòu (sèm cufs).
S'aviái d'argent de passa m'embarrassariá pas brica.
Fòrça entrepreses meton la clau jos la pòrta (fan quincanèla)
Es una misèria d'èsser forçat de viure pas qu'amb lo SMIC.
Lo miserum es la misèria pus granda (la pauretat extrèma).
As lo pòrtamoneda bufèc? La passion del jòc te perdrà.
Se li onhes la pata, ) ">òc ! auràs drech a un passadrech.
Las femnas qui tavan pas de patejar la farda de las sobralhas.
Vedèls e pòrcs se son venduts patin-patan-pas res!
) ">O a tot patramandejat / o a tot degalhat (despensat).
Mon vedèl l'ai vendut entre pauc e mens (convenablament).
Fa pas bon far per degun quand òm es dins la paurièira.
Dins aquela botiga vendon sonque (pas que) de pacotilha.
Per la paga (en compensacion) te donarai quicòm mai.
Se tocavi una brava paga, rai! que te poiriái ajudar.
Te pagarai truca-truquet (tin-tin) : te pagarai al comptant.
Me voliá pagar lo repais, pecaire, aviá pas lo sòu!
Far bona pagèla vòl dire far bona mesura (far mesura comola).
Desocupat se trobèt sus la palha, sens trabalh e sens lo sòu.
Las bancas ne meton fòrça sus la palha (los arroman).
Per amor de l'argent, s'espeta (se crèba) de trabalh.
Languissiá de percebre sa paga per pagar sos deutes.
Quand un afar periclita (es en perilh), gara a la quincanèla!
Me fagas pas perir l'argent, que me còsta de lo ganhar.
Quand òm a lo dequé (de que / çò necessari), rai!
Lo papà tant aimava crompar a l'uèlh, non pas al pes.
De costuma, après la venda del bestial, ven la pesada.
Me vòli pas embarcar dins aquel afar tròp dobtós!
L'Estat es totjorn aquí de nos prelevar mai tas talhas.
As fach prètz o pas encara? Quant ne vòls d'aquel brau?
Se preval de sa fortuna per mespresar los paures diables.
Tantes de paures vivon de contunh dins las privacions !
Pagam totes de talhas indirèctas proíbitivas quicòm!
Los pòrcs an agut pagat, mas pagan (rapòrtan) pas pus.
En qualitat de celibatari, cal que pague de bravas talhas.
Ton vedèl lo vendràs plan, qu'es cueissut e qualitós.
Te calrà pagar tin-tin e tant e quand (sulpic / sulcòp).
Siái quinaud (siái completament cuf / o ai tot perdut).
Far quincanèla: far bancarota / metre la clau jos la pòrta.
A quitament (tant val dire) pas lo sòu per se crompar res.
Quiti (a mens) de o te donar, o te pòdi pas far pagar mens.
Ara rai, tot anarà plan, que sèm gandits del paurum.
Te pòdes fisar d'aquel patron, que te farà la rason (çò just).
Farem afar se me fas un rebais, si que non vai te promenar !
S'es crompat un rebugabartàs (un talhabartàs) electric.
La situacion d'un sensostal rebusa (empejora) quand ven vièlh.
Amb l'inflacion, sa pension se redutz a pas un fòrça.
Per la fièira, nos crompàvem una bròca de regalécia.
Pòdes pas aver grand causa a res-non-còst (sens pagar).
Femna, a la fièira t'ai crompat un rèst (un forc) de cebas.
Foguèt forçat de se restrénher, que despensava tròp.
Après un retorn de fortuna faguèt quincanèla (bancarota).
Un reviral (un càmbiament) de fortuna lo metèt sus la palha.
Alòi, se metèron a dos per lo rostir (per lo metre cuf).
Ta vaca de l'esquina selada la vendràs pas aisidament.
Aqueste còp sèm plan sems (plan desprovesits) de tot.
Pertot, cada an, en fin de sason, se fan las sobralhas.
Se qualqu'un te sosta (te cauciona) te prestarai l'argent.
Los qu'an pas pro de mejans de subsisténcia patisson.
Pòt pas subvenir als besonhs de sa familha nombrosa.
N'avèm totes un confle (un sadol) de pagar de talhas !
Ai las tampas (ai los costats) del pòrtamoneda que se tòcan.
Tanplan benlèu (tanplan / benlèu) qu'anarai a la fièira.
Vendèt tant mai car que i aviá tot un fum de crompaires.
Se moca pas amb las aurelhas, que beu dins un tasson d'argent.
Los taulièrs (las bancas) dels mercadièrs nos geinavan.
Desencusatz-nos, tenèm pas aquò dins nòstra botiga.
Lo fièira se tenguèt pas a causa del nevièr de la nuèch.
Tota sa vida, Grabaret de Mont Redond quitèt pas de tesaurizar.
Amb eles cal pagar tin-tin (pagar truquet / pagar sulcòp).
Aquesta passa (pel moment) los pòrcs tiran pas (se ven don pas).
Tira mal a viure, que ganha pas sa vida a saniquejar.
Sa tòca es de se ganhar d'argent lo mai que se pòt.
Tombant-levant (un dins l'autre / plan o mal) no'n tiram.
Mai val una marrida transaccion que non pas un procès.
Nos trapèrem (nos encontrèrem) lo jorn de la fièira.
Per la venda, tria-me los uòus en gròsses, mejans e pichons.
Los ancians o menavan tris (èran sarrats), qu'èran pas gròsses.
Te pòdes fisar d'el, que paga truquet (que paga tin-tin).
Vai-te'n-vai / (Ba i), es pas possible que no'n tirem pas!
Lo deputat s'es crompat un batèu de velas, marca qu'a d'argent.
Ton vedèl es de flor; sul fieiral serà lo pus vendable de totes.
Las ròssas, sus un fieiral, son pas ges vendedoiras.
Vendràn pas fòls (faràn pas grand causa), qu'an pas d'argent.
Farem l'escambi a sos uèlhs vesents (en sa preséncia)
Viviana crompa las galinas totas plumadas e voidadas.
La banca te donarà del tres per cent, pas gaire mai.
Se per aquò va (s'es aital), parlem pas mai d'aquel afar!
) ">O sabi, t'agèssi escotat, me seriái pas fach engarçar.
La se passava pas tan plan, qu'èra pas tant aisit coma ara.
) ">O te crompi tot, mai i n'agèsse agut auriá pas gastat res.
Èrem venguts que nos demandàvem se no'n tirariam.
L'afar foguèt plan mai de mal far que si o lor semblava.
Agacha que se me fas pas lo drech te'n poiriás pentir!
S'aquò te ditz ton tractor nòu lo te pòdes crompar!
D'argent n'an pas jamai de rèsta, qu'an cinc dròlles.
Los afars d'ongan, ieu n'ai agut faches de pus braves.
Los Fontans, totes o sabon, se tròban dins un mal pas.
Quand me paguèsson refusariái pas que per de dire de refusar.
E mai me paguèsson plan, me vendriá pas per gost d'aquò far.
Agacha de ne far pas un confle de trabalhar per pas res.
Poguèron pas tornar lo pè, adonc faguèron quincanèla.
Ni mai foguèsse vengut a la fièira auriá pas vendut.
Après pagar las talhas, la cabença i n'aviá pas per cridar.
Al temps que tiram ganh am pas de que venir plan fòls.
Quand çai venguèrem èrem pas gròsses, qu'aviam pas lo sòu.
Al cap d'un temps, sens i poder mai, foguèron a las escanas.
Al cap d'un pauc, se mainèron que s'èran faches engarçar.
Ni per trabalhar coma de negres trason mal a se'n tirar.
L'agèsse poguda crompar aquela vaca, l'auriá crompada.
Dins aquel afar, agèt un tombarelat d'embestiaments.
Qué venes far, tu, aicí, uèi, sens èsser estat convidat?
Lo te vendi a aquel prètz lo vedèl, mas n'ai agut trapat mai.
«Sèm a las escanas, no'n tirarem pas. » - « Non pas benlèu! »
Tròbi aquò un pauc fòrt qu'un trabalhaire coma tu se'n tire pas.
Quand s'endeveniá se tornavan trapar a la fièira del canton.
Èra pas brica previst que poguèsse far quincanèla!
D'argent n'a pas de rèstas, qu'arriba pas a trobar de trabalh.
L'afar rebalèt un temps, mas finiguèt que se faguèt.
Corrissiá las vòtas, tant i a que se trobèt lèu sens lo sòu.
S'estima mai engranjar d'argent que non pas de palha o de fen!
Lo Jaume, sarrat qu'es, enredondís cada jorn son esquipòt.
Lo Beneset cèrca a enredondir son domeni (sa proprietat).
Totes lo cresián sarrat, mas estalviava, forçat qu'èra.
Cercava per totas las bòrias de vedèls per vendre a l'estable.
Aquel cotèl de Laguiòla m'a colat (costat) un argent fòl.
Tanben, te podiás ben dobtar que te colariá (costariá) tròp!
Dròlle, lo nòstre esquipòt es pas inestorrible (inagotable).
Diantre! consí te siás arrengat per aital te far plumar?
Me seriái degut dobtar que fariá un jorn quincanèla.
Agèssi sabut aquò, me seriái pas crompada la bòria.
Agèssi de que, me crompariái un ostalon amb un òrt.
Quand (e mai) siás arribat a l'ora, tot es ja vendut.
Quand foguèsses estat pus jove, t'aurián pas empruntat.
Aquela bòria lo vesin la da pers. del sing. Ten-lo coma cal. ">ten de velhada, mas l'aurà pas!
Los bilhets de banca van de cinc a cinc cents euròs.
Losjorns de fièira i a de bancas (de taulièrs) pertot.
Son pas gròsses (son pas rics) qu'an pas qu'un bardòt.
Un gròs (un ric) a de que viure. Un paure a pas de que.
Qui a de que la se passa plan: mena grassa (bona) vida.
Qui a pas de que la se passa trista (mena magra vida).
Sèm a las escanas / a cap de camin / sul pas de la mòrt.
Demandèt un desgrevament, mas capitèt pas de l'aver.
Tombèron pas d'acòrdi, que disputavan cent euròs.
La societat metèt la clau jos la pòrta (faguèt quincanèla).
Ai crompada aquela bòria per de dire de m'arredondir.
Me vòli pas embarcar dins aquel afar dobtós (suspècte).